Hod tamu, 12 vieraśnia 2015 hoda, spyniłasia serca Alaksieja Karala — historyka, palitołaha, hałoŭnaha redaktara haziety «Novy Čas».
Jamu było 70 hadoŭ. Ciaham hoda sp. Karol zmahaŭsia z rakam lohkich, ale praciahvaŭ aktyŭna ŭdzielničać u pracy redakcyi i hramadskim žyćci Biełarusi. U červieni 2015 h. vyjšaŭ u śviet aŭtarski dakumientalny film Alaksieja Karala «1990-ja: Jak heta było, i jaki šlach my nie prajšli».
Apošnija try miesiacy sp. Alaksiej pravioŭ u kole siamji syna ŭ Sinhapury, dzie prachodziŭ kurs lačeńnia. Pachavali Alaksieja Karala ŭ Minsku.
***
«Dasiul niemahčyma pavieryć, što sp. Alaksieja niama. Zdajecca, jon usio jašče ŭ dalokim Sinhapury ratujecca ad chvaroby i voś-voś vierniecca i skaža: «Nu jak vy tut? Nie zasumavali?».
A my budziem napieraboj raskazvać apošnija naviny, dzialicca novymi idejami, paviedamlać, što atrymałasia, a što nie», — napisała ŭ redakcyjnaj kałoncy na sajcie «Novaha času» Aksana Kołb.
«Hety hod my pražyli bieź jaho i adnačasova razam ź im. Jon byŭ z nami, i heta prysutnaść asabliva adčuvałasia ŭ ciažkija chviliny i radasnyja momanty. A jašče jon u kožnym słovie «Novaha Času». Prynamsi, ja vielmi chacieła, kab nichto z našych čytačoŭ nie adčuŭ jaho adsutnaści. Spadziajusia, u nas heta atrymałasia.
«Novy Čas» byŭ spravaj žyćcia Alaksieja. Da apošnich dzion jon cikaviŭsia spravami haziety, da apošnich dzion jon byŭ našym hałoŭnym redaktaram. Byŭ i zastajecca», — piša A. Kołb.
Ciapier čytajuć
Ivan Prus raskazaŭ, jak nažyŭsia na $200, pasialiŭšy kinazorku ŭ zaniadbanaj kvatery kala śmietnika ŭ Šabanach, abstaŭlenaj rečami ź jaho internata1616
Kamientary