«Ja nie bomž, u mianie navat biełyja škarpetki». U Minsku dziaŭčyna z Łuhanska raskłała pałatku prosta ŭ padjeździe šmatpaviarchovika, ustryvožyŭšy žycharoŭ
U sacsietkach burna abmiarkoŭvajuć historyju ź minskaha Sucharava. U paniadziełak žychary šmatpaviarchovika zaŭvažyli na pieršym paviersie pałatku. Vyśvietliłasia, što ŭ joj žyvie dziaŭčyna — pavodle jaje słoŭ, biežanka, jakaja čakaje departacyi. Tut ža situacyju pačali abmiarkoŭvać u ahulnadamavym čacie. Mierkavańni padzialilisia, a dalej pajšoŭ zvarot u milicyju. Paźniej nieznajomku zaŭvažyli ŭžo ŭ susiednim padjeździe — biez pałatki, ale ź vialikim čamadanam u rukach. U vyniku dziaŭčyna źnikła bieź viestak. Vydańnie «Anłajnier» raskazała, čym usio skončyłasia.
Žycharka padjezda, dzie znajšli pałatku: «Mnie stała niejak nie pa sabie»
Padrabiaznaści zdareńnia žurnalistu «Anłajniera» raskazała žycharka šmatpaviarchovika, jakaja nadała historyi rozhałas. Pa słovach minčanki, pałatku zaŭvažyli ŭdzień u paniadziełak.
«Pałatka źjaviłasia kala druhoj hadziny prosta pry ŭvachodzie ŭ padjezd. Ja zaŭvažyła jaje, kali viartałasia z kramy. Ździviłasia, ale padumała, što heta dzieci hulajuć — u nas u domie ich šmat. Potym hladžu ŭ damavy čat: ździviłasia nie ja adna. Śpiarša narod paśmiajaŭsia: maŭlaŭ, niechta vyrašyŭ prasušyć pałatku.
Pieršy raz pałatka prosta stajała, a druhi raz ja zaŭvažyła pobač ź joj tapki. Unutry niešta varušyłasia — vidavočna niechta korpaŭsia. Mnie stała niejak nie pa sabie. Ja vyjšła z padjezda i pajšła.
U hety čas u damavym čacie stali abmiarkoŭvać, što ŭ pałatcy žyvie maładaja žančyna. Da jaje padychodzili susiedzi, im jana skazała (viedaju, hruntujučysia na infarmacyi z čata), što źjaŭlajecca biežankaj i čakaje departacyi. Susiedzi skazali, što im nie padabajecca pałatka ŭ padjeździe. Heta ž paprostu antysanitaryja, u nas šmat dziaciej, jany chodziać adny! Kali pra pałatku daviedałasia majo maleńkaje dzicia, to skazała, što dadomu nie pojdzie: «A raptam jana tam z nažom siadzić». Nie viedaju, z čaho jano ŭziało pra nož».
Pa słovach surazmoŭcy, žychary doma pahavaryli ź dziaŭčynaj i papiaredzili, što padjezd nie praduhledžany dla žyćcia ŭ pałatcy. Dalej jany vyklikali milicyju.
«Z čata [daviedałasia], što pryjechała milicyja, ź joj pahavaryli. Dziaŭčyna sabrała pałatku i vyjšła. Potym skazali, što jana nibyta pierajšła ŭ susiedni padjezd».
U toj ža dzień padrabiaznaści historyi źjavilisia ŭ Threads. Na momant padrychtoŭki publikacyi adpaviednaja halinka abmierkavańnia sabrała bolš za 25 tysiač prahladaŭ.
U kamientaryjach mierkavańni čakana padzialilisia. Adnyja pišuć, što dziaŭčynie varta było prapanavać dapamohu, inšyja piarečać: maŭlaŭ, kali škadujecie — to prytulicie ŭ siabie doma.
«Kali padumać, dyk u nas u padjeździe niama ni tualeta, ni [mahčymaści] pamycca. Pobač — nivodnaha handlovaha centra, ničoha. Ludzi kažuć: «Jaje vyhnali». A toje, što čałaviek žyŭ by va ŭmovach jak dla skaciny ŭ padjeździe, — heta narmalna. Navat kali jana biežanka, jość śpiecyjalnyja miescy, dzie ich kormiać i dla ich stvoranyja narmalnyja ŭmovy dla žyćcia», — razvažaje minčanka.
«Na žal, dziaŭčyna zhubiłasia». Praciah historyi
Paźniej u sacsietkach źjaviŭsia jašče adzin post pa śladach hetaj historyi, ale ŭžo ź inšym pasyłam. Aŭtarka zaklikała dapamahčy ŭ pošukach nieznajomki z pałatki i napisała, što dziaŭčyna napužanaja.
