«Moj baćka taksama kazaŭ, što ŭsio zabiaśpiečyć. A paśla syšoŭ». Čempijonka śvietu pa kikboksinhu Kaciaryna Kavalova — pra sport, mužčyn i psichałohiju
Daŭhanohaja brunietka Kaciaryna Kavalova — čempijonka śvietu pa kikboksinhu. U jaje sacsietkach šmat fota z achapkami ruž, z padarožžaŭ i modnych zdymak.
«Niekatoryja hladziać na moj instahram i dumajuć: «Joj usio lohka dajecca». Nazyvajuć mianie eskortnicaj, — uśmichajecca dziaŭčyna. — Ale ja ŭsiaho dasiahnuła potam i kryvioj».
My sustrakajemsia sa spartoŭkaj paśla spabornictvaŭ. Nad brovami ŭ jaje zastalisia maleńkija siniaki. Kaciaryna admachvajecca: ničoha strašnaha. Kaža, što ŭ jaje pa płanie siońnia jašče vizit u sałon pryhažości — paśla bajoŭ treba adnavić manikiur.
Pra ździeki adnakłaśnikaŭ, zarobki ŭ sporcie, rasijskich čempijonak, jakija jaje bajacca i ŭvahu mužčyn Kaciaryna raspaviała «Našaj Ninie».
«Susiedzi prynosili nam pajeści, bo nie chapała hrošaj na ježu»
Pajści na boks Kaciaryna chacieła ź dziacinstva. Ale jaje zapisali na akrabatyku, dzie joj było zusim niecikava.
«Baćka nie dazvalaŭ zajmacca boksam. Kazaŭ: ty dziaŭčynka, nijakich bojek. Kali baćki raźvialisia, ja padłaviła momant i nastojliva paprasiła mamu. Mnie było 9 hadoŭ. Mama padumała i skazała: davaj pačniem z karate. Kaniečnie, ja pahadziłasia, ja prosta lacieła na treniroŭki! I pajšło-pajechała. Karate, taekvando, kikboksinh, tajski boks, MMA i ciapier boks», — raskazvaje spartoŭka.
Sama jana z Mahilova, rasła ŭ šmatdzietnaj siamji. Uspaminaje, što padletkavyja hady byli nie vielmi dobrymi.
«Majoj mamie samoj daviałosia padymać troch dziaciej. U nas byli alimienty kala 50-100 dalaraŭ i dziciačaja dapamoha. U škole ź mianie šmat ździekavalisia, bo ja nie mahła sabie dazvolić kuplać novaje adzieńnie. Try hady mahła chadzić u adnym i tym ža.
Pamiataju, jak susiedzi prynosili nam pajeści, bo nie chapała hrošaj na ježu. Ja pieššu chadziła piać kiłamietraŭ na treniroŭku, kab zekanomić na tałončykach».
Ździeki adnakłaśnikaŭ Kacia nie pieranosiła moŭčki — davała zdačy, jak mama navučyła. A z 15 hadoŭ stała padpracoŭvać. Była i vartaŭnicaj na haražach, i aficyjantkaj, i dvorničychaj.
«Ja paśla škoły chacieła pastupać u Akademiju milicyi. Dumała, što kali patraplu na poŭnaje zabieśpiačeńnie z boku dziaržavy, to mamie dvuch dziaciej budzie lahčej padymać. Ale, na žal, nie pastupiła. I na nastupny hod taksama. Na sudmiedekśpierta dziaŭčatam treba było nabrać bolš za 300 bałaŭ, a pacanam — 170. U mianie było 200 ź niečym. I konkurs siarod dziaŭčat byŭ 40 čałaviek na miesca».
Paźniej Kaciaryna pastupiła ŭ Mahileŭski dziaržuniviersitet charčavańnia, ale, kali na čaćviortym kursie padviarnułasia prapanova pracavać trenierkaj za miažoj, zabrała dakumienty.
