«Vaša mova — heta štučny monstr». Błohier-ananim z Tuły naviedaŭ Homiel i dzielicca ŭražańniami ŭ bydła-styli
Aktyŭny karystalnik ŽŽ z-pad Tuły Maćviej Łohahrad na vialikija majskija śviaty, jak i mnohija ruskija, adpačyvaŭ u Biełarusi. Na dniach jon apublikavaŭ ŭražańni pra Homiel u svaim błohu.
Na fotazdymkach i ŭ sacyjalnych sietkach mužčyna pryncypova nie śviecicca: vidać, chvalujecca, što za jaho vykazvańni ludzi mohuć i navalać.
Pierad tym, jak pryvodzić cytaty z darožnych natatak, adznačym, što prodki Maćvieja pachodziać ź Biełarusi: jaho svajaki ŭ pošukach lepšaj doli pakinuli Vietkaŭski rajon Homielskaj vobłaści ŭ 1866 hodzie paśla admieny pryhonnaha prava. Tamu błohier ličyć «Biełoruśsiju» svajoj małoj radzimaj. Pry hetym jaho čamuści niepakoić prysutnaść biełaruskaj movy na pomnikach i šyldach. Pryvodzim dakładnuju cytatu:
«Dziaržaŭnaja mova tut raskošnaja! Nie viedaju navošta Baćka vy*byvajecca ź joj, tut usie (u Biełarusi) havorać na ruskaj movie. I ŭsie hetyja słovaskažeńni nach*r nikomu nie ŭpilisia. Dyk navošta ŭpiracca? Zaraz, viadoma, nabiahuć dzikija zhrai śviadomych biełarusaŭ i nakidajuć łajna ŭ kamientach, ale ja ŭsio roŭna skažu. Vaša mova — heta dzikaja sumieś ruskaj, polskaj, jaŭrejskaj i ŭkrainskaha suržyka. Štučny monstr. Nach*ra jon vam patrebny?».
U dobrym rakursie Maćviej apisvaje homielskuju architekturu, uschvalenuju biełaruskuju čyściniu, zialonyja parki, abjomy porcyj u kafe. Zavitaŭšy na miascovuju viežu ahladu, jon zacikaviŭsia mierami biaśpieki: «Tut niama anciskačkovaj aharodžy, jak na kazačnym Zachadzie. Heta značyć, što luby prydurak moža pieraleźci cieraz parenčy i raźnieści svaje mazhi ab tratuarnuju plitku. Adsiul vynikaje, što ŭ Homieli prydurkaŭ niama. I «Sinich kitoŭ» niama. I školnic, jakija ŭ nas skačuć ź dzieviacipaviarchovych damoŭ, taksama niama».
Asobna błohier spyniŭsia na źniešnaści biełaruskich dziaŭčat:
«Zaŭvažyŭ adnu cikavuju asablivaść. U Homieli dziaŭčyny vielmi minijaciurnyja. Nu realna maleńkija. Farmatu «mara piedafiła». U nas u Tule taksama jość takija, ale vielmi mała. Čaściej takija traplajucca, što ja tolki z batuta im da cycak dastaju».
Apuścim inšyja razvahi i adrazu skažam, što aŭtar prychodzić da vysnovy, što ŭ Biełarusi paradku bolš. «Sacyjalizm z čałaviečym tvaram» jamu padabajecca, a ich «kapitalizm z dupaj zamiest tvaru» nie zusim.
-
«Mnie kazali: ty havoryš jak kanadski emihrant». Siarhiej Šupa raskazaŭ pra Vilniu 90-ch, paraŭnańnie litoŭskaj litaratury ź biełaruskaj i adroźnieńni pamiž narodami
-
Łukašenka pavodzić siabie ŭ «makdonaldsie» jak u savieckaj stałoŭcy. I dumaje, što heta kruta
-
Pucin užo pavinšavaŭ Madžtabu Chamieniei, a Łukašenka nie. Čaho čakaje?
Ciapier čytajuć
Minski školnik praspaŭ prypynak. Ale kiroŭca aŭtobusa davioz jaho dadomu!1
Minski školnik praspaŭ prypynak. Ale kiroŭca aŭtobusa davioz jaho dadomu!
«Čamu ja pavinien dakazvać, što nie darmajed?» Pradprymalnika z Homiela pamyłkova zapisali ŭ niezaniatyja — jon daviedaŭsia tolki paśla vializnych rachunkaŭ za kamunałku2424
Kamientary