«Heta nie hańba, heta zakanamiernaść»

Biełaruś – Charvatyja – 1:3. Štanhie: «U hetym raŭndzie dla nas usio skončyłasia».

Zbornaja Biełarusi prajhrała ŭ matčy adboračnaha turniru da čempijanatu śvietu zbornaj Charvatyi ź likam 1:3 i amal pazbyłasia maraŭ pra druhoje miesca ŭ hrupie.

Adzin ź siektaroŭ charvackich zaŭziataraŭ znachodziŭsia pa pravuju ruku ad žurnalisckaj łožy. Kantynhient u im byŭ samy rozny. Maładyja ludzi, hramadzianie siaredniaha vieku, mužčyny, jakim bolš za 60, pryhožyja dziaŭčaty. Biełaruskija zaŭziatary, što prachodzili mima tych dziaŭčat, čamuści ličyli za honar akuratna dakranucca da ich vałasoŭ. Dziaŭčaty čyrvanieli.

Hety siektar vielmi žyva reahavaŭ na ŭsie padziei, što papiaredničali matču, i što išli pobač ź im. Spačatku jany žyva padpiavali biełaruskim narodnym pieśniam, što ahłušalna lilisia z dynamikaŭ, potym pačali vyhukvać svaje kryčałki. Užo padčas matču viesieła pieramaŭlalisia ź biełaruskim fanackim siektaram, što hukaŭ pa-biełarusku «Słava radzimie».

Charvackija žurnalisty pierad matčam ź cikavaściu ahladali vakolicy. Adzin z karespandentaŭ tłumačyŭ druhomu: a voś tam, pa levuju ruku, rezidencyja prezidenta Łukašenki.

A naohuł usie – i biełarusy, i charvaty – čakali pačatku hulni, i kožny ad svajoj kamandy pieramohi, bo ničyja adnaznačna była na karyść ukraincam, što zatailisia ŭ zasadzie.

Na žal, dla biełarusaŭ bolš-mienš usio prajaśniłasia na 22-j chvilinie, kali Ivica Olič adkryŭ lik. 0:1.

A potym ciaham dziesiaci chvilin vostryja momanty stvaryli Nika Krańčar i Prańjič. Biełarusy ahryzalisia, ale čahości nie chapała ŭ zaviaršeńni atak. Naprykład, udaru pa varotach. A na 33-j chvilinie toj ža Olič («Bavaryja» Miunchien) ledź nie padvoiŭ lik. Za nas zastupiłasia štanha.

Była jasna, što charvaty i nie dumajuć hulać na ŭtrymańnie liku, a naadvarot pasprabujuć pavialičyć jaho. Samym prykmietnym u pieršym tajmie byŭ hulec «Totenchiema» Łuka Modryč, dyj kapitan Daryjo Srna hnaŭ svaich napierad. Navat nie jon padhaniaŭ, a hałoŭny trenier «palamynnych» Słavien Bilič, jaki vyjšaŭ da broŭki ledź nie ad pieršaj chviliny.

Biernd Štanhie padciahnuŭsia da broŭki tolki paśla prapuščanaha hołu.

Bilič aktyŭna žestykulavaŭ, padavaŭ miačyki, navat sprabavaŭ prymać miačy.

U druhim tajmie charvaty pavialičyli nacisk, što zakanamierna pryvioŭ da druhoha hoła – na 69-j chvilinie vyznačyŭsia forvard «Arsienała», acharvačany brazilec Eduardu da Siłva.

Pieršyja biełaruskija zaŭziatary paciahnulisia da vychadu. Supraćlehła siabie viali charvackija žurnalisty, jakija vielmi ekspresiŭna reahavali na kožnuju ataku suajčyńnikaŭ.

Što praŭda, biełarusy nie skłali ruki, i zdoleli skaracić lik – na 81-j chvilinie vyznačyŭsia Dźmitry Vierchaŭcoŭ. Hety byŭ adziny ŭdar pa varotach u druhim tajmie. Adrazu aktyvizavaŭsia biełaruski fanacki siektar, asabliva emacyjna chvareli sałdaciki,

a taksama charvacki.

Ale praź dźvie chviliny hości zabili treci miač (znoŭ Olič) – i biełaruskuju zaŭziatarskuju masu niby prarvała, pačali sychodzić cełymi šerahami.

