10 zvyčak ščaślivych ludziej

1. Ščaślivych ludziej zusim nie cikavić, što dumajuć pra ich inšyja.

Ich padychod vielmi łakanična apisała Kako Šanel: «Mnie ŭsio adno, što vy pra mianie dumajecie, bo ja pra vas nie dumaju naohuł». Vy robicie toje, što ličycie nieabchodnym.

Mahčyma, vašy dziejańni buduć pamyłkovymi, ale heta vaš dośvied, i jon nieacenny!

Usie pavažajuć niezaležnych, upeŭnienych u sabie ludziej, jakija majuć vyraznuju žyćciovuju pazicyju. Heta nie značyć, što takija ludzi nie pamylajucca. Ale heta aznačaje, što jany nikoli nie azirajucca ŭ pošukach adabreńnia abo asudžeńnia.

2. Jany ŭmiejuć bačyć situacyju «zboku».

Ništo ŭ hetym žyćci nie byvaje adnaznačnym, tamu vielmi karysna ŭmieć zachoŭvać niejtralitet. Časam heta vielmi składana. Kitajskaja mudraść kaža: «Pravilna dziejničaje toj, chto naziraje za žyćciom adstaroniena — jak małpa, siedziačy na drevie naziraje za sutyčkaj dvuch tyhraŭ».

Niejkaja častka nas pavinna zastavacca takoj małpaj, što dazvalaje nam prymać pravilnyja rašeńni

i nie marnavać siły tam, dzie nie varta ŭviazvacca ŭ bojku.

3. Ni pra što nie škadujuć.

Stračanyja mahčymaści, kachańni, jakoje tak i nie adbylisia, zdrada siabroŭ — usio heta nie varta našaha času i enierhii.

«Žal pa stračanym nie pavinien doŭžycca bolš za piać chvilin», —

śćviardžaje amierykanski psichołah Ołaf Majnier.

4. Umiejuć dziakavać.

I havorka idzie nie pra čarhovaje «dziakuj», a pra toje, što idzie ad serca.

Ščyraja padziaka zdolnaja pieratvaryć naša žyćcio ŭ sapraŭdny cud.

Sprava ŭ tym, što kali my dziakujem — my fakusujemsia nie na tym, čaho ŭ nas niama, a na tym, što jość, a padobnaje, jak viadoma, pryciahvaje padobnaje. Budźcie ŭdziačnyja i dziakujcie navat za toje, čaho jašče nie zdaryłasia.

5. Zachoŭvajuć adčuvańnie naviny.

Dasiahnuŭšy čahości, my, jak praviła, radujemsia hetamu zusim niadoŭha, a potym adčuvańnie naviny nas pakidaje. Ale za jaho treba «ŭčapicca» rukami i nahami. Zapaminajcie momanty svajho tryumfu.

Radasnyja padziei pavinny stać hienierataram vašych budučych pieramoh.

Tamu pastajanna vyklikajcie ŭ pamiaci i znoŭ pieražyvajcie ŭsie adcieńni ščaślivych emacyjnych stanaŭ. Stavić pierad saboj novyja mety i dasiahać ich — heta vydatna. Ale vielmi časta ŭ pahoni za tym, čaho jašče niama, my nie paśpiavajem napoŭnicu atrymać asałodu ad taho, što ŭžo jość! Mienavita heta i robić nas niaščasnymi.

6. Umiejuć ź siabie paśmiajacca.

Ironija — vydatny jakaść. Ale

kali čałaviek moža być iraničnym u dačynieńni da samoha siabie — jon niepieramožny!

Psichołahi pierakananyja, što mienavita samaironija — najbolš dakładny kryter raźvitaha intelektu. Zdolnaść ščyra śmiajacca ź siabie ŭłaścivaja tolki mocnym ducham i rozumam ludziam, jakija nie bajacca nijakich stereatypaŭ ci pieraduziataściaŭ. Jana niepasredna źviazana z radaściu i aptymizmam.

7. Žyvuć «u adździele siońniašniaha dnia». Tak prosta i hienijalna sfarmulavaŭ adnu sa zvyčak ščaślivych ludziej amierykanski psichołah Dejł Karniehi.

Ludzi, jakija žyvuć pad ciažaram minułych pamyłak i niehatyŭnaha dośviedu, z adnaho boku, i pad stracham pieražyć pravał u budučyni — z druhoha — nie žyvuć naohuł.

8. Nikoli nie stamlajucca vučycca.

Knihi, padarožžy, novyja chobi, zamiežnyja movy,

žadańnie spaznać hety śviet i nikoli nie pierastavać ździŭlacca — jašče adna vydatnaja zvyčka ščaślivych ludziej,

bo mienavita jana dapamahaje im realizoŭvać siabie.

9. Nikoli nie zajzdrościać.

My zvykli paraŭnoŭvać siabie ź inšymi i supastaŭlać svaje pośpiechi z pośpiechami navakolnych. U zdarovaj kankurencyi niama ničoha drennaha, zrešty, čaściakom jana pierarastaje ŭ pačućcio niezdavolenaści saboj i zajzdraści da ludziej bolš paśpiachovych. Adnak,

u śviecie jość tolki adzin čałaviek, ź jakim vy možacie siabie paraŭnoŭvać — heta vy sami ŭ minułym.

I kali siońnia vy zdoleli stać choć krychu lepš, čym učora — značyć vy pieramožca i možacie zajzdrościć sami sabie!

10. Pravilna vybirajuć siabroŭ.

Robiert Hryn ŭ knizie «48 zakonaŭ ŭłady» piša: «Čužyja pakuty i niaščaści mohuć stać dla vas zhubnymi — emacyjnyja stany takija ž zaraznyja, jak chvaroby. Vam moža zdavacca, što vy vysakarodna dapamahajecie niaščasnamu čałavieku. Ale vielmi časta niaščasnyja sami naklikajuć na siabie biedy i mohuć hetak ža naklikać ich na vas. Važna adroźnivać ludziej, jakija sapraŭdy majuć patrebu ŭ dapamozie, ad tych, jakija svaimi dziejańniami, dumkami i ŭčynkami nieadnarazova naklikajuć biadu na svaju hałavu.

Niebiaśpiečny (i najbolš zarazny) typ — heta ludzi, jakija zaŭsiody ŭsim niezadavolenyja i pryvykli ličyć siabie pastajannymi achviarami. Uciakajcie ad ich, jak ad pošaści.

Majcie znosiny sa ščaślivymi — i jany zaraziać vas ščaściem. Majcie znosiny sa ščodrymi — i staniecie takimi ž. Kali vy sumujecie — šukajcie ludziej žyćciaradasnych».

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0