Алексіевіч: Ціханоўская сімпатычная, шмат зрабіла, Латушка і Вячорка разумныя. Але няма адчування трываласці апазіцыі
Беларуская нобелеўская лаўрэатка Святлана Алексіевіч цяпер працуе над новай кнігай, паступова збіраючы матэрыял. Прычым яна будзе не пра каханне, як планавалася раней, а пра праблему культуры гвалту і несправядлівасці, пра «чырвонага чалавека», з якім усё яшчэ не скончана. Называцца выданне папярэдне будзе «У чаканні новых варвараў».
На сусветнай арэне Святлана Алексіевіч — беларуская пісьменніца №1 сярод сучаснікаў. «Наша Ніва» запытала ў яе, ці ёсць нехта сярод калег, каму б яна сама аддала першасць, і якой яна бачыць беларускую будучыню ў бліжэйшыя гады.
Сярод беларускіх пісьменнікаў-сучаснікаў Святлана вырашыла нікога не вылучаць: «Ніхто не ніжэй мяне, проста беларускіх пісьменнікаў, якія былі б мне цікавыя, цяпер няма. [Альгерд] Бахарэвіч мне падабаецца, менавіта яго пісанне, але больш ранейшая творчасць — метафарычная, цікавая».
У будучыню пісьменніца глядзіць досыць песімістычна.
«Магу сказаць, чаго я хачу, але гэта не адразу здзейсніцца. Хочацца, каб сістэма змянілася, каб мы паспелі вызваліцца. У Беларусі будзе нешта толькі са смерцю Лукашэнкі. І тое, каго яна атрымае [наўзамен], невядома. Можа, калі яны ўдвух памруць — і Лукашэнка, і Пуцін… Інакш сістэма застанецца і там, і там. Мы можам правароніць — і будзе рускі губернатар нейкі. Трэба правесці маленькі карабель і міма Расіі, і міма дыктатуры, але гэта будзе вельмі складана. І апазіцыя неяк не дае мне ўпэўненасці».
Святлана Алексіевіч адзначае, што ў яе няма адчування трываласці апазіцыі, адчування, «што яна можа супрацьстаяць».
«Святлана Ціханоўская — сімпатычная, яна шмат зрабіла, [Павел] Латушка — разумны (перамогі на мусаўскім фронце яму належаць, яго такі хітры мозг яму падказаў) і [Франак] Вячорка разумны. Але што? А народ? А рабацягі? Народ жа ўсё вырашае, што мы тут [у эміграцыі] вырашаем? Нейкую годнасць выратуем, а вось народ… Баюся, толькі мінімум праз пакаленне нешта магчыма».
Каментары