Kab pastavić dramatyčny teatar u 1960-ch, tamtejšyja ŭłady źbiralisia zasypać Haradničanku.
***
«Pra toje, što vyrašana pabudavać u časie biahučaj piacihodki novy budynak abłasnoha dramatyčnaha teatru, mnohija haradziency viedajuć. I, vierahodna, nie adnojčy, u časie prahułak pa horadzie, jany «vybirali» dla jaho miesca. Ale nia mienš za nas byli zakłapočanyja i architektary. Paśla doŭhich rozdumaŭ, pošukaŭ, abmierkavańniaŭ jany vybrali voś hety prajekt teatru i miesca dla jaho.
Novy budynak upryhožyć centar horada — vulicu Ažeška. Jon raźmieścicca nasuprać parku nad Haradničankaj. Bolš dakładny aryjencir? Pomnik Elizie Ažeška. Jon zastaniecca napieradzie.
Viadoma ž, daviadziecca vykanać vialikuju pracu — «schavać» Haradničanku, nasypać hrunt i h.d. Ale, jak kažuć, hulnia vartaja śviečak. I ŭ dadzienym vypadku — amal nie ŭ pieranosnym značeńni słova».
***
Tak hazeta pisała ŭ dalokija 60‑ia hady minułaha stahodździa. Ani ŭ padychodach da histaryčnaj spadčyny z boku ŭładaŭ, ni ŭ sadziejničańni im dziaržaŭnaj presy amal ničoha nie źmianiłasia. Varta tolki pahartać staronki sučasnych aficyjnych vydańniaŭ.
A dramatyčny teatar u Horadni taki ž pabudavali ŭ inšym miescy ŭ 1977‑84 hh. Papiarednie zrujnavaŭšy kolišni klaštar Bernardynak. Adnak heta, mahčyma, tolki adkłała pytańnie isnavańnia Haradničanki. Haradzkija ŭłady razhladajuć varyjant stvareńnia vulicy‑dublora, jakaja musić advieści z centru transpartnyja płyni. Dziela čaho raku mohuć prosta zasypać.
Łukašenka znajšoŭ niezvyčajnyja słovy dla spačuvańnia Chamieniei: «vierałomnaja ataka»27
Kamientary