У віцебскіх бібліятэках няма дзіцячай літаратуры па-беларуску — даводзіцца ехаць у Наваполацк
Да «Нашай Нівы» звярнулася шматдзетная сям'я віцебчукоў — адна з іх дачок сёлета скончыла пяты клас, на лета па беларускай літаратуры ёй задалі прачытаць 10 кніг. Вось яны:
- Ян Баршчэўскі «Вужыная карона»
- Алена Васілевіч «Сябры»
- Вячаслаў Адамчык «Салодкія яблыкі»
- Іван Пташнікаў «Алені»
- Раіса Баравікова «Аповесць чатырох падарожжаў»
- Янка Брыль «Маці»
- Алесь Пальчэўскі «Рэкс і Казбек»
- Андрэй Федарэнка «Шчарбаты талер»
- Якуб Колас «Казкі жыцця»
- Кузьма Чорны «Насцечка».
«Мы жывём у Віцебску, — расказала маці Наталля. — Пайшлі спачатку ў філіял бібліятэкі імя Якуба Коласа. Там нам сказалі, што такіх кніг у іх няма. Што ў іх увогуле кніг па-беларуску мала і нешта яны могуць прапанаваць па-руску. Але навошта нам па-руску? Тады мы пайшлі ў бібліятэку імя Пушкіна, але там была толькі «Насцечка», больш нічога не было таксама.
Праўда, супрацоўніца гэтай бібліятэкі сфоткала наш спіс на мабільны, каб паказаць начальству і папрасіць абнавіць фонды. У выніку мы паехалі ў Наваполацк, дзе жывуць сваякі мужа, і там усё ўзялі».
Ці можа такое быць, каб у вялікім абласным горадзе не было дзіцячай літаратуры па-беларуску?
Мы пазванілі ў філіял Коласаўскай бібліятэкі ў Віцебску.
Некалькі кніг са спісу ў іх былі, праўда, супрацоўніца сказала, што асобнікаў вельмі мала, і яны амаль не затрымліваюцца ў фондзе, бо іх забіраюць.
Пушкінская бібліятэка ўвогуле ўжо нейкі час не працуе.
«Мы зачыненыя. Ні ўзяць, ні здаць вы не зможаце. Чакаем рашэнняў начальства, ці адкрыемся мы», — сказалі нам па тэлефоне і адправілі назад у коласаўскую бібліятэку.
Каментары