Biełarusy, jakija zavajavali Maskvu

«Tut i ciapier» pasprabavała skłaści rejtynh piaci samych paśpiachovych biełarusaŭ u rasijskim šou-biźniesie.

Zadačka heta, ščyra kažučy, akazałasia nie ź lohkich.

Pieršy momant

Mnohija pamiatajuć, jak 

paśla tajemnaha prymusovaha ŭviadzieńnia ŭ radyjoefiry 75-pracentnaj kvoty piesień biełaruskich artystaŭ vynachodlivyja muzyčnyja redaktary zapisali ŭ biełarusy ŭsich, kaho tolki zdoleli: ad Juryja Antonava, jaki ŭ svoj čas vučyŭsia ŭ Maładziečanskaj muzyčnaj vučelni, da Andreja Makareviča,

babula i dzied jakoha rodam z Hrodzienščyny.

U Dzijany Arbieninaj i siońnia tut žyvie baćka.

A 

Barys Maisiejeŭ u kožny pryjezd pryhadvaje ŭsio novyja padrabiaznaści svajho mahiloŭskaha dziacinstva.

Čarhovy muž Łality taksama biełarus. I navat u samoj Prymadonny stryječnaja ciotka z našych…

Karaciej, pry žadańni ci nie pałovu rasijskaha šou-biźniesu možna zapisać u «svajaki».

Druhi momant

U čym vymiarać pośpiech sučasnaha artysta? Heta raniej prestyžnyja muzyčnyja ŭznaharody možna było pa palcach pieraličyć, a ciapier ich jak brazhotak u niemaŭlaci. Navat

tytuł zasłužanaha artysta siońnia ni ab čym nie śviedčyć. Kolkaść pradadzienych albomaŭ abiasceniłasia kolkaściu prahladaŭ na YouTube dy zapampoŭvańniem z torantaŭ.

Dyj sumy hanararaŭ mnohija artysty «zaśviečvajuć» nieachvotna, pavodle staražytnaj tradycyi «maŭčy, budź chitrym»: ci to padatkovaj aścierahajucca, ci to złodziejaŭ, ci to banalnaj čornaj zajzdraści z boku byłych suajčyńnikaŭ.

Apytvać minakoŭ na maskoŭskich vulicach — «Kaho ź biełaruskich artystaŭ vy viedajecie?» — my nie stali, a voś u adnoj z samych papularnych rasijskich pošukavych sistem u internecie pacikavilisia, kolki vynikaŭ (staronak, publikacyj, navin) jana vydaść na roznyja imiony. Voś što vyjšła.

«Bi-2» — 8 młn vynikaŭ;

Dźmitryj Kałdun — 4 młn (stolki ž — u Barysa Maisiejeva);

«Lapis Trubiacki» -3 młn;

Anžalika Ahurbaš — 1 młn;

Dźmitryj Šepieleŭ — 646 tysiač;

Vadzim Hałyhin — 593 tysiačy.

1. Usie lubiać «Lapisaŭ»

Heta praktyčna dasłoŭnaja cytata supracoŭnikaŭ «Našaha radyjo», u čartach jakoha tryvała prapisaŭsia biełaruski hurt.

Sa statusam biaskryŭdnych estradnych błaznaŭ hurt «Lapis Trubiacki» raźvitaŭsia piać hadoŭ nazad, z vychadam u śviet alboma «Kapitał».

Stylistyka sacyjalnaj satyry a-la Majakoŭski i imidž baraćbitoŭ jak z režymam, tak i z «pamiarkoŭnaściu» mieła efiekt vybuchu bomby —

hurt adznačyli i ŭznaharodzili litaralna ŭsiudy, ad «Rok-karanacyi» da RAMP (Rasijskaja alternatyŭnaja muzyčnaja premija). Niadaŭna hurt znoŭ vyznačyŭsia — atrymaŭ hałoŭnuju rasijskuju rok-premiju «Čartavy tuzin», dzie pieramoh adrazu ŭ troch naminacyjach, uklučajučy «Hurt hoda». Uvieś sakavik i krasavik u «Lapisaŭ» užo raśpisany hastrolami pa Rasii i Ukrainie.

