Nie šukajcie zołata tam, dzie jaho niama

Miarkujučy pa ŭsim, nia tolki krainy, što mieli niekali niaščaście ŭvachodzić u skład Savieckaha Sajuza, ale j krainy byłoha saclahieru žyvuć pavodle pryncypu: ničoha strašnaha, što ŭ mianie karova zdochła, zatoje ŭ susieda akaleli abiedźvie. Čutka ab byccam by damoŭnym charaktary matča pamiž zbornymi Biełarusi i Baŭharyi, raspaŭsiudžanaja rumynskim vydańniem «ProSport», ‑‑ nastolki vidavočnaje hłupstva, što ŭ jakich‑niebudź kamentarach u pryncypie nia maje patreby.

Na moj pohlad, hety materyjał — čystaj vady «ich adkaz Čemberlenu» na publikacyju baŭharskaha «Topsportu». U publikacyi pisałasia ab tym, što rumynskaja federacyja paabiacała biełarusam hrašovuju premiju, kali tyja pieramohuć albo chacia b syhrajuć uničyju z kamandaj Stanimira Stojłava. Bolš taho, pieršymi słaviesnuju futbolnuju vajnu ŭ vieraśni 2006‑ha raspačali mienavita baŭharskija ŚMI, jakija zapadozryli ŭ chatniaj parazie albancaŭ ad rumynaŭ (0:2) «zmovu»… Darečy, nie ździŭlusia, kali žurnalisty‑«bratočki», kali skarystoŭvać tenisnuju terminalohiju, prymuć padaču i ŭbačać «dzivosy» ŭ matčy Słavienija — Rumynija, jaki skončyŭsia parazaj haspadaroŭ — 1:2.

Pastavim pytańnie inačaj: navošta i kamu patrebny skandał? Dakładniej — skandalčyk. Rumynam i baŭharam — zrazumieła navošta: kali nia vybić hlebu z‑pad noh u pramoha kankurenta na vychad u finalnuju častku pieršynstva kantynentu, to chacia b kinuć na jaho cień; nie istotna, maŭlaŭ, ty skraŭ ci ŭ ciabie skrali, ale chłapiec, vidać, na ruku nia čysty. Biełarusy ž trapili «ŭ zamies» vyklučna tamu, što hrali z baŭharami — apynulisia ŭ niepatrebny čas u niepatrebnym miescy.

Nia viedaju, ja nijakich dzivosaŭ u hulni našaj zbornaj 2 červienia na «Dynama» nie zaŭvažyŭ. Zbornaja pakazała taki ž niaŭciamny futboł, jaki demanstravała pad kiraŭnictvam Juryja Puntusa va ŭsich papiarednich piaci matčach adboračnaj kampanii, za vyniatkam pieršaha tajmu z Albanijaj i druhoha sa Słavienijaj. Nu i, moža, paŭhadziny z Rumynijaj — ad hoła Siarhieja Karnilenki da jaho zamieny. Inšymi słovami, 120 chvilinaŭ z 540. Ci tady taksama nia ŭsio było sumlenna?

Pra «tavarniak» u Talinie lepš naahuł nia zhadvać, ale ryzyknu pracytavać siabie samoha, chacia heta i niaścipła. Paśla kantrolnaj sustrečy z estoncami ja, tady jašče štatny žurnalist «Presbołu», pisaŭ u viadučaj spartovaj hazecie krainy:

«U sieradu ŭviečary mnie było soramna za našuju zbornuju. U pieršuju čarhu — za vykazanuju joj niepavahu da tysiačaŭ biełaruskich zaŭziataraŭ, jakija zmarnavali 1,5 hadziny času na teletranślacyju z Talina. Ja ŭžo nie kažu pra tyja niekalki dziasiatkaŭ čałaviek, jakija dabralisia da estonskaj stalicy i raźmiaścili na trybunie stadyjonu dźvie ahramadnyja majki z N 12. Dvavanaccaty hulec u zbornaj Biełarusi sapraŭdy byŭ — nie znajšłosia, na žal, adzinaccaci. Bo toje, što, z dazvołu skazać, prademanstravała hałoŭnaja družyna krainy na hazonie «A. Le Kok Areny», futbołam nazvać nielha. Chaasam, broŭnaŭskim rucham, vyklikanym, vidavočna, adsutnaściu vyraznaj i pradumanaj taktyki na matč, i h.d. — možna, futbołam ža — prabačcie... Spadziajusia, za ihru z Estonijaj Puntusu i jahonym padnačalenym, mnohija ź jakich, kali mierkavać pa ich vykazvańniach, ličać siabie sapraŭdnymi profi, taksama było soramna. Ale ličyć siabie majstram svajoj spravy i być im — taksama dźvie vialikija roźnicy. I ŭžo dakładna: tak niepryvabna, jak pazaŭčora ŭ Talinie, sapraŭdnyja prafesijanały ihrać prava nia majuć».

Pahadziciesia, znajści adno adroźnieńnie pamiž tym matčam i sustrečaj z baŭharami — zadača dla daškalat: 15 listapada 2006 hodu na talinskaj «A. Le Kok Arenie» było try dziasiatki biełaruskich zaŭziataraŭ, 2 červienia 2007‑ha na mienskim stadyjonie «Dynama» — tryccać tysiačaŭ…

Tamu, prabačcie za hrubaść, nia varta šukać u dupie zołata — niama jaho tam. Prosta ź lutaha 2006‑ha, z momantu pryznačeńnia Puntusa hałoŭnym treneram zbornaj, naša nacyjanalnaja kamanda ŭpeŭniena ruchałasia da taho, da čaho pryjšła ciapier.

Zaŭsiody ličyŭ, što adstaŭka Anatola Bajdačnaha i pryznačeńnie Juryja Josifaviča — heta vidavočnyja pamyłki federacyi (ludzi, jakija dobra mianie viedajuć, heta paćvierdziać). Pryčym surjoznyja. Pierakany, našuju zbornuju pavinien treniravać ADUKAVANY i KVALIFIKAVANY ZAMIEŽNY admysłoŭca. I nie «narodžany ŭ SSSR», a toj, jaki źjaviŭsia na śviet značna zachodniej za Buh.

«Mo čas užo pierastać iści ŭłasnym šlacham, a pieraniać dośvied Rasiei — a jašče lepš Polščy, — ź jakimi pracujuć halandcy Huus Hidynk i Lea Beenhaker? Praŭda, trenery takoha ŭzroŭniu zadarma pracavać nia buduć. Ale biaspłatnych pirožnych nie byvaje ŭ pryncypie — kali tolki jany nie praterminavanyja.

Jašče paŭhodu tamu ja mierkavaŭ, što pry lubym raskładzie Puntus pavinien dapracavać jak minimum da kanca adboračnaha cykłu. Ale ciapier dumaju, što zaciahvać ź pierastanoŭkaj na kapitanskim mościku nielha: da žnivieńskaha sparynhu ź izrailcianami zbornuju pavinien rychtavać inšy. Bo pracy ŭ jaho — niearanaja nieruš. Inšaje pytańnie, ci jość u BFF padychodziačaja kandydatura? Ci iznoŭ pačniecca sutarhavy pošuk admysłoŭca, jaki «pahadziŭsia b rabić za nievialikija hrošy»?

Siarhiej Alachnovič, Salidarnaść

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0