«Anłajnier» źviazaŭsia ź siastroj aŭtarki pasta. Julija — žycharka susiedniaha padjezda taho samaha doma. Udzień u paniadziełak, jak raskazała jana žurnalistu «Anłajniera», ubačyła burnaje abmierkavańnie ŭ damavym čacie.
«Maja siastra pryjšła dadomu i raskazała, što hetaja dziaŭčyna zajšła ź joj u padjezd i była z čamadanam. Razam jany pajechali na lifcie i pierakinulisia paraj słoŭ. Taja skazała, što jedzie na šosty pavierch — da znajomych. Jak my potym užo dumali, dziaŭčyna prosta čarhovy raz spałochałasia. Pavodle słoŭ siastry, joj na vyhlad hadoŭ 25. Jana była lohka apranutaja i vyhladała razhublenaj. My ŭsio heta abmierkavali i vyrašyli, što tak nie maje być. Treba pajści pahavaryć z čałaviekam, daviedacca, što adbyłosia i jak my možam dapamahčy».
Šukać nieznajomku z čamadanam Jula pajšła sama — śpiarša vyrašyła abyści ŭvieś padjezd.
«Jakraz pryjšoŭ susied z padjezda [dzie była pałatka] i skazaŭ, što taksama šukaje dziaŭčynu. Jon raskazaŭ, što pahavaryŭ ź joj, biez ahresii spytaŭ, maŭlaŭ, čaho jana tut bamžuje, prynios joj pajeści. Jana jamu adkazała: «Ja nie bomž. Pahladzicie, u mianie navat biełyja škarpetki». Nakolki ja zrazumieła ź jaho słoŭ, jana raskazała, što jedzie dadomu ŭ Łuhansk z Čechii, čakaje departacyi. Jašče jon skazaŭ, što bačyŭ u jaje ŭ rukach ukrainski pašpart. Razam my prajšlisia pa ŭsim padjeździe, ale nikoha nie znajšli. Pačali dumać, što rabić dalej».
U hety ž čas siastra Julii hulała z sabakam na dvary. Žančyny damovilisia padzialicca i praciahnuli pošuki pa roznych maršrutach. Niahledziačy na dźvie sproby i abychod terytoryi, znajści dziaŭčynu z čamadanam tak i nie ŭdałosia. Nastupnym krokam stali publikacyi ŭ sacsietkach z zaklikam ab dapamozie ŭ pošukach.
«Ja dumała, što kali ŭ jaje niama hrošaj na kvitok dadomu, to ja zmahu z hetym dapamahčy i, naprykład, apłaču noč u chostele. Plus susied, ź jakim my jaje šukali, taksama chacieŭ dapamahčy. My b ź im skinulisia i niešta arhanizavali… Ale, na žal, dziaŭčyna zhubiłasia».
Adkazaŭ na pasty pra pošuki, raskazvaje Jula, pakul nie było. Pry hetym halinka ŭ Threads taksama aktyŭna nabiraje prahlady — na momant padrychtoŭki publikacyi ich užo 10 tysiač. U kamientaryjach mierkavańni znoŭ padzialilisia. Sama ž surazmoŭca ŭpeŭnienaja: u składanaj situacyi moža apynucca luby.
Za kamientaryjem «Anłajnier» taksama źviarnuŭsia ŭ pres-słužbu HUUS Minharvykankama.
«U chodzie pravierki infarmacyi, atrymanaj ź internetu, supracoŭnikami milicyi ŭstanoŭlena, što pamiž žančynaj i jaje arendadaŭcam, u jakoha jana zdymała kvateru, adbyŭsia kanflikt. Ciapier situacyja pamiž imi vyrašanaja, žančyna viarnułasia na raniejšaje miesca žycharstva», — paviedamili ŭ viedamstvie.
«Heta Słava E., jon byŭ vielmi intelihientny i prystojny». Sumnaja historyja mužčyny, cieła jakoha znajšli ŭ domie ŭ atačeńni sabak u Maładziečanskim rajonie
Bierlinski biełarus napisaŭ, jak u Minsku biedna, tandetna i nudna. Jamu rezka adkazaŭ Staś Karpaŭ
Pad Minskam kamunalniki zabili sabaku i źjechali. U ŽKH va ŭsim abvinavacili «kanapnych krytykaŭ»
«Chaj śpiać pad kustami!» U Barysavie patrabujuć zrabić štości ź biazdomnymi na vakzale
Ciapier čytajuć
Siłaviki śćviardžajuć, što zatrymali dvuch mužčyn za hałasavańnie na vybarach u KR. Ale ci možna hetamu vieryć?15
Kamientary
Nie daj Boža u nas takoje pačniecca, dzie ž my tady tulacca budziem, u jakoj pałatcy spać i chto nas pad sr..ku haniać budzie?