Hanarary muzykaŭ, pa roznych źviestkach, składajuć ad 3 da 15 tysiač dalaraŭ,

pry hetym lidar hurta Siarhiej Michałok u intervju padkreślivaje: «U mianie niama ŭłasnaści — ni mašyny, ni kvatery. Heta dzika zručna! Asabliva ŭ Biełarusi. Ja adčuvaju siabie svabodnym čałaviekam». Zrešty,

na radzimie «svabodnaha čałavieka» letaś unieśli ŭ čornyja śpisy zabaronienych vykanaŭcaŭ, kancerty byli admienieny, a sam Michałok trapiŭ pad pilnuju ŭvahu prakuratury.

Dyskahrafija: sioleta vyjdzie 13-ty, abo 6-ty ŭ novym vobrazie albom (pačynajučy z 2007 hoda. — Red.).

2. Suślik s*** papularny

«Streliŭšy» ŭ 2001 hodzie čempijonstvam u Vyšejšaj lizie KVZ, hulec biełaruskaj zbornaj viasiołych i znachodlivych Vadzim Hałyhin praź niekalki hod pierabraŭsia ŭ Maskvu i chutka pakazaŭsia publicy ŭžo ŭ novaj jakaści — humarysta-rezidenta skandalnaha Comedy Club.

Manałohi «złosnaha suślika ź Biełarusi» Vadzika z abaviazkovym niecenzurnym słoŭcam vyklikali ŭ rasijskaj tusoŭki nie mienšuju saramlivuju i niastrymnuju papularnaść, čym parnahrafičny časopis u mužčynskim manastyry.

Zamacoŭvajučy pośpiech, Hałyhin adkryŭ ułasny biźnies, dadaŭšy da pracy šoumiena ampłua akciora i pradziusara. Źniaŭsia, pradziusiravaŭ, pisaŭ scenaryi i ahučvaŭ hierojaŭ u bolš čym dziesiaci filmach.

Ad 2007 hoda jon jašče i zorka rekłamy.

Jak śćviardžajuć maskoŭskija vydańni,

hanarar Vadzima tolki za adnu z rekłamnych sieryj skłaŭ 300 tysiač dalaraŭ.

Nie dziŭna, što ŭ rodnaj Biełarusi pasłuhi Hałyhina ciapier mohuć «paciahnuć» chiba adzinkavyja kampanii-hihanty z zamiežnym kapitałam.

3. Moj rok-n-roł: «Bi-2»

Ci nie samym źvilistym atrymaŭsia šlach da słavy ŭ hurta «Bi-2». Ale zatoje słava hetaja atrymałasia tryvałaj i z hadami, jak kańjak, tolki nabyvaje novy smak i adcieńni.

U Maskvu biełarusy Lova i Šura pierabralisia praź Izrail, Aŭstraliju i… internet, jaki ŭ 1999 hodzie vymusiŭ virtualnych zorak radyjoefiru pryjechać u Rasiju i pakazacca aŭdytoryi «žyŭcom».

Potym byŭ kultavy dla cełaha pakaleńnia «Brat-2» Alaksieja Bałabanava, dzie muzykanty syhrali samich siabie i zapisali saŭndtrek, i voś užo bolš jak 10 hod jany zastajucca ŭ trendzie, nie sychodziać z efiraŭ i nie źnikajuć z afiš jak u Rasii, tak i na ŭsioj postsavieckaj prastory.

Adznačacca ŭ siniavokaj z kancertami hurt nie zabyvajecca i letaś, niahledziačy na ceny ad 90 da 225 tysiač rubloŭ, davaŭ u Minsku čarhovy anšłahavy kancert.

Hanarary ž biełaruskaha hurta na maskoŭskich karparatyvach, jak śćviardžajuć daśviedčanyja krynicy, składajuć ad 5 da 15 tysiač dalaraŭ.

