«Ja, viadoma, suprać Łukašenki, ale ž bolšaść usio roŭna prahałasuje za jaho». Kali hetaja fraza prahučała na pierakury ŭ Aloščy mo raz dziasiaty, ja skazaŭ sabie: «Chopić!» Nazaŭtra ŭ bytoŭcy na ahulnym schodzie bryhady my zładzili prajmeryz.
«Ja, viadoma, suprać Łukašenki, ale ž bolšaść usio roŭna prahałasuje za jaho». Kali hetaja fraza prahučała na pierakury ŭ Aloščy mo raz dziasiaty, ja skazaŭ sabie: «Chopić!» Nazaŭtra ŭ bytoŭcy na ahulnym schodzie bryhady my zładzili prajmeryz.*
U «biuleteni», narezanyja z papiery, byli ŭniesienyja proźviščy ŭsich pretendentaŭ, jakija padali zajavy ŭ Centravybarkam (tady ich było jašče vaśmiora). Z paviedamleńnia CVK, apublikavanaha ŭ «Sovietskoj Biełoruśsii», byli začytanyja aficyjnyja dadzienyja Vajtoviča, Hajdukieviča, Kazulina, Łukašenki, Milinkieviča, Paźniaka, Skrabca j Frałova. «Kabinku» z asadkaj abstalavali za piečkaj. Rolu vybarčaj skryni vykanaŭ čorny viazany kaptur: kožny z prysutnych moh abmacać jaho i pierakanacca ŭ adsutnaści dvajnoha dna.
Jaŭka skłała 84%: dvoje z dvanaccaci na pracu nie źjavilisia (daviałosia paškadavać — maładziejšyja, sympatyzavali apazycyi). Astatnija razabrali biuleteni.
Praces volevyjaŭleńnia išoŭ nervova. Rabočyja padazrona pahladvali adzin na adnaho, chavalisia ŭ «kabincy», kreślili j składvali papierki, kidali ich u šapku j pilna sačyli za inšymi. Narešcie, usie dziesiaciora ŭhniaździlisia la poŭnaha kaptura, niedavierliva pierahladvajučysia. Z chvilinu panavała ciša. «Nu, nie tami, uskryvaj!» — narešcie nia vytrymaŭ kranaŭščyk Ivan.
Z kožnym razhornutym biuleteniem vyrazy tvaraŭ mianialisia. «Milinkievič, Milinkievič, nie zapoŭnieny, Milinkievič, Milinkievič...» Pryjomščyca Majia raspłyvałasia ŭ šyrokaj-šyrokaj uśmiešcy, raskryžoŭščyk Valera vyračaŭ vočy, stropalščyk Uładzia paciraŭ ruki j navat prychłopvaŭ z kožnym vyhukam, pahruzčyk Siarhiej siadzieŭ z raskrytym rotam, a Mikałaj, piačnik, jaki niadaŭna pierabraŭsia siudy z Rasiei, ahałomšana ahladaŭ prysutnych, jaŭna nie razumiejučy, što adbyvajecca.
Milinkievič nabraŭ 7 hałasoŭ, Łukašenka — usiaho 1, dva biuleteni pakinuli niezapoŭnienymi. Maleńkaja elektaralnaja revalucyja ŭ adnoj asobna ŭziataj bryhadzie ździejśniłasia.
Vyniki aloščynskich prajmeryz mieli dla vioski efekt vybuchu bomby. Užo nazaŭtra siciency, jakija ranišniaj vachtoŭkaj jechali na dyzel, napieraboj pryznavalisia, što jany «taksama za Milinkieviča», i prasili hazety ź jahonaj bijahrafijaj. «Viaskovy telehraf» terminova pieradavaŭ Dretuni, Trudam, Uładzimieraŭcy: «U nas bolšaść — suprać Łukašenki!» Vyrazanyja z «Našaj Nivy» dy «Kamsamołki» zdymki «Milinkievič u Aloščy» pajšli pa rukach z kamentarom: «Bačyŭ, chto nastupnym prezydentam budzie?..» Paŭhadzinny vizyt adzinaha kandydata ŭ listapadzie minułaha hodu j mahija bolšaści, sfakusavanaja ŭ vybary 10 rabočych, akazałasia macniej za ŭsie administracyjnyja resursy, dziesiacihodździe režymu i televizijnuju prapahandu pra «90% Łukašenki».
Praz paru dzion na parozie pošty babulka, jakuju ja dahetul nia bačyŭ ani razu ŭ žyćci, sustreła mianie rospačnym krykam: «I što jon nam daść, vaš Milinkievič?!.»
Miascovaja ŭłada musiła terminova prymać miery. Na tym ža tydni mianie biez tłumačeńnia pryčynaŭ zamiest čarhovaha adpačynku śpiecham nakiravali padalej ad Aloščy na lesapavał. Učastkovy Andrej Ivanyč Hierojeŭ pačaŭ kanfiskoŭvać u nasielnictva kalandaryki na 2006 h. z patretam Milinkieviča (lud, u jakoha zabirali kroŭnaje, kazaŭ, što ciapier užo dakładna prahałasuje za apazycyju), a staršynia sielsavietu pajšła ad dźviery da dźviery, źbirajučy podpisy za Łukašenku.
Adnak zborščycu čakała žorstkaje rasčaravańnie. U sicienskaj kramie, u stałoŭcy, na aloščynskaj estakadzie lud admaŭlaŭsia padpisvacca navat paśla prośby: «Nu, heta ž kab jon prosta ŭ vybarach udzielničaŭ!..» Niekatoryja ŭvohule zajaŭlali: «My tolki za Milinkieviča». Na viaskovym učastku z čatyrma sotniami zarehistravanych vybarščykaŭ za «ŭsienarodnaabranaha» padpisała chiba kolkidziesiat babulek-pensijaneraŭ dy niekalki načalnikaŭ.
I skažu ščyra: paśla abviaščeńnia vynikaŭ u aloščynskaj bytoŭcy, u mašynie, poŭnaj čytačoŭ «Našaj Nivy» i «Narodnaj Voli», pradčas raspoviedu tych, chto admoviŭsia padpisvacca za Łukašenku, ja ŭpieršyniu jasna bačyŭ u vačoch hetych zhublenych siarod lesu viaskoŭcaŭ toje, čaho tak nie staje mnohim haradžanam, aktyvistam i partyjnym lideram. Vieru ŭ pieramohu 19 sakavika.
v.Małoje Sitna
*Prajmeryz — papiarednija vybary.
❏
Pavał Sieviaryniec — u 1998—2004 lider niezarehistra-vanaha «Maładoha frontu». Asudžany za arhanizacyju akcyjaŭ pratestu paśla referendumu 2004 hodu. Ciapier u vysyłcy ŭ Małym Sitnie, na poŭnačy Połaččyny.
Vychadcy z «Alfa» KDB Biełarusi zajmajuć kiraŭničyja pasady ŭ novym rasijskim supiersakretnym śpiecpadraździaleńni, pryznačanym dla zabojstvaŭ za miažoju
Kamientary