Łukašenka pieražyvaje, što sud pa spravie Kanavałava i Kavalova rasceńvajuć jak zamovu ŭłady
Pra heta jon zajaviŭ u intervju hałoŭnamu redaktaru radyjostancyi «Ruskaja słužba navin» Siarhieju Darenku.
Alaksandr Łukašenka kožny dzień dumaje pra los Dźmitryja Kanavałava i Uładzisłava Kavalova, pryhavoranych da śmiarotnaj kary pa spravie ab terakcie ŭ minskim mietro. Pra heta jon zajaviŭ u intervju hałoŭnamu redaktaru radyjostancyi «Ruskaja słužba navin» Siarhieju Darenku.
Intervju było dadziena 13 śniežnia ŭ Minsku. Siońnia z 16.03 da 17.00 pa minskim časie jano pavinna tranśliravacca ŭ efiry «Ruskaj słužby navin» (RSN). Adnak jaho frahmienty pačali źjaŭlacca ŭžo zaraz na sajtach RSN i dziaržaŭnaha ahienctva BiełTA.
«Samaja strašnaja funkcyja — heta kali ty padpisvaješ ukaz, dzie čałavieka nielha pamiłavać,— skazaŭ Łukašenka. — Asabliva ŭ Biełarusi, tamu što ŭ nas jość pažyćciovaje źniavoleńnie i vyklučnaja miera pakarańnia. I kali jość choć samaje drobnaje sumnieńnie, choć kryšku…
Choć pažyćciovaje zaklučeńnie, jak mnohija kažuć, heta strašniej, čym śmiarotnaja kara, bo čałaviek u kletcy siadzić, hruba kažučy. Ale tym nie mienš raptam ty pamyliŭsia i ŭziaŭ na siabie?»
Pavodle słoŭ Łukašenki, jon prymie rašeńnie ab tym, pamiłavać ci nie Kanavałava i Kavalova, paśla taho jak jamu daduć usie nieabchodnyja dakumienty. Pry hetym jon zaznačyŭ, što spačatku ŭsie dakumienty prachodziać praź śpiecyjalnuju kamisiju pa pamiłavańni pry prezidencie.
Razam z tym biełaruski kiraŭnik ličyć niedapuščalnym, što niechta razyhryvaje hetu situacyju ŭ palityčnych metach.
«Ja pieražyvaju za toje, što jość ludzi, jakija pačynajuć razyhryvać heta znoŭ ža ŭ palityčnych metach: „Ja čałaviek bity ŭžo, ja ŭsio heta razumieju, ale nijak nie mahu dahetul źmirycca, kali pačynajuć abvinavačvać va ŭsich hrachach», — zajaviŭ Łukašenka.a-a , dyk heta tam zakaz ułady“, jašče čahości i hetak dalej.
«Voś ja dumaju: dobra, ale kali ździełka (vy — ułada, ja — złačynca), kali jość ździełka, dyk ja ž vam niešta pavinien paabiacać, — pradoŭžyŭ jon. — Nu kali čałavieku śmiarotnuju karu dajuć, za što ž jon budzie admazvać, hruba kažučy, hetu ŭładu?
Hałoŭnym dla jaho było, kab śledstva adpracavała ŭsie viersii.Łukašenka śćviardžaje, što kantralavaŭ chod rasśledavańnia «kožny dzień, kožnuju hadzinu śledstva».
«Kali mnie paviedamili pra toje, što znojdzieny hetyja ludzi, ja dziesiać razoŭ pieračytaŭ hetaje paviedamleńnie, adkłaŭ ubok: „Dobra, zatrymali“. A ŭ nas ža byli i inšyja viersii. Ja kažu: „Adpracoŭvajcie inšyja viersii. A raptam heta nie tak?“ Tamu śledčyja, hrupa ŭziałasia za hetu asnoŭnuju viersiju, pačała ich dapytvać. Ale ja mučyŭ śledstva, kab jany inšyja viersii razhladali. Nu, a raptam… Tamu što heta nievierahodna dla Biełarusi było», — skazaŭ Łukašenka.
«I
voś usiudy mnie pastajanna paviedamlali adno: „Ja chacieŭ destabilizavać stanovišča“,— jon kaža. Druhi, toj adrazu pavis, tamu što razumieŭ, kudy ŭlapaŭsia. Tak, napeŭna, abodva razumieli i da hetaha. Ale toj jašče na niešta, vidać, spadziavaŭsia, a hety dla siabie adrazu vyrašyŭ, što jaho nichto nie paškaduje, što budzie pieršym čałaviekam u Biełarusi, jaki heta ŭčyniŭ. Pry čym tut ułada?» — cytuje Łukašenku BiełTA.
Nahadajem, 30 listapada Viarchoŭny sud Biełarusi pryznaŭ
Ciapier čytajuć
Ad pryvatnikaŭ patrabujuć zavieści ideołaha ŭ štacie — raspytali, što robiać kampanii18
Kamientary