Redaktar časopisa «Śpiecnaz» zaklikaje, kab hramadskaści nie raskazvali pra dziedaŭščynu
U fejsbuku razharełasia abmierkavańnie vakoł situacyi z uciokami sałdata Alaksandra Nieŭmiaržyckaha z čaści pad Piečami.
Ciaham dziesiaci dzion jaho miescaznachodžańnie było nieviadoma, 29 sakavika radavoha zatrymali ŭ pasiołku Darožny Smalavickaha rajona. Adznačajecca, što samavolnaje pakidańnie čaści nie źviazana z supraćpraŭnymi dziejańniami ŭ dačynieńni da vajskoŭca.
26 sakavika, u čas pošukaŭ radavoha, namieśnik načalnika vajskovaha infarmacyjnaha ahienctva «Vajar» Andrej Ziańko paviedamiŭ, što da kamandavańnia vajskovaj čaściu, dzie słužyć Nieŭmiaržycki, źviarnułasia jaho maci. Jana prasiła dapamahčy «nie stvarać ažyjataž» vakoł ich siamji i skardziłasia, što žurnalisty telefanujuć joj štohadzinu, źviazvajucca sa svajakami, susiedziami, adnakłaśnikami syna.
U kamientary da hetaha paviedamleńnia vykazaŭ svaju pazicyju adnosna dostupu žurnalistaŭ da infarmacyi i hałoŭny redaktar «Śpiecnaza» Andrej Dziamienćjeŭski.
«Darečy, pra hryfy. Hryfy «Sakretna». Na moj subjektyŭny pohlad, pry takich nadzvyčajnych zdareńniach jany pavinny stajać na ŭsim, što źviazana sa słužbovym razhladam i pošukam. A voś užo paśla taho, jak situacyja vyrašycca (pa mierkavańni kamandavańnia), pavinny adkryvacca ci pryadkryvacca kanały infarmacyi. Uciečak infarmacyi tut, jak ja absalutna biespamyłkova miarkuju, być nie pavinna.
Usie pytańni, jakija tyčacca armii, nacyjanalnaj biaśpieki pavinny stroha rehłamientavacca. Tut i padpiski ab nierazhałošvańni infarmacyi, i adkaznaść za ŭciečku dadzienych, vyrazna akreślenaja ŭ kantraktach i słužbovych abaviazkach vajskoŭcaŭ, i jašče ceły płast pytańniaŭ z kankretnymi adkazami.
Nie treba pieratvarać ŭzbrojenyja farmiravańni ŭ dziciačy sad i prachadny dvor. «Usio, što adbyvajecca ŭ bajcoŭskim kłubie — pavinna zastavacca ŭ bajcoŭskim kłubie». Z prablemami dziedaŭščyny i «tede-keembe» pavinny raźbiracca śpiecyjalna navučanyja aficery ŭnutry sistemy, a nie błohiery, jutubiery i, prabačcie, aktyvisty», — napisaŭ Andrej Dziamienćjeŭski.
Kamientary