Što značyli słovy Łukašenki «ja nie brazhaju zbrojaj, ale i hetaha dabra ŭ nas chapaje»

Što značyli słovy Łukašenki «ja nie brazhaju zbrojaj, ale i hetaha dabra ŭ nas chapaje»?

Padziei ŭ Tunisie, Jehipcie i Livii dali Alaksandru Łukašenku vialikuju temu dla rozdumaŭ. U subotu jon addaŭsia im navat na frystajłavym stadyjonie. Adziety ŭ čornuju šapačku, jon beściŭ zachodnich palitykaŭ: «Heta złyja i nieprystojnyja ludzi. Ź imi nielha ni razmaŭlać, ni vybudoŭvać adnosiny». «Chośni Mubarak byŭ blizkim siabram amierykancaŭ. I što adbyłosia, kali tam pačalisia chvalavańni? Jany kinuli hetych prezidentaŭ i pačali patrabavać demakratyi. Voś tak jany siabie viaduć. Tak jany kidajuć svaich siabroŭ, na jakich jany abapiralisia». «Heta lišni raz paćviardžaje: nikomu nielha vieryć», — pierakonvaŭ jon.

Kali vieryć jamu samomu, mocny i kvitniejučy Tunis pieraškadžaŭ drapiežnym płanam Zachadu: «Nikomu nie patrebna mocnaja kraina. Mocnych bajacca i ich strašna nie lubiać», — kazaŭ Łukašenka.

Paŭstańnie suprać Kadafi tak začapiła pieršaha i pakul apošniaha prezidenta Biełarusi, što jon viarnuŭsia da toj samaj temy ŭ paniadziełak, u časie naviedvańnia 2-j inžyniernaj bryhady Uzbrojenych sił.

Jahonyja vykazvańni pierad vajskoŭcami byli jašče bolš rezkimi, čym pierad spartoŭcami.

Łukašenka pahražaŭ armijaj unutranym voraham. A zamiežnych — strašyŭ «Čačnioj na zachadzie».

Kali ŭ subotu asnoŭny ŭdar jon nanosiŭ pa Zachadzie, to paniadziełkavyja słovy adrasavalisia najpierš Rasii.

Łukašenka skazaŭ: «Padziei 19 śniežnia lišni raz paćvierdzili, što suprać našaj krainy była arhanizavanaja sapraŭdnaja zmova. Vy, ludzi vajskovyja, daśviedčanyja, dy i ja nie dumaŭ, što tak daloka našy pravadyry mohuć zajści. Choć byŭ hatovy, jak i milicyja, i vajskoŭcy, da luboha zychodu. A kali b nie byli hatovyja? My b užo z vami hetaj sustrečy nie pravodzili».

«My abaranili kanstytucyjny ład, dabrabyt i niezaležnaść Biełarusi», — zajaviŭ Łukašenka.

Pry hetym Łukašenka vykazaŭ svaju pazicyju: kali b situacyja paviarnułasia takim čynam, što ŭźnikła realnaja pahroza pieravarotu ŭ krainie, jon by nie spyniŭsia pierad tym, kab vykarystać Uzbrojenyja siły.

Havoračy ab padziejach 19 śniežnia, Alaksandr Łukašenka padkreśliŭ: «Dziakuj Bohu, nam nie pryjšłosia zadziejničać Uzbrojenyja siły».

Faktyčna, Łukašenka namiaknuŭ, što hatovy vykarystać vojska ŭ vypadku narodnaha paŭstańnia. Nie suprać «žmieńki admarozkaŭ» ža vyvodzić na vulicy tanki.

Cikava, što i bien Ali, i Mubarak raźličvali zdušyć pratesty z dapamohaj armii.

Miarkujučy pa zajavach, A. Łukašenka aścierahajecca, što da vykarystańnia sankcyj, naroŭni ź ES, moža źviarnucca i Rasija. «Ciapier nas cisnuć, pałochajuć ekanamičnymi sankcyjami. Kali chto-niebudź z našaha asiarodździa choča mieć u Biełarusi Čačniu na Zachadzie, to heta nie prablema. Heta budzie składaniej, čym Čačnia. Dumaju, heta nikomu nie treba. Kali chtości choča mieć tut kruciej, čym Kosava, ja dumaju, heta taksama nie prablema», — zajaviŭ Łukašenka, vystupajučy pierad vajskoŭcami.

Pavodle jahonych słovaŭ, kali suprać Biełarusi buduć uviedzienyja ekanamičnyja sankcyi, to i «dziejničać my budziem adekvatna». «Ja nie brazhaju zbrojaj, ale i hetaha dabra ŭ nas chapaje», — padkreśliŭ Łukašenka.

Kamientatary razyšlisia ŭ interpretacyi hetych słovaŭ. Što mieŭ na ŭvazie Łukašenka? Što jon u adkaz užyvie vajennuju siłu suprać niejkaj z susiednich dziaržavaŭ? Ale heta było b samahubča dla Biełarusi.

Mahčyma, Łukašenka prosta nahniataje abstanoŭku, kab adciahnuć uvahu ad rezkaha rostu cenaŭ i sacyjalnaj panuraści.

Adnak nie možna i vyklučać uzmacnieńnia represiŭnaści režymu — tak, jak zdaryłasia paśla Aranžavaj revalucyi va Ukrainie,

* * *

Dla daviedki: biudžet siłavych struktur, młrd rub.

Nacyjanalnaja abarona (armija) 1 450

Pravaachoŭnaja dziejnaść i zabieśpiačeńnie biaśpieki (milicyja, KDB, sudy, mytnia…) 2 475

Dla paraŭnańnia:

Achova zdaroŭja 1 261

Adukacyja 1 423

Unutry pravaachoŭnych orhanaŭ, kamu kolki:

orhany ŭnutranych spraŭ 1 095

orhany dziaržaŭnaj biaśpieki 197

orhany pamiežnaj słužby 244

prakuratura 84 mytnia 146

sudy 147

Krynica: Zakon ab biudžecie krainy na 2010 hod. jaki byŭ vykanany

* * *

Supiarečnaść. A armii heta treba?

Łukašenka skazaŭ: «Kali b situacyja paviarnułasia takim čynam, što nad krainaj navisła realnaja pahroza, ja b nie spyniŭsia pierad tym, kab vykarystoŭvać Uzbrojenyja siły». I dalej čamuści pryvioŭ prykład Jehiptu, dzie adbyłosia roŭna procilehłaje: Mubarak vyvieŭ vojska na vulicy, ale vajskoŭcy nie ŭmiašalisia ŭ situacyju na baku dyktatara. Naadvarot, jany miakka patranavali praces adchileńnia ad ułady aŭtakrata. «Pieraviarnuli krainu, tam situacyju — jašče nieviadoma, čym jana zakončycca, — ad pralićcia kryvi ŭratavała armija, spakojnymi dziejańniami… Tak, u Jehipcie armija bolš, čym armija. I moža być, bolš, čym u nas», — pryznaŭ Łukašenka.

* * *

Svaboda i roŭnaść. «Apazicyja budzie atrymlivać pa bašcy na ŭsiu katušku»

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0