Proza Bachareviča maje mocny siužetny stryžań, što vialikaja redkaść siarod sučasnych biełaruskich prazaikaŭ.
Bacharevič A. Nijakaj litaści Valancinie H. : Apaviadańni.– Miensk: IP Łohvinaŭ, 2006. – 290 s. (Druhi front mastactvaŭ).
Alhierd Bacharevič zrabiŭ sabie imia za apošnija hady. Raniej byli vydadzienyja «Praktyčny dapamožnik pa rujnavańni haradoŭ» dy «Naturalnaja afarboŭka». U 2003 h. Alhierd byŭ uznaharodžany premijaj «Hliniany Viales».
Proza Bachareviča nie źjaŭlajecca niejkaj elitarnaj. Heta nie zaminaje aŭtaru zakidvać u svaje tvory mnostva aluzijaŭ i inšych padvodnych kamianioŭ. Jak, naprykład, u apaviadańni «Pryvatny plaž na ŭźbiarežžy leta». Hałoŭnym hierojam hetaha tvoru źjaŭlajecca ŭniversytecki vykładčyk ekzatyčnaj kudzinskaj movy, jakuju ŭ śviecie viedajuć usiaho paru socień tubylcaŭ. Adnak aŭtar usio adno pakidaje nadzieju, što jana moža ŭratavacca, niahledziačy ni na što. Ničoha nie nahadvaje? Bacharevič u svaich tvorach niaredka źviartajecca da niamieckaj litaratury, jakuju vielmi dobra viedaje.
U hierojach apaviadańniaŭ Bachareviča najbolš impanuje toje, što ź imi ty možaš sutyknucca ŭ štodzionnym žyćci. Heta i stomleny litaraturny rabotnik Chadok, jakoha napružvajuć dziasiatki hrafamanaŭ, što vodziacca vakoł redakcyi hazety, dzie jon pracuje, i ambicyjnaja Valancina H., jakaja hatovaja pajści amal što na ŭsio, kab jejnyja vieršy byli nadrukavanyja na staronak toj samaj hazety, i pensijaner Senseič, jakomu absalutna niama z kim pahavaryć, a nievialikuju pensiju jon prapivaje ŭščent. Kab ubačyć ich u realnym žyćci, nia treba prykładać vialikich namahańniaŭ.
Apaviadańnie «Pejdžer» u 2004 h. było nadrukavanaje ŭ «NN» pad nazvaj «Vijaleta». Aproč apaviadańniaŭ u knizie źmieščanaje aŭtarskaje listavańnie z kulturolaham Jurasiom Barysievičam.
Alhierd Bacharevič nikoli nie pracuje z karektarami, tamu ŭ knizie možna sustreć niamała pamyłak, ale heta asabistaja pazycyja aŭtara i kniha ad hetaha šmat nie hublaje. Proza Bachareviča maje mocny siužetny stryžań, što vialikaja redkaść siarod sučasnych biełaruskich prazaikaŭ. «Nijakaj litaści Valancinie H.», pobač sa zbornikam Siarhieja Bałachonava «Imia hrušy», možna śmieła nazvać najbolš prykmietnymi biełaruskimi prazaičnymi knihami 2006 hodu.
Šukajcie ŭ kniharniach i niezaležnych raspaŭsiudnikaŭ.
Ciapier čytajuć
Palčys, Andrejeva, Łojka i inšyja imiony — paśla vizitu amierykanskich dypłamataŭ u Minsk vyzvalili 250 palitviaźniaŭ12
Kamientary