«Słava žyvie try miesiacy?» Toj samy Ihar z Threads, jaki išoŭ buchim dadomu, daŭ vialikaje intervju

Zdajecca, mała kaho ŭ historyi słava napatkała tak chutka. Litaralna za noč Ihar pieratvaryŭsia ŭ piersanaža, znajomaha litaralna kožnamu ŭ internecie. Pryčym na jaho historyju spahadliva adreahavali nie tolki ŭ Biełarusi. Onliner.by vyrašyŭ pahavaryć z chłopcam praź niekatory čas, kab zrazumieć: ci sapraŭdy heta byŭ toj samy «ščaślivy bilet» — ci prosta dziŭnaja vypadkovaść?

Pra słavu

— Jak vam žyviecca praz try miesiacy? Žyćcio nie źmianiłasia?

— Nie.

— Naohuł nie?

— Naohuł nie źmianiłasia.

— Siońnia vas chto-niebudź paznaŭ?

— Tak. Dźvie dziaŭčyny siadzieli, padyšli i sfatahrafavalisia.

— A takoje adbyvajecca litaralna kožny dzień?

— Nie. Redka ŭžo. Ale pohlady jość, heta zrazumieła. Ale, moža, saromiejucca ludzi.

Pavialičyć

— A jak vy na heta reahujecie? Nakolki niajomka ci pryjemna? Jakoje heta pačućcio?

— Niajomkaść, napeŭna, navat bolš. Ale niehatyŭnych emocyj niama: paznajuć i paznajuć.

— A jak staviciesia da papularnaści ŭ sacsietkach? Vy ž praciahvajecie pisać u Threads, i kamientaroŭ usio jašče šmat. Kali aktyŭnaść i idzie na spad, to pavolna. Moža, u vas jość tłumačeńnie, čamu tak adbyvajecca?

— Nie.

Pavialičyć

— To-bok fienomien — prosta zdaryłasia?

— Prosta tak adbyłosia. I ŭsio.

— A ŭ dziacinstvie ci junactvie vy kali-niebudź maryli pra toje, kab stać viadomym?

— Nie.

Pra chiejtaraŭ

— A niejkija niehatyŭnyja baki ŭ takoj słavy jość?

— Nu, nie. U pryncypie, asabliva ničoha nie pamianiałasia. Drennaha ničoha nie zdaryłasia.

— Ale ž napeŭna vam pišuć i niehatyŭnyja kamientary?

— Tak.

— I što, jany absalutna nie zakranajuć?

— Časam, byvaje, adkazvaju. Moža być cikava adkazać i pahavaryć pra toje, što čałaviek maje suprać mianie. Bolšaść razumiejuć heta.

Pavialičyć

— To bok u pracesie razmovy jany ŭžo pierachodziać na vaš bok?

— Nu, nie toje što na moj, ale stanoviacca niejtralnymi.

— A jakija pretenzii da vas mohuć być?

— Aj, nie toje što pretenzii. Prosta čamu «buchi» staŭ papularnym. Nie asabista suprać mianie, a što «buchi zalacieŭ».

Pavialičyć

Pra pracu

— Ale vy ž syšli sa stabilnaj pracy. To-bok niešta dy źmianiłasia?

— Heta jašče da dopisa było. Ja ŭžo znajšoŭ pracu ŭ Hrodnie. Mianie tudy brali, davali žyllo, ja źbiraŭsia vychodzić. Ale vyrašyŭ tady pačakać i pahladzieć, što z hetaha vyjdzie.

— A jak ža historyja, što vy pracavali na zavodzie i vyrašyli nazaŭsiody ź im raźvitacca?

— Tak, ale tolki sa svaim zavodam. Ja znajšoŭ inšaje miesca, z navučańniem. Absalutna novy kirunak. Ale ŭ śniežni mnie prapanavali pracu mieniedžara pa prodažach. Ja pasprabavaŭ — nie atrymałasia: niama ŭ mianie takich navykaŭ. A ŭ Hrodnie zaraz užo čałaviek nie patrabujecca.

— A čym chočacie zajmacca?

— Nie viedaju. Ale zaraz u Minsku paru varyjantaŭ jość. Sumoŭi prachodžu.

— A heta źviazana sa śpiecyjalnaściu ci ŭžo ź miedyjnaściu viadomaj?

— Nie, nie, nie. Heta zvyčajnaja praca. Vytvorčaści i składy.

— Ale zaraz tolki Minsk?

— Tak Viciebsk mnie ŭžo hadoŭ piać jak nadakučyŭ. Usio płanavaŭ kudyści źjechać. Zaraz, moža, niešta atrymajecca.

Pra rekłamu

— A paličyli, kolki rekłamnych prapanoŭ pastupiła vam za hety pieryjad?

— Pastupała šmat, ale tam u asnoŭnym mutnyja temy.

