Слова «дзіцёнак» таксама фіксуецца Пяцітамовым акадэмічным слоўнікам беларускай мовы з паметай «абласное». Аднак, на маю думку, яго варта пазбягаць. Па-беларуску добра, правільна — «дзіця», «дзіцё», «дзіцяня», «дзіцянё». А слова «дзіцёнак» лезе ў мову пад уплывам расейскага «ребенок». Між тым па-беларуску «кацяня», «кацянё», а не «кацёнак», «сабачаня», «сабачанё», «шчаня», «шчанё», а не «щенок», «цяля», а не «теленок», «зубраня», а не «зубренок». Так ужо адвеку называлі малых беларусы.
Ласкава ж кажам «дзіцятка», «кацянятка», «сабачанятка».
І нагадаю некалькі нашых прыказак.
Да сямі год пястуй дзіця, як яечка, да дванаццаці год пасі, як авечку, тады выйдзе на чалавечка.
Дзіця здаровае ад матчынага блінца, а разумнае ад бацькавага дубца.
Першае дзіцятка — панятка (= пешчанае).
Якія мамка й татка, такое і дзіцятка.
Дзяцей гадаваць, як камень гладаць.
І ў лецях, і ў дзецях (= здзяцінець)
Першае цялятка — шчанятка (= першы блін — сабаку).
Неспадзеўкі дзіця ў дзеўкі (= думаць галавой трэба).
У каго дзяцей сем, то ёсць долі ўсем, а ў каго дзіця адно, то і тое долі жадно (= долі не мае ніякай).
Цяпер чытаюць
«Астравок Паўночнай Карэі». Баранавіцкая школа выкаціла спіс патрабаванняў да выгляду вучняў59
«Астравок Паўночнай Карэі». Баранавіцкая школа выкаціла спіс патрабаванняў да выгляду вучняў
Містычнае кола Вільні: Каліноўскі быў пахаваны з медальёнам святыні, каля якой вырас гатычны палац доктара з-пад Оршы. Цяпер парэшткі Каліноўскага перапахавалі ў магільні таго ж доктара1919
Каментары