Dyskahrafija: bolš jak 20 vydańniaŭ. Ciapier «Bi-2» praciahvajuć «katać» pa Rasii letašni albom «Śpiryt», nieŭzabavie pryviazuć jaho i ŭ Estoniju, Łatviju i Ukrainu.

4. Naš adkaz Urhantu

Vypusknik biełaruskaha padletkavaha telešou «5×5» Dźmitryj Šepieleŭ pierajšoŭ z katehoryi pačatkoŭcaŭ u katehoryju maładych «zorak» dosyć chutka. Atrymaŭšy ŭ 2004 hodzie,

u svaje dvaccać z «chvościkam», zaprašeńnie ad ukrainskaha telekanała, Šepieleŭ pierajechaŭ pracavać u Kijeŭ, dzie palubiŭsia hledačam jak viadučy miascovaj «Fabryki zorak».

Užo ŭ 2009-m talenavitaha chłopca pieramaniŭ u Maskvu Ernst, i ŭ toj ža hod biełarus staŭ łaŭreatam premii «Tefi». Vyznačyŭsia jak adzin z suviadučych «Jeŭrabačańnia-2009», prahramy «Dostojanije Riespubliki», ciapier taksama adzin z samych zapatrabavanych viadučych jak kancertaŭ u Kramli i na inšych bujnych placoŭkach, tak i pryvatnych mierapryjemstvaŭ.

Padahravaje cikavaść publiki i raman Šepieleva z Žannaj Fryskie (albo čutki pra jaho).

Adnak sioleta paračku «zastukali» ŭ Majami paparacy.

Asobnyja rasijskija televizijnyja krytyki śćviardžajuć, što svoj pieršy miljon u dalarach Šepieleŭ užo zarabiŭ.

5. Chaj i kaŭbasnaja, zatoje karaleva

«Mis Biełaruś-1988», «Mis Fota SSSR-1991», salistka «Vierasoŭ» Lika Jalinskaja — heta ŭsio ŭ Anžaliki Ahurbaš u minułym. A ŭ biahučym časie

śvieckija chranikiory nazyvajuć hałoŭnym ščaślivym bilecikam śpiavački jaje muža, rasijskaha biźniesmiena, uładalnika kaŭbasnaj impieryi Mikałaja Ahurbaša.

Šmat u čym dziakujučy mienavita jamu pryhožaja žančyna, jakich u Rasii i tak chapaje, stała pieramožcaj konkursu pryhažości «Misis Rasija», pradstaŭnicaj Biełarusi na «Jeŭrabačańni-2005» (pra vyniki taho vystupleńnia ścipła pramaŭčym), dyj, što hrachi ŭtojvać, zasłužanaj artystkaj Biełarusi i pastajannaj hościaj pafasnych śvieckich mierapryjemstvaŭ, telešou i kancertaŭ u Rasii.

Letaś, pavodle acenak presy, adbyŭsia vielmi paśpiachovy solny kancert Anžaliki ŭ Kramli (z kvitkami ad 1700 da 15 000 rasijskich rubloŭ, što paraŭnalna z «taksaj» Dzimy Biłana).

Dyskahrafija: 19 vydańniaŭ.

Sprečny momant

Kaho jašče nazyvajuć u liku 10 samych paśpiachovych biełarusaŭ u rasijskim šou-biźniesie:

— zasłužanaha artysta Rasii Barysa Maisiejeva,

— pieramožca «Fabryki zorak-6» Dźmitryja Kałduna,

— žonku Uładzimira Preśniakova-małodšaha Natallu Padolskuju,

— ansambl «Biełaruskija Pieśniary»,

— pieramožcu šou «Narodny artyst» Rusłana Alachno.

Pierśpiektyŭnymi dla raskrutki rasijskija krytyki ličać taksama kłubny hurt «Srebnaje viasielle» i alternatyŭščykaŭ «Drum Extasy».