— A na jaki pracent pahadzilisia?

— Moža, 5.

— A čamu admiatali astatnija?

— Ja ž kažu: mutnyja temy. Krypta, bitkoiny. Kazino šmat čaho prapanoŭvali. Ź inšych krain: Rasii, Kazachstana. Asabliva nie prarekłamuješ ničoha.

Pavialičyć

— A nie było dumak nie iści na pryncyp, a zarabić dastatkova hrošaj, kab paru hadoŭ atrymlivać asałodu ad žyćcia i adpačyvać?

— Takich prapanoŭ nie było, kab za raz — i paru hadoŭ. Tym bolš jak usio heta pravieści, kab prablem nie było z zakonam?

— Ale 20—30 supracoŭnictvaŭ było?

— Dy nie, mienš, napeŭna.

— Jakoje samaje vyhadnaje?

— Zuby, viadoma (Ihar supracoŭničaje z adnoj ź minskich stamatałohij).

— Paabiacali zrabić usio?

— Nie, nie nastolki. Jany, moža być, i rabili b usio, kali b tam nie było nastolki drenna. Buduć rabić čatyry vierchnija zuby całkam — spačatku časovyja karonki na paŭhoda, a potym užo pastaviać pastajannyja.

Pavialičyć

— Heta ŭsio pa bartery za aśviatleńnie ŭ Threads?

— Nu tak.

— A vas ža jašče ŭ padarožža ŭ Murmansk zaprasili. Moža, varta było vykłaści toj samy post jak minimum dziela hetaha?

— Nu tak.

Pavialičyć

— Što bolš za ŭsio ŭraziła ŭ padarožžy?

— Usio. Ja ž da hetaha ź Biełarusi nie vyjazdžaŭ.

— A mora?

— Na mory kłasna było. Strašna.

— Vas praciahvaje ździŭlać, što na vas vychodziać z takimi prapanovami?

— Nu tak, ździŭlaje troški. Viadoma, chaciełasia b, kab heta praciahvałasia. Ale ja razumieju, što heta nie budzie viečna.

Pra sacsietki

— Sumna hublać papularnaść?

— Nie.

— A było pačućcio, kali ŭsio adbyłosia, što «ja schapiŭ udaču za chvost i heta sa mnoj nazaŭsiody»?

— Nie, ja čysta pa naićciu išoŭ. Nu adbyłosia i adbyłosia. Budzie i budzie. Niama — značyć, niama.

— Ale ŭsio ž byli dumki, jak jašče možna pryciahnuć da siabie ŭvahu?

— Nie. Ja ž taki nie mocna tavaryski. U mianie niama niejkich navykaŭ zdymać, ryłs rabić. Moža, idei i jość, ale jak usio heta realizavać?

— A vučycca nie chočacca? Zrazumieła, što adrazu chutka ni ŭ kaho nie atrymlivajecca.

— Niama asablivaha žadańnia. Ale Threads čym dobry: heta prosta tekst i paru fotak. Nie treba prydumlać niejki składany mantaž, jašče niešta.

— Byli jašče pasty, jakija zalatali?

— Darečy, było niekalki. Kali kanapu jeździŭ vybirać — bolš za miljon prahladaŭ (praz tydzień paśla rezkaha vybuchu papularnaści Ihara ŭ jaho mamy byŭ jubilej, i adzin z meblevych brendaŭ prapanavaŭ padaryć joj kanapu). I niadaŭna taksama niešta takoje.

— A byli dumki, z kim vam samomu chaciełasia b pasupracoŭničać?

— Nie viedaju. Błohieraŭ nie hladžu naohuł nijakich.

— I zaraz nie stali sačyć?

— Nie, u sacsietkach bolš siadzieć nie staŭ (čaho nie skažaš pra inšych karystalnikaŭ Threads: statystyka za apošni miesiac u akaŭncie Ihara — amal 5 młn prahladaŭ).

Pavialičyć

Pra emocyi

— Vy tak niejtralna da ŭsiaho staviciesia.

— Tak, mianie vielmi składana vyvieści na emocyi.

— Ale choć by ŭ pieršy dzień adčuli vybuch?

— U pieršy dzień ja navat ničoha nie zaŭvažyŭ. Kali b mnie nie skazali na pracy, ja b navat nie ŭbačyŭ.

— I tady…

— Niejkaja cikavaść źjaviłasia, azart. Mnie było cikava, kudy heta dojdzie.

— A jak vašyja akružeńnie, siabry, siamja reahujuć na ŭsio heta?

— Dy narmalna, vydatna.

— To bok nie byli šakavanyja?

— Nie, u pieršy čas, naturalna, byli. Ale ŭsie narmalna stavilisia. Kazali: davaj, praciahvaj, chaj usio atrymajecca.