«U mianie treniravalisia ŭnučki karala Bachrejna»
Čempijonkaj śvietu pa kikboksinhu Kaciaryna stała ŭ 2015 hodzie. A pierad tym ledź nie syšła z prafiesijnaha sportu praz traŭmy kalena i holeni. Padčas pierapynku dziaŭčyna pracavała trenierkaj u Bachrejnie, kudy zaprasili pryjacieli. Čutki pra biełaruskuju kikbaksiorku chutka raźlacielisia pa vostravie — zajmacca da jaje prychodzili navat členy karaleŭskaj siamji.
«U mianie treniravalisia i ŭnučki karala, i pryncesa. Zrazumieła, nie kožny dzień — jany dastatkova hultajavatyja asoby, paru razoŭ na miesiac prychodzili.
Jany, kaniečnie, zvykli, što im va ŭsim paturajuć, ich słova — zakon. Ale ja pastaviła ŭmovu: pierachodzicie praz paroh majoj zały, i ja tut hałoŭnaja, vy robicie toje, što ja kažu. Jany byli ŭ šoku: ničoha sabie, nachabnaja. Ale pahadzilisia i praz čas dziakavali, bo byŭ vynik. Ja była dla ich pieršaj trenierkaj, jakaja paśmieła kamandavać».
Spartoŭka raskazvaje, što kali mužčyny ŭ Bachrejnie miakkaciełyja (na treniroŭkach byli vielmi aściarožnymi, kab nie traŭmavacca), to dziaŭčaty tak luta bili hrušu, što stanaviłasia cikava, chto ž ich tak pakryŭdziŭ.
Paŭtara hoda Kaciaryna žyła ŭ Štatach. Pajechała tudy raźviejacca, kali nie trapiła na čempijanat śvietu pa muaj-taj — nivodnaja supiernica nie zachacieła zarehistravacca da jaje ŭ katehoryju. U Amierycy dziaŭčyna paznajomiłasia z zorkami MMA, atrymała kantrakt ad spartovaha mieniedžara. Ale dałasia ŭ znaki staraja traŭma, i daviałosia ŭsio prytarmazić.
«Kali b nie traŭma, było b cikava ŭ Amierycy raźvivacca. A zastavacca adnaŭlacca tam vielmi doraha. U Štatach za miesiac u nikudy vylataje $3000 — heta prosta na pražyvańnie».
«Moj patryjatyzm mnie doraha abychodzicca»
Minułym letam Kaciaryna pieraklučyłasia na boks, vystupaje za biełaruskuju naczbornuju.
«Ja ciažkavahavik, mianie ŭsia kamanda nienavidzić, bo mnie vahu haniać nie treba, — śmiajecca. — Ale ja ŭsio roŭna prytrymlivajusia pravilnaha charčavańnia, bo, kali jość lišniaja vaha, treniravacca składana: nahruzka na serca, adyška, i try raŭndy vystajać vielmi ciažka. Samaje cikavaje, što ja, choć i samaja vialikaja ŭ kamandzie, jem mienš za ŭsich».
Dziaŭčyna pryznajecca, što była ŭ šoku, kali ŭpieršyniu pabačyła spabornictvy pa žanočym boksie.
«Hladziš mužčynski — tam taktyka, spartoŭcy nie paddajucca emocyjam. A žančyny na rynhu jak koški, technika naohuł hublajecca.
Ja starajusia dumać padčas boju, ale ŭ mianie mała vopytu. Za što mianie pavažajuć, dyk heta za charaktar. Mnie nie chapaje techniki, ale apošni turnir [mižnarodnyja spabornictvy ŭ Sierbii. — «NN»] ja vyjhrała vyklučna na žadańni».
Zarablać u prafiesijnym sporcie, biaduje Kaciaryna, nierealna. Na čempijanaty jana rychtujecca za svoj košt — za źbieražeńni, jakija nazapasiła padčas pracy za miažoj.
«Mahiloŭski abłvykankam mnie praspansaravaŭ pajezdku na čempijanat śvietu, ale zrazumieła, što, akramia hetaha, było jašče šmat inšych rastrat. I kali ja ŭziała bronzavy miedal, dumała, mnie kraina adździačyć, daduć premiju. Mianie miesiacy dva futbolili, a ŭ apošni momant skazali, što nichto ničoha nie zapłacić, bo mnie nie chapiła adnaho čałavieka ŭ katehoryi — u ich jość praviła, što ŭ vahavaj katehoryi pavinna być peŭnaja kolkaść ludziej i bajoŭ.