Zrešty, mnohaje ŭ hetych acenkach zaležyć ad asoby kamientatara. Zaŭsiodnik «Słavianskaha bazaru ŭ Viciebsku» skandalny muzyčny hiej-krytyk Siarhiej Sasiedaŭ choć i dobra viedaje biełaruskich artystaŭ, ale nazyvaje ich nie inakš, jak «estradaj» i vialikaj budučyni ŭ šou-biznesie nie prahnazuje:

«U nas viedajuć Papłaŭskuju, Cichanoviča, „Siabroŭ“, „Pieśniaroŭ“, astatnich — našmat horš.

Moładź talenavitaja jość, asob niama. Asabliva siarod śpiavačak — va ŭsich siaredniestatystyčny makijaž, niešta lalkavaje ŭ pavodzinach, žyvaści nie chapaje. Pierśpiektyŭnych chłopcaŭ namnoha bolš: asabista mnie padabajucca „J:Mopc“, „Litesound“, jość inšyja fakturnyja vykanaŭcy».

«Sapraŭdy, u tutejšaj tusoŭcy šou-biznesu na słychu ad siły 3–5 imionaŭ našych vykanaŭcaŭ, — pahadžajecca maskoŭski pradziusar i šoumen MS Shamah. — Kali manitoryć śvieckija mierapryjemstvy, to častym zajaŭlenym hościem byvaje naš Dzima Kałdun, jaki ŭdzielničaje praktyčna va ŭsich zbornych kancertach.

Pra Ahurbaš čuvać mienš, kali jana i naviedvaje muzyčnyja mierapryjemstvy, to tolki pafasnyja

i surjoznaha statusu. Pra Alachno ŭvohule nichto asabliva nie pamiataje — paśla ŭdziełu ŭ prajekcie Pieršaha kanała „Śpiecyjalnaje zadańnie“ ničoha realna cikavaha ŭ jaho nie było. Zatoje za kaho achoplivaje pačućcio honaru, dyk heta za Dzimu Šepieleva — jon i televiadučy, i vydatny kanfieranśje, i humaryst, jakich jašče pašukać treba, karaciej, vielmi zapatrabavany chłopiec, dy jašče va ŭsich na vusnach jaho raman z Žannaj Fryskie…».

«Nasamreč, praktyčna kožny artyst, papularny ŭ Biełarusi, moža prabicca i ŭ Rasii, — miarkuje biełaruski kampazitar i pradziusar Jaŭhien Alejnik. — Usio ž na biełaruskaj scenie vielmi mała ludziej, jakija atrymali niezrazumiełyja rehalii niezrazumiełym čynam, i to hetyja artysty niecikavyja ni tam, ni tut. Va ŭsich astatnich mahčymaści jość. Bolš šansaŭ, zrazumieła, u moładzi, jakaja nie źviazana siamiejnymi ci pracoŭnymi stasunkami, a samaja spryjalnaja situacyja ŭ tych z našych artystaŭ, chto trapiŭ u rasijskija teleprajekty, bo jany zmohuć umacavacca mienavita ŭ šou-biznesie. Choć zarablać značna bolš, čym u Biełarusi, zdolejuć navat restarannyja i kłubnyja artysty. Litaralna dniami my zapisali novuju pieśniu z Rusłanam Alachno. Dyk voś, jon nie vyłazić z hastrolaŭ. Usio ž

Rasija vielmi i vielmi vialikaja kraina, i ŭ joj chapaje haradoŭ-zdabytčykaŭ, jakija „siadziać“ na pryrodnych resursach, i ludzi ź lohkimi hrašyma tam značna lahčej ź imi raźvitvajucca, čym naša publika. Tak što samabytny i prabiŭny artyst, jaki maje ŭ Biełarusi chacia b tysiaču prychilnikaŭ, moža prajechać 700 km i pamnožyć hetuju ličbu na rasijskuju naftu i na kolkaść nasielnictva ŭ krainie».

Što admietna: dla «tutejšaj» publiki i presy ŭsie zhadanyja i mnohija inšyja nienazvanyja artysty dy šoumeny — «zorki-zorki». U hetym

vialikaja zahadka biełaruskaha mientalitetu: pryznać i pachvalić svajo, kali chto inšy pachvalić. A kali nie chvalać, to lepš abłajać — na ŭsiaki vypadak.

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0