Dziadok raskazaŭ, jak pavodziŭ by siabie ŭ siońniašniaj Biełarusi i što budzie dalej
Były palitviazień i błohier Mikoła Dziadok u novym vypusku TOKa padzialiŭsia svaim bačańniem taho, jak varta žyć u siońniašniaj Biełarusi va ŭmovach tatalnaha kantrolu, razvažaŭ pra svabodu, strach i budučyniu krainy paśla vyzvaleńnia palitviaźniaŭ.
Na pytańnie, jakich praviłaŭ jon prytrymlivaŭsia b, kali b ciapier žyŭ u Biełarusi, dzie ŭviedziena tatalnaje videanazirańnie, Dziadok adkazaŭ, što imknuŭsia b maksimalna «mimikryravać pad zakonapasłuchmianaha hramadzianina».
Pry hetym jon raić karystacca VPN i Tor-braŭzieram, zajmacca samaraźvićciom, bo «praca nad saboj — heta taksama revalucyjnaja praca».
«Nie rychtavać novaje hramadstva, tamu što tam niama takoj abjektyŭnaj mahčymaści. Rychtavać siabie da novaha hramadstva. Navučycca chacia b nie chłusić. Navučycca dapamahać bližniamu. Bolš čytać, mienš hladzieć ryłsy, rychtavać padušku biaśpieki na čorny dzień — techničnuju i finansavuju, a taksama ŭmacoŭvać davier i sacyjalnyja suviazi ŭ svaich kołach», — davodzić Mikoła.
«Być ščaślivym u niesvabodzie nielha»
Zakranuli ŭ intervju i pytańnie, ci moža čałaviek być ščaślivym va ŭmovach niesvabody.
Dziadok pierakanany, što nie. Jon davodzić, što «svaboda — heta naš instynkt. Być ščaślivym u niesvabodzie nielha. (… ) Ščaślivym u niesvabodzie nie moža być nichto, navat samaja hrubaja natura».
Błohier rezka krytykuje raspaŭsiudžanuju dumku, što bolšaści ludziej dastatkova materyjalnaha dabrabytu, a svaboda patrebnaja tolki intelektuałam i ramantykam.
«Vaźmicie luboha z hetych fiłosafaŭ i pasadzicie ŭ kamieru chacia b na dva tydni. Karmicie, paicie, dobra ź im abychodźciesia, nie bicie jaho, ale prosta niachaj jon siadzić u kamiery, u situacyi abmiežavanych mahčymaściaŭ ułasnaha cieła. Jon adrazu zaprosicca na svabodu. Usie ludzi, jakija havorać, što ludziam nie patrebna svaboda, adrazu zasumujuć pa svabodzie», — davodzić błohier i były palitviazień.
Błohier taksama nie ličyć, što strach, u jakim siońnia žyvuć mnohija biełarusy, zdolny pieratvarycca ŭ nacyjanalnuju rysu. Na jaho dumku, strach źjaŭlajecca nienaturalnym stanam čałavieka i źniknie dastatkova chutka paśla taho, jak źniknuć pryčyny, jakija jaho vyklikajuć.
«Raniej ci paźniej jon babachnie, tamu što fizika»
«Jak ty bačyš, jakoj budzie situacyja ŭ Biełarusi paśla vyzvaleńnia ŭsich palitviaźniaŭ? Da čaho my pryjdziem?», — pacikaviłasia Nasta Roŭda.
«Moža tak stacca, što ni da čaho nie pryjdziem, tamu što zamiest vyzvalenych nabiaruć novych», — adkazaŭ Mikoła i paprasiŭ nie zabyvacca, što represii ŭ Biełarusi praciahvajucca i siońnia: ludziej zatrymlivajuć, zvalniajuć z pracy i pieraśledujuć.
«Havaryć pra toje, što z vyzvaleńniem navat usich ci bolšaści ludziej z aficyjnaha śpisu «Viasny» štości kardynalna źmienicca, nie vypadaje. Heta, kaniečnie, dobra, heta cudoŭnaja padzieja, ale heta nie budzie tym vodapadziełam, paśla jakoha štości źmienicca ŭ korani», — ličyć błohier.
Na pytańnie, ci moža režym prosta stabilizavacca i zamarozicca, błohier zaŭvažyŭ, što paśla padziej 2020 hoda jon užo nikoli nie vierniecca da sapraŭdnaj stabilnaści.
«I zaraz jon nie ŭ stanie stabilnaści. Bo kali dziaržaŭnaja sistema vymušana prykładać takija kałasalnyja vysiłki dla taho, kab padtrymlivać samuju siabie, to heta nie stabilnaść. Heta nie narmalnaje funkcyjanavańnie dziaržaŭnaha aparatu, kali na biaśpieku vydatkoŭvajecca takaja prorva resursaŭ. Tak u zdarovym dziaržaŭnym arhaniźmie być nie pavinna», — tłumačyć Mikoła.
Sučasnuju biełaruskuju situacyju błohier paraŭnaŭ z paravym katłom, jaki ŭvieś čas davodzicca ramantavać i padłatvać u roznych miescach.
«Raniej ci paźniej jon babachnie, tamu što fizika», — zajaviŭ błohier.
Šlach da nacyjanalnaha prymireńnia praz nacyjanalnaje pakajańnie
«Ci mahčymaje prymireńnie ŭ Biełarusi paśla ŭsiaho, što adbyłosia?» — pacikavalisia Nasta.
«Ja chaču, kab usie vinavatyja ŭ hvałcie panieśli pakarańnie, paśla čaho ja z radaściu ź imi prymirusia», — adkazaŭ Dziadok. I padkreśliŭ:
«My musim pryniać zachady dla taho, kab hetyja mocnyja prychilniki Łukašenki nikoli ŭ ahladnaj budučyni nie patrapili va ŭładu. My nie možam dapuścić, kab adbyŭsia revanš.
Biełaruś musić zrabić paśla skidańnia Łukašenki niezvarotnyja kroki da taho, kab usia hetaja staronka była nie prosta pierahornutaja, a zadrukavanaja nazaŭždy ŭ našu historyju mienavita ŭ tym vyhladzie, u jakim jana jość.
Havaryć pra nacyjanalnaje prymireńnie možna budzie tady, kali budzie nacyjanalnaje pakajańnie. Jak heta było ŭ režymie aparteidu ŭ Paŭdniovaj Afrycy, jak heta było ŭ niekatorych inšych dyktatarskich režymach».
Ciapier čytajuć
Dziadok raskazaŭ, jak pavodziŭ by siabie ŭ siońniašniaj Biełarusi i što budzie dalej2
Kamientary