Za vyjhryš čempijanatu śvietu pa kikboksinhu mnie taksama ničoha nie zapłacili. Padaryli vazon z kvietkami, dali hanarovuju hramatu majstra sportu mižnarodnaha kłasu i skazali «dziakuj».
I mianie dabiŭ «list ščaścia», dzie patrabavali zapłacić štraf za darmajedstva. Mnie było tak kryŭdna! Mianie vyratavała nie toje, što ja čempijonka śvietu, a što ja nie znachodziłasia ŭ krainie paŭhoda.
Ciapier chočuć pastavić mianie na staŭku jak člena nacyjanalnaj zbornaj. Zarobak — 900 ź niečym rubloŭ, plus dajuć internat. Ale ščyra skažu, heta małyja hrošy dla spartoŭca. Kali padličyć, kolki idzie na ekipiroŭku, adzieńnie, spartyŭnaje charčavańnie, paŭnacenny racyjon, heta prosta śmiech.
Majo chobi mnie doraha abychodzicca i moj patryjatyzm taksama».
Da Kaciaryny pryhladajucca treniery z Turcyi, Armienii, Kazachstana. A rasijskaja zbornaja, žartuje dziaŭčyna, suprać taho, kab jana vystupała — paśla taho jak Kavalova vyjhrała boj ź ich čempijonkaj.
«Prapanovy zarablać za miažoj dobryja hrošy ŭ jakaści trenierki jość. Ale heta praduhledžvaje toje, što ja nie zmahu zajmacca svajoj lubimaj spravaj. Bo tut treba vybirać — abo praca, abo prafiesijny sport. Kali ŭsie jeździli na spabornictvy za svoj košt, u mianie takoj mahčymaści nie było. Ja pracavała na dźviuch rabotach, spała pa try-čatyry hadziny i zaŭsiody maryła, kab u mianie była mahčymaść pajeździć pa čempijanatach, pažyć u inšych krainach, zabracca na pjedestał».
Jašče adna mara baksiorki — adkryć centr dla žančyn, što paciarpieli ad hvałtu, dzie jany buduć navučacca samaabronie i atrymlivać kvalifikavanuju dapamohu psichołaha.
«Siabroŭki psichavali sa mnoj kudyści iści, bo ja nadziavała špilki pa 10 santymietraŭ»
Da taho, što chtości ličyć jaje eskortnicaj, dziaŭčyna stavicca ź ironijaj.
«Heta pačałosia jašče hadoŭ 10 tamu, kali ja stała zarablać hrošy i dobra adziavacca, niekudy jeździć. Mnohija nie dumajuć, što sama zarabiła. Kažuć roznyja paskudstvy, što ja žyvu za niečy košt, niechta spansuje. Plus ja padarožničaju zaŭsiody adna. Niejak tak składajucca abstaviny — to siabry zaniatyja, to nikomu nie cikava. Kali ŭ Amierycy była, platkaryli, što amierykanca sabie staroha znajšła».
Kacin rost — 193 sm, vaha — 92 kh. Dziaŭčyna ŭspaminaje, što da pierajezdu ŭ Minsk vielmi kampleksavała praz svoj vyhlad.
«U mianie byŭ maršrut dom-spartzała-praca, ja ni z kim nie kantaktavała, žyła ŭ svaim śviecie. Chadziła jak pacanka. A tut mnie prapanavali ŭ achovie kłuba pracavać. Skazali, što patrebny kłasičny dziełavy kaścium i tufli. Ja pajšła ŭ kramu, kupiła tufli na nievialikim abcasie. A pobač stajali špilki. Ja pamierała: takija pryhožyja! I kupiła, kab pa kvatery chadzić.
