Piśmieńniki-łukašenkaŭcy: Para padyści da Lipkoviča z usioj strohaściu zakona

25 žniŭnia na sajcie praŭładnaha Sajuza piśmieńnikaŭ Biełarusi źjaviŭsia adkryty list siabroŭ hetaj arhanizacyi ŭ padtrymku svajho staršyni Mikałaja Čarhinca. List nazyvajecca «Tvorcy i vandały», napisany na rasijskaj movie. Jaho padpisali piśmieńniki i litaraturaznaŭcy Uładzimir Hniłamiodaŭ, Aleś Savicki, Uładzimir Karyzna, Aleś Marcinovič, Hieorhij Marčuk, Mikoła Miatlicki, Hienadź Paškoŭ, Vasil Šyrko.

U pieršaj častki lista havorka viałasia pra tvor Mikałaja Čarhinca «Tajny avalnaha kabinieta». Padpisanty adznačajuć biezumoŭnuju vartaść hetaha tvora. «Jość tvory, jakija stanoviacca značnymi nie tolki ŭ tvorčaści taho, ci inšaha piśmieńnika, ale adnačasova źjaŭlajucca znakavymi dla ŭsioj litaratury. Nie ŭ apošniuju čarhu heta datyčyć ramana Mikałaja Čarhinca «Tajny Avalnaha kabinieta», — pišacca ŭ zvarocie.

«Dobra viedajučy zakona žanra, Čarhiniec praŭdziva i ŭsiebakova, psichałahična pierakanaŭča raskryŭ vobraz „zmahara za pravy čałavieka“, a ŭ sapraŭdnaści — čałavieka, jaki nie abciažarany vysokimi maralnymi jakaściami». Što datyčyć eratyčnych momantaŭ u knizie, to piśmieńniki ličać, što biez hetaha nielha było abyścisia.

«Pakolki „Tajna Avalnaha kabinieta“, aproč inšaha, jašče i raman noravaŭ, to ŭ im niamała epizodaŭ, jak na pieršy pohlad, vypisanych davoli naturalistyčna. Ale, čym dalej čytaješ raman, tym bolš pierakonvaješsia, što biez takoj praŭdy nie abyjścisia, bo jana dapamahaje lepš raskryvać jazvy hramadstva, jakaja daŭno prahniła znutry. Darečy, mienavita takim šlacham išoŭ Nabokaŭ, kali pisaŭ viadomuju „Łalitu“. Nie abychodzili pikantnych temaŭ u svaich tvorach Zala, Mapasan, Šołachaŭ», — miarkujuć padpisanty.

U druhoj častcy lista idzie asudžeńnie błohiera Jaŭhiena Lipkoviča, jakija ŭ ramkach baraćby za maralnaść spaliŭ knihi Mikałaja Čarhinca. «Lipkovič i iže padobnyja zabyvajuć ab elemientarnych normach prystojnaści. Adna sprava — u čymści nie zhadžacca ź piśmieńnikam, jak aŭtaram kankretnaha tvora, kulturna, cyvilizacyjna vykazvajučy svajo mierkavańnie, i inšaja sprava ablivać brudam čałavieka, jaki tabie čymści, a najpierš svajoj śmiełaj, bieskampramisnaj hramadzianskaj pazicyjaj nie padabajecca. Ładziačy pažar z knih u Sievastopalskim parku, jon nie zadumvajecca nad tym, kab svaimi dziejańniami paŭtaraje ŭsio toje, što rabili nacysty ŭ 30-yja hady prošłaha stahodździa. Chacia čamu dzivicca: Lipkovič z tych ludziej, jakija nie prosta dalokija ad litaratury, a, vyhladaje, nienavidziać jaje».

Siabry Sajuzu piśmieńnikaŭ robiać nastupny vyvad. «U sudovym paradku razhledžanaja administracyjnaja sprava Čarhinca pa abaronie honaru i hodnaści. Sudom vyniesienaja pastanova, zhodna jakoj Lipkovič adpaviednym čynam pakarany. Adnak, vidać, vyvadaŭ jon nie zrabiŭ, dy i nie sprabuje heta zrabić. Ci nie para padyści da Lipkoviča z usio strohaściu zakona?»

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0