Адзенне, якое не выходзіць з моды. У Вялікім тэатры паказалі незвычайнае дэфіле
Учора ў Вялікім тэатры прайшоў вечар беларускай культуры. На сцэне паказалі оперу «Сівая легенда», а да пачатку гледачам прапанавалі прыняць удзел у тэматычных майстар-класах. Віталі ўсіх артысты оперы і балета, якія выйшлі да публікі ў строях з нацыянальных спектакляў. Onliner.by паказвае, якім быў тэматычны вечар на галоўнай тэатральнай пляцоўцы краіны.
Традыцыйна Вялікі тэатр рыхтуе вечар беларускай культуры сумесна з Музеем старажытнабеларускай культуры Цэнтра даследаванняў беларускай культуры, мовы і літаратуры НАН Беларусі.
А што наконт жаночай моды? Дзяўчат запрасілі прыняць удзел у майстар-класе па завязванні ўнікальнага галаўнога ўбору — наміткі. Рабілі яго, дарэчы, з ільну — незакручаны ўбор нагадвае доўгае палатно. А як прыгожа выглядае! Сапраўды, гэта не проста імгненны трэнд, пра які назаўтра ўсе забудуць, а нешта значна большае.
Каб тэма моды была раскрыта поўнасцю, а нашы традыцыйныя ўзоры зайгралі на ўсю моц, зоркі Вялікага прынялі ўдзел у дэфіле. На кожным артысце — строі з нацыянальных спектакляў. Толькі паглядзіце на гэтыя ўзоры, колеры і дэталі!
А 19 гадзіне на сцэне Вялікага пачалася опера «Сівая легенда». Аўтар — кампазітар Дзмітрый Смольскі, а напісана опера па матывах гістарычнай аповесці Уладзіміра Караткевіча.
Дарэчы, сам твор Караткевіча ўпершыню апублікаваны ў 1961 годзе, ён лічыцца класікай беларускай літаратуры.
Падзеі адбываюцца ў Магілёве ў 17 стагоддзі. У цэнтры сюжэта — гісторыя сапраўднага кахання, якому давядзецца прайсці праз забароны, пакаранні і нават войны.
Опера была створана ў 1978 годзе, а лібрэта да яе Караткевіч напісаў сам. У верасні 2012 года адбылася прэм'ера новай рэдакцыі «Сівой легенды». Тады менавіта ёй Вялікі тэатр адкрыў юбілейны 80-ы сезон.
«Дакрананне да нацыянальнага мінулага — гэта не толькі знаёмства з легендарнымі шэдэўрамі, але і ўдзячная павага нашым продкам, напамін нашчадкам аб адвечных традыцыях айчыннага мастацтва», — адзначылі ў Вялікім тэатры.
Цяпер чытаюць
«Узнікаюць уяўленні, што палітвязні мусяць быць стойкімі, сабранымі, удзячнымі. А рэальнасць розная». Пагаварылі з людзьмі, якія водзяць дэпартаваных літаральна за руку
Каментары