Pra vobraz

— Ci sprabavali na vas vychodzić dziaŭčyny, kab paznajomicca? Moža być, stała bolš uvahi, raz takaja papularnaść?

— U Threads — kali łaska. Ale zaraz u pryncypie ŭ hetym płanie ŭsio nie vielmi.

— A što-niebudź nieprystojnaje ŭ ličku prylatała?

— Nie. Ničoha.

— Moža być, choć by na zastolli klikali?

— Takoje było. Ale dajechać mahčymaści nie było.

— A nie było kryŭdna, što zalacieŭ post, jaki vystaŭlaje vas źlohku ŭ nie najlepšym śviatle?

— Nu tak, naturalna, było nie vielmi. Bolšaść chiejtu mienavita z-za hetaha: što ja ŭ takim stanie na ŭvieś śviet zaśvieciŭsia.

Pavialičyć

— A časta da hetaha pisali ŭ takich ža abstavinach? Viedajecie, mnohija pačynajuć aktyŭničać u sacsietkach, mienavita kali «rassłabiacca».

— Byvała. Siadžu, piva pju z katom pobač. Taki čysty łajf.

— Navat psichołahi pačali raźbirać vaš kiejs i tłumačyć hetuju źjavu: maŭlaŭ, ludzi ŭbačyli ŭ vas adlustravańnie siabie. Usie chočuć być bolš prostymi i rassłablenymi, mienš ramak.

— Moža być.

Pra stratehiju

— A kali b vy viedali, jak usio pavierniecca, stali b vykładvać post mienavita ŭ takim vyhladzie?

— Moža być, ja b źmianiŭ paśladoŭnaść dziejańniaŭ.

— Što, naprykład?

— U płanie pracy. Źviazaŭsia z hetymi prodažami. Miesiac ja hetym zajmaŭsia, i inšyja prapanovy stali nieaktualnymi. A prapanoŭvali vielmi šmat: prodažy aŭtamabilaŭ, servisy, prajści navučańnie ŭ IT.

— A čamu vybrali prodažy?

— Dy jany adrazu ŭ abarot uziali: my vas pryviaziom, zdymiem rekłamu, usio zrobim, zaviaziom nazad. I atrymałasia tak.

— Sam kirunak nie spadabaŭsia?

— Mahčyma, ja i zmoh by pracavać mieniedžaram pa prodažach, ale niama kursaŭ dla navučańnia. Choć ja tolki miesiac prachodziŭ navučańnie — i z trenieram, i z ŠI-trenažoram. Paśla navučańnia ja pavinien byŭ pracavać z haračymi zvankami. Ale ŭ mianie što z haračymi, što z chałodnymi… Ja byccam i viedaŭ, što prapanoŭvać, ale niejkaj uciahnutaści nie było.

Pavialičyć

— Vy ž navat paśpieli pasupracoŭničać z pradziusaram — praŭda, usiaho paru dzion. Čamu?

— Ja prosta nie viedaŭ, chto jon taki. Pahladzieŭ, što ŭ Threads šmat padpisčykaŭ, — puskaj budzie. Ja pastaviŭ jaho ŭ apisańnie [profilu]: z nahody rekłamy pišycie jamu. I adrazu paliłosia. Ty jaho ŭziaŭ, ale ty nie viedaješ, chto heta taki, jakaja ŭ jaho reputacyja i hetak dalej.

— A niama dumak uziać inšaha čałavieka? Bolš pravieranaha mieniedžara.

— Jon byccam zaraz i jość, ale tołku ad hetaha niama. Jon u mianie miesiac, ale tak ničoha i nie atrymałasia. Sam jon z Rasii, kaža, što tam było b praściej usio zrabić.

— A płany tudy pajechać jość? Rasija, Kazachstan?

— Ja b, moža, i pajechaŭ, ale finansy… Heta adzinaja pryčyna. Pakul treba papracavać.

Pra vysnovy

— Jak vam zdajecca, heta padzieja paŭpłyvała na vaša žyćcio?

— Dy nijak.

— Ale, moža, jano choć by stała jarčej, bolš nasyčanym?

— U śniežni — mahčyma. A zaraz usio tak ža. U Minsku ja adzin, navat pahulać niama z kim. Nie viedaju, kudy schadzić.

— Vam varta tolki napisać u Threads — takaja kolkaść achvotnych adhukniecca… Padumajcie.

Zaviaršyć razmovu chočacca jašče adnoj cytataj sučasnaha kłasika: «Dobraje miesca Threads. Nichto mianie nie bačyć i nie čytaje. Možna pisać što zaŭhodna».

Napisana heta było roŭna za 10 miesiacaŭ da taho samaha pasta. Zaraz u Ihara na staroncy heta pieršaje zamacavanaje paviedamleńnie.

• 0
• 0
• 1
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0