Pryjšła dadomu, nadzieła letniuju sukienku, lehinsy, tufli, hladžu ŭ lusterka — pryhoža. Mnie było tak zručna na abcasach, i ja vyjšła na vulicu prahulacca. Takoj reakcyi ja, kaniečnie, nie čakała. Navat kali pryjšła na pracu, mianie paznali, tolki kali akulary źniała. I z taho momantu ja pačała nasić abcasy.
Siabroŭki, kaniečnie, psichavali sa mnoj kudyści iści, bo ja špilki nadziavała pa 10-12 santymietraŭ (śmiajecca). Jany: ty z hłuzdu źjechała, nas z taboj nichto nie zaŭvažyć.
Vysokija dziaŭčaty znachodzili mianie ŭ sacyjalnych sietkach i prasili paznajomicca, bo ja była dla ich matyvatarkaj».
«Nijakich ramanaŭ na pracy nie zavodžu»
Kaciaryna žartuje: mužčyny bajacca ź joj znajomicca.
«Kali ja ŭ sportzale, u mianie taki surjozny tvar, što strašna padychodzić. U asnoŭnym pišuć mnie ŭ sacsietkach, zaprašajuć kudyści. Praz znajomych sprabujuć sa mnoj skantaktavacca. A niekatoryja takija nachabnyja, što i nie tolki na kavu zaprašajuć!
Ale dla mianie važna, kali jość svabodny čas, pravieści jaho ź siamjoj, bratami, siabrami».
Baksiorka nie zamužam. Kaža, što asablivych patrabavańniaŭ da vyhladu budučaha abrańnika ŭ jaje niama. Jon moža być navat krychu nižejšym za jaje, ale musić być mocnym i šyrakaplečym.
«Kab ja razumieła, što ja znachodžusia za mužčynam, a nie jon za mnoj. Kali mužčyna minijaciurny, u mianie adrazu pračynajucca maciarynskija pačućci», — uśmichajecca.
Dziaŭčyna strašna lubić padarunki.
«A chto ich nie lubić? Mianie viesialić bolš za ŭsio, kali dziaŭčaty kažuć: mnie ničoha nie treba. Nu chłusiać ža! Usim padabajucca padarunki».
Z baksiorami Kaciaryna nie sustrakajecca. Tłumačyć čamu:
«Jość śfiera vučoby, sportu, siamji, i ni ŭ jakim razie ich nielha miksavać. Ja nijakich ramanaŭ na pracy nie zavodžu. Heta naohuł tabu, pa maim razumieńni, tak rabić nielha.
Ja była ŭ kamandzie adzinaj dziaŭčynaj, i zaŭsiody pacany padkatvali. Ja davała zrazumieć: nie. My kamanda, i nijakich adnosin, aproč tavaryskich, być nie moža. I byli momanty, kali mnie realna niechta padabaŭsia i ja bačyła simpatyju u svoj adras, ale nie. Bo ničym dobrym taki raman nie skončycca. U bolšaści vypadkaŭ heta katastrofa.
Mnie časta zadajuć pytańnie: čamu ty nie zamužam, čamu ŭ ciabie niama dziaciej, hadzińnik ža cik-cik. Vidać, praz toje, što ja sama prajšła praź niaprostyja žyćciovyja momanty, kali ŭ mianie i buduć dzieci, to ja nie chaču im taho, što było ŭ mianie. U pieršuju čarhu ja sama pavinna realizavacca jak asoba, u mianie musić być ułasnaje žyllo, stvoranyja ŭsie ŭmovy dla taho, kab majo dzicia ni ŭ čym nie mieła patreby.
Ja nie razumieju tych, chto zavodzić dziaciej prosta tak, nie zadumvajecca pra toje, jak ich budzie vychoŭvać. Z horyčču naziraju ŭ kramach za małymi, pa jakich bačna, što jany niedajadajuć. Ja časta navat kuplaju im pradukty i prosta pakidaju, bo sama viedaju, što heta takoje.
A sustreć mužčynu, jaki skaža: «Dy ładna, usio budzie, ja ŭsio dam», — nie vieru. U mianie jość ułasny prykład — moj baćka kaliści taksama kazaŭ, što usio zabiaśpiečyć. Ničoha padobnaha».
Kamientary