Ksiondz Adam Banecki, redaktar polskaha tydniovika «Tygodnik Powszechny»: Hałoŭnaj zasłuhaju «Pakutaŭ» źjaŭlajecca toje, što słovy, jakija vymaŭlalisia padčas imšy balšynioju biazdumna, — «Ukryžavany za nas pry Ponciju Piłacie, ciarpieŭ i byŭ pachavany; i na treci dzień uvaskros…» — ciapier znoŭku nabyvajuć sens. U hetym hałoŭnaja vartaść filmu dla chryścijanaŭ.
Ale jość mnostva sumnievaŭ. Pieršy datyčyć śćvierdžańnia ab tym, što film źniaty pavodle Evanhiella. Heta nia tak. Jon źniaty pavodle jaho travestacyi, zapisu mistyčnych vizij Kataryny Emerych. Žorstkaści, pakazanyja ŭ Evanhielli davoli ahulna, tam vystupajuć u značnym pavieličeńni. U im vykarystanyja epizody z Evanhiella, ale niama sapraŭdnaj tajamnicy.
Druhaja niebiaśpieka ŭ tym, što hladač, jaki bačyć heta žachlivaje žorstkaje złačynstva suprać Chrysta, vychodzić z kinateatru ŭpeŭnieny, niby tajamnica Zbaŭleńnia palahaje ŭ tym, što Chrystos ciarpieŭ bolš za ŭsich. Heta nie chryścijanskaje razumieńnie. Ukryžavańnie tady vykarystoŭvałasia časta, i sotni ludziej ciarpieli žachlivyja pakuty. Vyklučnaść dramy Chrystovaj zaklučajecca ŭ adprečvańni jaho jak Boha.
Kamientary