U Viciebsku susied šuflaj adbiŭ 10-hadovaje dzicia ad ratviejlera
Sabaka pahryz dziaŭčyncy ruku.
Saša Ładyčyna ŭ viciebskaj abłasnoj dziciačaj balnicy lečycca ŭžo tydzień. Daktary abnadziejvajuć jaje mamu: apieracyja prajšła paśpiachova, usie palcy na pravaj ruce ruchajucca, praces adnaŭleńnia idzie. Saša vučycca hrać na skrypcy, tamu całkam adnavić usie funkcyi kiści dla jaje asabliva važna. U balnicy Saša apynułasia paśla taho, jak na jaje ŭ dvary napaŭ susiedski ratviejler.
— Jana tak strašna zakryčała, što ja nie paznała hołas svajho dziciaci! — uspaminaje Maryna Ładyčyna, maci Sašy. — Ja była doma, pačuła kryk, padumała: «Što mahło zdarycca, što dzicia tak kryčyć?» Saša kryčała: «Mama!», «Dapamažycie!».
U dvary ŭ hety čas było niekalki čałaviek. I tolki adzin mužčyna, Alaksandr Šalapnioŭ, kinuŭsia na dapamohu dziaŭčyncy.Astatnija z aściarohaj nazirali zdalok, jak ratviejler hryzie dziaŭčynku, zacisnuŭšy ŭ paščy jaje ruku.
Haspadynia sabaki sprabavała adciahnuć jaho, ale ničoha nie mahła zrabić — žančyna davoli minijaciurnaj kamplekcyi z mahutnym sabakam prosta fizična nie dała b rady.Alaksandr Šalapnioŭ adbiŭ dzicia ŭ sabaki šuflaj, jakoj pierad hetym rasčyščaŭ śnieh kala svajho aŭtamabila. Ź ciažkaściu raścisnuŭ skivicy sabaki. Advioŭ skryvaŭlenuju i pierapałochanuju dziaŭčynku dadomu, a potym, paśla taho jak inšy susied, miedyk Viktar Vałavik, akazaŭ joj pieršuju dapamohu, advioz na svajoj mašynie ŭ balnicu.
— Saša nie rabiła ničoha, što mahło b spravakavać sabaku!Nie kryčała, nie razmachvała rukami, ničym nie kidałasia, — ličyć Maryna Ładyčyna. — Jana prosta išła dadomu. Tam u śniezie prataptanyja vuzieńkaja ściažynka, i Saša hladzieła pad nohi, kab nie spatyknucca. Jak mnie kazali śviedki, žančyna z ratviejleram spyniłasia na ściežcy, kab pahavaryć sa svajoj znajomaj.
Jana jašče, kažuć, znajomaj, jakaja była ź dziciem, kryknuła: «Nie padychodź da mianie, bo ja z sabakam!» — i razmaŭlała ź joj na adlehłaści.
Saša zaŭvažyła ratviejlera, tolki kali padyšła ŭščylnuju da sabaki. Sabaka kinuŭsia na dziaŭčynku. Saša paśpieła tolki prykryć tvar rukoj. U ruku sabaka i ŭčapiŭsia.
Haspadary ratviejlera prymčali ŭ traŭmapunkt adrazu ž uśled za Sašaj i jaje mamaj. Pryvieźli daviedki, što sabaka pryščepleny ad šalenstva, niejkija hramaty.
Raskazvali, što sabaka dla ich — jak člen siamji, vielmi prasili, kab Maryna nie nastojvała na ŭsypleńni.Zajavu ŭ milicyju jana napisała, i z haspadarami ratviejlera buduć raźbiracca pravaachoŭnyja orhany.
— Letaś u dziciačy traŭmapunkt sa skarhami na ŭkusy žyvioł źviartalisia 237 dziaciej, — kaža namieśnik hałoŭnaha ŭrača viciebskaj abłasnoj dziciačaj kliničnaj balnicy Iryna Junies. — Tolki troje byli ŭkušanyja dzikimi žyviołami, astatnija traŭmy — na sumleńni chatnich hadavancaŭ.
Prajekt Zakona ab abychodžańni z žyviołami ciapier znachodzicca na razhladzie ŭ parłamiencie. Nahadajem, što da prajektu prykładzieny śpis patencyjna niebiaśpiečnych parod sabak, jakich u vypadku pryniaćcia zakona budzie zabaroniena trymać u kvatery.
Ciapier čytajuć
Łukašenka znajšoŭ niezvyčajnyja słovy dla spačuvańnia Chamieniei: «vierałomnaja ataka»23
Kamientary