Ціхая вайна за свядомасць. Як Расія хавае сваю прапаганду за асабістымі гісторыямі

Праект Russian Road («Рускі шлях») выглядае як звычайны канал на YouTube пра лайфстайл, дзе замежныя блогеры дзеляцца сваім досведам жыцця ў Расіі, расказваюць пра штодзённае жыццё, сям’ю, нізкія цэны, традыцыі, рэлігію і іншыя аспекты «нармальнага» жыцця.

На першы погляд гэта можа здавацца асабістымі гісторыямі людзей, якія пераехалі ў Расію, аднак на самай справе гэта частка сістэмнай інфармацыйнай аперацыі, накіраванай на фармаванне станоўчага вобразу Расіі ў заходніх краінах, замоўчванне вайны, акупацыі і ваенных злачынстваў.

Russian Road дзейнічае па-за традыцыйнымі каналамі прапаганды і выкарыстоўвае асабістыя гісторыі і перспектыву іншаземца, каб абыйсці недавер заходняй аўдыторыі да Крамля і ўздзейнічаць на эмоцыі, а не на цвярозае мысленне.

Сярод блогераў, якія актыўна прапагандуюць на Захадзе расійскі парадак дня, вылучаюцца некалькі ключавых асоб.

Амерыканец Тафурыяс Крэйн (Tofurious Crane) пераехаў у Расію, каб «шукаць праўду» і паказваць жыццё ў краіне з амерыканскай перспектывы.

Ён супрацоўнічаў з RT і наведваў гарады, занятыя расійскімі войскамі на ўсходзе Украіны, у тым ліку Марыупаль і Данецк, дзе ўдзельнічаў у стварэнні дакументальных фільмаў, якія прадстаўляюць гэтыя тэрыторыі без кантэксту вайны.

Крэйн насіў сімволіку Z, называў украінцаў «нацыстамі» і «тэрарыстамі», браў інтэрв’ю ў палонных з батальёна «Азоў», кажучы аднаму з іх, што «Расія пераможа, Бог пераможа». Ён таксама распаўсюджваў дэзынфармацыю, сцвярджаючы, што цывільных забіваюць нібыта ўкраінцы, хоць існуюць дакументы, якія сведчаць пра ўдзел расійскіх сіл.

Амерыканка з расійскімі каранямі Аляксандра Джост (Alexandra Jost), вядомая як Sasha Meets Russia, пераехала ў Маскву ў 2022 годзе і вядзе блог, у якім паказвае Расію як бяспечную, стабільную, сямейна-арыентаваную і «нармальную» краіну.

Яна імкнецца «захапіць аўдыторыю» і зрабіць так, каб людзі «закахаліся ў Расію», падкрэслівае традыцыйныя каштоўнасці і бяспеку, іранізуе над санкцыямі, паказваючы, нібыта яны не ўплываюць на паўсядзённае жыццё.

Джост актыўна ўдзельнічае ў палітычнай камунікацыі, святкуе дзень нараджэння Пуціна, крытыкуе Захад і абвінавачвае яго ў вайне. Разам з мужам, мексіканскім прадпрымальнікам Дамінга Гарсія, яна знаходзіцца ў цэнтры сеткі замежных блогераў, якія прасоўваюць Расію за мяжой.

Іншая вядомая блогерка — Аліна Ліп (Alina Lipp), расіянка, якая нарадзілася ў Германіі. Яна ўздзейнічае на нямецкамоўную аўдыторыю і з 2016 года працуе ў Крыме, публікуючы дакументальныя матэрыялы пра жыццё пасля акупацыі.

Яна стварыла канал Glücklich auf der Krim («Шчаслівыя ў Крыме») і іншыя дакументальныя фільмы пра Крым і Данбас, дзе паказвае вайну як вынік нібыта ўкраінскай агрэсіі, замоўчваючы ролю расійскіх войскаў. Ліп мае канал на Telegram Neues aus Russland з больш як 170 тысячамі падпісчыкаў, публікуе кантэнт на нямецкай і рускай мове, а таксама распаўсюджвае матэрыялы ў альтэрнатыўных і прарасійскіх медыя.

За ўсімі гэтымі блогерамі стаіць скаардынаваная структура, якая ўключае прафесійны PR і прапаганду, падтрымліваецца дзяржавай.

Ключавой фігурай з’яўляецца 30‑гадовая Марыя Дудкова, кіраўніца PR-агенцтва «Безграничные», якая кантралюе вытворчасць матэрыялаў, прасоўванне ў сацсетках і адпаведнасць кантэнту афіцыйнай прапагандзе Крэмля. Дудкова амаль нябачная ў сеціве, але мае вялікі ўплыў на тое, што трапляе за мяжу, кіруючы сотнямі блогераў.

Мэта сеткі заходніх блогераў — стварыць станоўчы вобраз Расіі як краіны з бяспечным і стабільным жыццём, замоўчваць вайну і акупацыю, уплываць на эмоцыі заходняй аўдыторыі і ўмацоўваць расійскі ўплыў у Еўропе праз «ціхую вайну за свядомасць». Пад выглядам асабістых гісторый і лайфстайл-каналаў Крэмль працягвае прасоўваць прапаганду.

• 2
• 1
• 1
• 12
• 0
• 0
• 8
• 0