14 červienia ŭ Minsku ŭ Dziaržaŭnym muziei historyi biełaruskaj litaratury (Trajeckaje pradmieście, vuł. M. Bahdanoviča, 13) projduć XX Mižnarodnyja Hareckija čytańni. Tema kanfierencyi — žyćcie i tvorčaść Maksima i Haŭryły Hareckich.
Hareckija čytańni — tradycyjna jaskravaja kulturna-navukovaja padzieja dla ŭsich amataraŭ biełaruskaj litaratury. Na jej štohod vystupajuć z dakładami fiłołahi, historyki, kulturołahi, inšyja daśledčyki žyćcia i tvorčaści rodu Hareckich. A raspačynajuć kanfierencyju pryvitalnym słovam sučasnyja znakamityja piśmieńniki. U hetym hodzie čakajecca ŭdzieł litarataraŭ i navukoŭcaŭ taksama ź Litvy i Rasii.
Maksim Harecki (1893—1938 hh.) — viadomy biełaruski piśmieńnik, faktyčna, pačynalnik tvoraŭ maralna-etyčnaj prablematyki i adzin z pačynalnikaŭ epičnaha žanru ŭ biełaruskaj litaratury. Aktyŭny dziejač biełaruskaha nacyjanalnaha ruchu ŭ Zachodniaj Biełarusi i BSSR. Aryštavany i rasstralany pa prysudzie «trojki» NKUS. Aŭtar niezavieršanaj epapiei «Kamaroŭskaja chronika», ramana «Vilenskija kamunary», apovieściaŭ «Cichaja płyń» i «Dźvie dušy».
Haŭryła Harecki (1900—1988 hh.) — viadomy biełaruski hieołah, hieohraf i ekanamist, adzin z zasnavalnikaŭ i akademik Biełaruskaj akademii navuk, brat Maksima Hareckaha. Jen raspracavaŭ asnovy paleapatamałohii — navuki pra reki minułaha, apublikavaŭ bolš za 160 navukovych prac, u tym liku pa falkłory, demahrafii i archieałohii.U jaho honar nazvany 13 vidaŭ vykapniovych raślin i žyvioł.
Arhanizatarami mierapryjemstva vystupajuć Dziaržaŭny muziej historyi biełaruskaj litaratury, Respublikanski fond imia bratoŭ Hareckich, Instytut movy i litaratury imia Jakuba Kołasa i Janki Kupały NAN Biełarusi. Rabočyja movy — biełaruskaja i ruskaja.
Pačatak rehistracyi ŭdzielnikaŭ kanfierencyi adbydziecca ŭ 9.00, uračystaje adkryćcie — u 10.00.
Kamientary