Jarmošyna: Paśla śmierci syna nie jezdžu nikudy, dzie nie razmaŭlajuć pa-rusku
Staršynia CVK Lidzija Jarmošyna pahavaryła z žurnalistam «Jeŭraradyjo» Źmitrom Łukašukom.
— Zaraz vy čałaviek svabodny ŭ tym sensie, što, kali adkryjucca miežy, skončycca karanavirus, vy možacie ŭziać pašpart i z tomikam Chieminhueja źlatać na vychodnyja ŭ Paryž. Ci nie vyklučajecie vy taho, što znoŭku buduć śpisy nieŭjaznych u ES, vy znoŭku ŭ jaho patrapicie — i nie atrymajecca Paryž?
— Pa-pieršaje, u Paryžy ja ŭžo była. Pa-druhoje, śviata, jakoje zaŭsiody sa mnoj, jano i tak sa mnoj. Dla mianie śviet — heta dobraja litaratura, heta śviet, u jakim ja čaściej za ŭsio žyvu, nie ličačy niejkich pracoŭnych momantaŭ.
Ja zaŭsiody kažu, što hałoŭnaje — svaboda duchu, a nie svaboda pierasoŭvańnia ci čahości inšaha.
Što tyčycca pajezdak, paśla śmierci syna ja nie jezdžu nikudy, dzie nie razmaŭlajuć pa-rusku, nie ličačy pracoŭnych zamiežnych kamandzirovak. Tamu mianie heta absalutna nie tryvožyć.
Kamientary