Charvaty tym časam nie źbiralisia spyniacca, a praciahvali cisnuć na varoty Juryja Žaŭnova, imknučysia davieści lik da razhromnaha. Dziakuj bohu, nie ŭdałosia. Što praŭda, dało padstavu Słavienu Biliču na paśla matčavaj kanfierencyi zajavić, što druhi tajm byŭ samaj lepšaj hulnioj zbornaj Charvatyi pad jaho kiraŭnictvam.

***

Na pres-kanfierencyi Biernd Štanhie vyhladaŭ vielmi krasamoŭnym, jon zajaviŭ, što «zbornaja starałasia, ale ničoha nie atrymałasia». Siońnia pieramoh macniejšy kłub – zbornaja Charvatyi. «Navat tyja, chto siadzieŭ u haściej na łavie zapasnych, kudy macniejšyja, čym biełaruskaja zbornaja». Paraza ad charvataŭ zakanamiernaja, skazaŭ trenier biełaruskaj zbornaj.

Taksama koŭč biełarusaŭ adznačyŭ, što nie zusim byli hatovyja da hulni Hleb i Kutuzaŭ.

«Heta kaniec našaj karjery ŭ kvalifikacyi da čempijanatu śvietu, treba stavić inšyja zadačy», – skazaŭ hałoŭny trenier zbornaj Biełarusi.

«Ale my nie zhańbili siabie, nam prosta nie chapiła kłasu i majsterstva».

Adnak sp. Štanhie zajaviŭ, što matčy z Charvatyjaj u haściach, Ukrainaj i Anhlijaj budzie hulać toj ža samy skład: h.zn. najmacniejšyja., tolki što biez Kulčyja.

Dy lišni raz padkreśliŭ, što bolšaść futbalistaŭ haściej hulajuć u niakiepskich kłubach, tady jak biełarusy mohuć pachvalicca tolki dvuma hulcami, što vystupajuć u Jeŭropie: Hlebam i Kutuzavym.

«My, maleńki sabačka, chacieli siońnia pakusać vialikaha sabaku, – ale hetaha nam nie ŭdałosia», – reziumavaŭ jon, padkreśliŭšy, što charvaty – 10-ja kamanda ŭ śviecie, tady jak biełarusy boŭtajucca pamiž 70 i 80-m miescam.

Słavien Bilič vyhladaŭ na pres-kanfierencyi žachliva stomlenym, niby sam 90 chvilin adbiehaŭ pa poli. Jon admoviŭsia krytykavać abaroncaŭ zbornaj Biełarusi, jakija pravalili hulniu, zaznačyŭšy, što lepš jon pachvalić svaich forvardaŭ. Dy z humaram pastaviŭsia da prapanovy ŭznačalić zbornuju Biełarusi, zaznačyŭšy, što ŭ Minsku jamu vielmi spadabałasia, a pryjom pieraŭzyšoŭ usie čakańni.

***

Zbornaja Biełarusi vystupała ŭ nastupnym składzie: Žaŭnoŭ, Kulčy, Kałačoŭ, Jurevič, Amieljančuk, Karnilenka (jaho zamianiŭ Radzivonaŭ, 70-ja chvilina), Hleb, Kutuzaŭ (Bliźniuk, 84), Kašeŭski (Koviel, 54), Sasnoŭski, Vierchaŭcoŭ.

Charvatyja: Ruńje, Šymunič, Kryžynac (Rakicič, 46), Čarłuka, Prańjič , Krańčar (Mandžukič, 66), Eduardu da Siłva (Juryč, 89), Modryč, Srna, Vukojevič, Olič.

Turnirnaje stanovišča: Anhlija – 21 (7 hulniaŭ, 26—4), Charvatyja – 14 (7, 15—7), Ukrajina – 11 (6, 9—6), Biełaruś – 9 (6, 15–10), Kazachstan – 3 (7, 7—22), Andora – 0 (7, 2—25).

5 vieraśnia zbornaja Biełarusi zhulaje z Charvatyjaj u haściach, 9 vieraśnia z Ukrainaj doma, 10 kastryčnika – z Kazachstanam doma, 14 kastryčnika – z Anhlijaj u haściach.

U sieradu zbornaja Anhlii zhulała ŭničyju ŭ tavaryskim matčy z Hałandyjaj – 2:2, a Ukraina była bita ŭ Kijevie Turcyjaj – 0:3.

AH

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0