U Hłybockim rajonie ŭnačy zamalavali Pahoniu na bałkonie pryvatnaj kvatery
Pradprymalnik Marjan Misievič paviesiŭ Pahoniu na bałkonie svajoj pryvatnaj kvatery ŭ Padśvilli (Hłybocki rajon). Praz tydzień supracoŭniki ŽKH unačy zamalavali hierb, a na haspadara kvatery skłali pratakoł.
Marjan Misievič raspavioŭ, što 5 maja, a
6 maja spadara Marjana vyklikała Valancina Palčanka, staršynia pasiałkovaha savieta. Raspytvała pra Pahoniu, ale skazała, što «nie viedaje», chto jaje zamalavaŭ.
Pavodle načalnika Padśvilskaha ŭčastka ŽKH Anatola Zachareviča, pradprymalnik parušyŭ art. 21 č. 13 Kodeksa ab administracyjnych pravaparušeńniach — «Parušeńnie architekturnaha vyrašeńnia fasadaŭ budynkaŭ i zbudavańniaŭ». Hety arhumient kuram na śmiech — u Biełarusi proćma niezakonna pieramalavanych bałkonaŭ i niezakonna zašklonych łodžyj, ale nichto nie čapaje ich haspadaroŭ.
Vidavočna, što palavali mienavita na hierb.
Na pradprymalnika byŭ składzieny pratakoł. Jaho, vierahodna, aštrafujuć.
Pahonia — staražytny biełaruski hieraldyčny simvał. Ujaŭlaje saboj vyjavu ŭzbrojenaha vieršnika na kani. Z XIV da XVIII stahodździa Pahonia była hierbam Vialikaha kniastva Litoŭskaha. Paśla akupacyi biełaruskich ziemlaŭ Rasijskaj impieryjaj Pahonia była hierbam Vilenskaj, Viciebskaj, Hrodzienskaj i Mahiloŭskaj hubierniaŭ. Pahonia była vyjaŭlenaja i na hierbie Dziśnienskaha pavieta, kudy ŭvachodzili terytoryi sučasnych Hłybockaha, Miorskaha, Pastaŭskaha, Šarkoŭščynskaha rajonaŭ.
Padčas aktyvizacyi nacyjanalnych ruchaŭ u pačatku XX stahodździa Pahonia (u roznych varyjantach adlustravańnia) stała hierbam Biełarusi i Litvy. U 1918 hodzie Pahonia ŭžyvałasia jak hierb Biełaruskaj Narodnaj Respubliki, u 1991–1995 — Respubliki Biełaruś. U 2009 hodzie ŭkazam prezidenta Pahonia była zaćvierdžanaja jak hierb Viciebskaj vobłaści. Pahoniu prymajuć jak svoj simvał usie, chto padzialaje idei svabodnaj, niezaležnaj Biełarusi, niezaležna ad svaich palityčnych pohladaŭ.
Ciapier čytajuć
«Jana nie vyhladała ščyraj, była ŭ mascy». Paŭlučenka pra sustreču Kaleśnikavaj ź biełaruskimi žurnalistami22
Kamientary