Ніводзін лукашэнкаўскі СМІ і канал не выкарыстаў слова «рэтранслятары». Што гэта можа азначаць?
Тактыкай Мінска пакуль стала замоўчванне. Ці зробяць яны выгляд, што не было ні рэтранслятараў, ні ўдараў па іх?
Машына прапаганды цалкам замаўчала галоўнае патрабаванне Украіны — дэмантаж абсталявання, якое, па меркаванні, Кіева, выкарыстоўваецца для ракетна-дронавых удараў па поўначы Украіны. За тры дні слова «рэтранслятары» ні разу не згадваецца ні ў адным СМІ, ні ў адным з тысячы каналаў прапаганды.
Замест гэтага прапаганда робіць неканкрэтызаваныя абвінавачванні ў спробах «уцягнуць Беларусь у вайну» і распальвае ў сваім звыклым рэжыме агульную нянавісць да Украіны, краін Еўропы і Уладзіміра Зяленскага.
Такое замоўчванне канкрэтыкі можа быць вынікам таго, што наверсе абмяркоўваюць, як рэагаваць. Але можа быць і канчаткова вызначанай тактыкай. Калі Кіеў абмяжуецца знішчэннем рэтранслятараў на мяжы, Мінск зробіць выгляд, што і ўдараў не было, і рэтранслятараў не было.
Так, звязаны з рэпрэсіўным апаратам лукашыстаў канал «Беларускі сілавік» дэкларуе, што ад Украіны «ніякіх дзеянняў прынята не будзе, акрамя таго, што патупае ножкай і пазлуе на адсутнасць каментара з боку кіраўніка Беларусі. Далейшым яго планам будзе заява самога Зяленскага ці кагосьці са світы, якія заявяць, што «Беларусь прыбрала тэхніку пасля нашага папярэджання».
У той жа час замоўчванне можа быць і спосабам дачакаць, пакуль украінцы ўдараць першымі, каб стварыць у вачах насельніцтва шок нечаканасці, уражанне, што не Беларусь «пачала першай», што краіна стала ахвярай агрэсіі.
«Ёсць ужо пэўныя, скажам так, моманты, пра якія будзе даложана кіраўніку дзяржавы. Рашэнне будзе прынята. Але ўцягнуць Беларусь у канфлікт не ўдасца. Мы за мір, разважлівасць, за вырашэнне ўсіх пытанняў дыпламатычным шляхам», — заявіў адносна следства па атацы на беларускі аўтобус у Бранскай вобласці Расіі старшыня Рады бяспекі РБ Аляксандр Вальфовіч.
У нядзелю ўсе дзяржаўныя СМІ Беларусі распаўсюдзілі заяву міністра абароны Віктара Хрэніна.
«Ваенная стратэгія Беларусі накіраваная на тое, каб гарантаваць бяспеку сваіх грамадзян, і не накіраваная на ўцягванне ва ўзброены канфлікт, — заявіў міністр. — Беларускі бок абмяжоўваецца назіраннем за сітуацыяй і трымае на межах мінімальна неабходны кантынгент войскаў», — сказаў ён.
У 2022 годзе ўдар на Кіеў быў нанесены з тэрыторыі Беларусі пры лагістычнай дапамозе беларускага боку і падтрымцы лукашэнкаўскага прапагандысцкага апарата. Ва Украіне загінулі дзясяткі тысяч людзей, акупаваныя некалькі абласцей. Пасля паразы бліцкрыгу расійскія сухапутныя войскі пакінулі Беларусь, але беларускі ВПК і прапагандысцкая машына працягвалі абслугоўваюць расійскую армію.
Дэкларавана размяшчэнне ў Беларусі расійскай атамнай зброі і «Арэшніка», што змяніла баланс сілаў у рэгіёне і выкліча адпаведны адказ НАТА.
Беларуская апазіцыя не раз папярэджвала, што саўдзел у агрэсіі зробіць краіну закладніцай імперскіх амбіцый Масквы і аб'ектам удару ў адказ.
Святлана Ціханоўская 19 чэрвеня заклікала зрабіць усё, каб не дапусціць уцягвання Беларусі ў вайну.
Мікола Статкевіч заклікаў улады не збіваць украінскія дроны, калі тыя будуць ляцець на расійскія рэтранслятары.
Калі ж удары будуць нанесеныя і па нафтаперапрацоўчых заводах і «Азоце», Лукашэнка не зможа рабіць выгляд, што «все хорошо, прекрасная маркіза», папярэджвае Статкевіч.
Рыторыка Кіева пачала мяняцца з пачатку 2026 года. 19 чэрвеня прэзідэнт Украіны Уладзімір Зяленскі выступіў з ультыматумам. Ён запатрабаваў цягам тыдня дэмантаваць рэтранслятары ў памежных раёнах Беларусі, якія выкарыстоўваюцца для навядзення расійскіх дронаў на цэлі ва Украіне. Інакш, папярэдзіў Зяленскі, гэта зробіць сама Украіна. Ён таксама ўказаў на пастаўкі паліва з Беларусі ў Расію. 20 і 21 чэрвеня ён двойчы паўтарыў сваё папярэджанне.
Гэты ўльтыматум выстаўлены на фоне патавай сітуацыі на франтах Данбаса, Запарожжа і Сумшчыны ды ўзмацнення ўкраінскіх атак углыб расійскай тэрыторыі.
Каментары
[Зрэдагавана]