List vinšavańnia i salidarnaści sa Śviatoj ziamli, dzie Boh staŭsia čałaviekam. Piša ks. Juryj Barok.
List vinšavańnia i salidarnaści sa Śviatoj ziamli, dzie Boh staŭsia čałaviekam.
Kalady hetaha hodu, Božaje Naradžeńnie, na žal, buduć azmročanyja ŭ šmatlikich biełaruskich siemjach. Hetyja siemji nie zdolejuć sabracca razam za śviatočnym stałom, zrabić i atrymać padarunki, pačuć ciopłyja słovy zyčeńniaŭ ad samych darahich. Šmat chto z našych budzie vymušany spatkać śviata za kratami. I vinoj tamu 19 śniežnia, dzień vybaraŭ prezidenta.
Chočacca źviarnucca da ŭsich tych, kaho pazbavili svabody. Čałavieka lohka pasadzić za kraty -- bo toje, što jon inakš hałasuje, inakš dumaje, inakš razmaŭlaje, inakš žyvie, tak časta vyklikaje hnieŭ i žadańnie pazbavicca jaho.
U našym hramadstvie daloka nie kožny moža znajści miesca dla siabie. Asabliva kali nie chočacca zdradžvać svajmu sumleńniu i zastavacca čałaviekam. Takim čałaviekam, jakim adnojčy, dźvie tysiačy hadoŭ tamu, staŭsia Boh.
Šmat chto z tych, chto 19 śniežnia apynuŭsia ŭ viaźnicy, pačuvajecca siońnia pakinutym, zdradžanym i samotnym. I mała chto z mocnych hetaha śvietu advažycca i zachoča ŭźniać hołas u ich abaronu, kab suciešyć i padtrymać i vyzvalić.
Ale i sam Chrystos, jak śćviardžajuć Pisańni, byŭ zdradžany i asudžany na śmierć tahačasnymi elitami, jak palityčnymi tak i duchoŭnymi. Čałaviek, jaki žadaje žyć u svabodzie i praŭdzie, być haspadarom svajho losu, niebiaśpiečny dla kožnaj sistemy i va ŭsie časy.
Na ščaście, tolki Boh maje prava i moc skazać apošniaje słova ŭ našym žyćci, i my jaho abaviazkova jašče pačujem.
Važna tolki i praź ślozy, i bol nie złamicca -- kiesaru nie addać toje, što naležyć Bohu.
25 śniežnia 2010 hoda, u dzień Božaha Naradžeńnia, celebrujučy śviatuju imšu ŭ Viflijemie, budu malicca za ŭsich, kaho źbili, prynizili i pasadzili ŭ turmu ŭ tuju kryvavuju niadzielu ŭ Minsku. Kab ździejśnilisia słovy jevanhiella ad Macieja: “…byŭ u viaźnicy i adviedali Mianie”. Niachaj śviata Božaha Naradžeńnia ŭpeŭnivaje vas, što Boh nie zabyŭsia. Boh z vami. Boh žyvie ŭ svaich synoch i dačkach, što šukajuć svabody. Boh žyvie ŭ vas.
Chočacca taksama prasić jararchaŭ Kaścioła i Pravasłaŭnaj carkvy zastupicca za tych, chto paciarpieŭ ad hvałtu 19 śniežnia. Chiba naša viera nie vučyć być miłasernymi i stanavicca na bok słabiejšych? Chiba my nie možam źviarnucca i paprasić ułady, jakija pavinny spryjać zhodzie i parazumieńniu ŭ hramadstvie, učynić akt dobraj voli i na dzień Božaha Naradžeńnia vyzvalić tych, chto byŭ zatrymany? Chiba heta nie budzie soramam i hańbaj dla našych cerkvaŭ, bo mocna spadziajusia, što my ŭsio jašče vierym u słovy Hospada našaha: “…tak jak vy zrabili adnamu z hetych bratoŭ maich mienšych, to Mnie zrabili”. (Mc 25.40)
Sa Śviatoj ziamli, z malitvami,
ks. Jury Barok

Kamientary