Na akcyju Skrabca i Frałova pryjšli 30 čałaviek. Ź ich 20 žurnalistaŭ.
Šyroka praanansavanaja praź ŚMI prarasiejskaja akcyja byłych deputataŭ Pałaty pradstaŭnikoŭ Siarhieja Skrabca i Valerja Frałova akazałasia zvyčajnaj burbałkaj. U paniadziełak na Banhałor pryjšło 30 čałaviek, 20 ź jakich byli žurnalistami.
Ideja akcyi na 2 krasavika źjaviłasia ŭ pačatku sakavika, tady Siarhiej Skrabiec nastupnym čynam raskazaŭ pra zadačy akcyi «Našaj Nivie»: «Hałoŭnaja meta akcyi 2 krasavika — spynić palityku vajny, jakuju viadzie biełaruskaja ŭłada z bratniaj nam Rasiejaj. U našych narodaŭ nia musiać być drennyja adnosiny, našy narody nie pavinny pakutavać ad taho, što kiraŭniki dziaržavaŭ nia mohuć damovicca miž saboj. Ja liču, što taksama praviadzieńnie hetaj akcyjaj my budziem stavić u dakor i biełaruskaj apazycyi, jakaja faktyčna abjadnałasia z uładaj u antyrasiejskaj palitycy».
Mienharvykankam admoviŭ Frałovu i Skrabcu adśviatkavać Dzień jadnańnia narodaŭ Biełarusi i Rasiei ŭ centry stalicy, dazvoliŭšy tolki Banhałor. Spačatku planavałasia, što demanstranty projduć šeściem ad dyspetčarskaj stancyi Kulman da parku Družby narodaŭ, dzie praviaduć mitynh. Ale ad idei šeścia było vyrašana admovicca, jak paźniej stała zrazumieła, absalutna słušna.
Užo na padychodzie da Banhałoru było jasna, što ludziej budzie niebahata ‑ kali jany naohuł buduć. La sceny stajała čałaviek piatnaccać, bolšaść ź jakich byli žurnalisty. Siarhiej Skrabiec sustrakaŭ kožnaha, chto prychodziŭ na płošču, iraničnym pytańniem: «Vy na mitynh?». A taksama ŭsim cisnuŭ ruku. Hienerał Frałoŭ siadzieŭ zboku na łavačcy, nie vyjaŭlajučy nijakaha entuzijazmu da padziei. Maryniča z Vajtovičam na Banhałory nie było naahuł.
Niedaloka kupkaj stajali čatyry «cichary» z racyjami, paračka milicyjantaŭ, dziažuryła mašyna chutkaj dapamohi. Za niekalki dziasiatkaŭ metraŭ za padziejami nazirali pradstaŭniki amerykanskaha pasolstva.
Brat Siarhieja Skrabca Alaksandar prymacavaŭ da sceny dva ściahi — bieł‑čyrvona‑bieły i rasiejski trykalor. Praź niekatory čas biełaruski štandar pavaliŭsia, niechta z prysutnych skazaŭ: «A ty sapraŭdny [čyrvona‑zialony] pasprabuj ustalavać, moža lepš trymacca budzie».
Da mitynhu było padrychtavana ŭsio, aproč ludziej, jakich nie było zusim. Žurnalisty absalutna surjozna havaryli miž saboj, što nastolki małoj akcyi apazycyi im bačyć jašče nie davodziłasia. Pierakanaŭšysia, što bolš nichto nie padydzie, palityki pačali ŭłasna palityčnuju častku akcyi. Byli razhornutyja dźvie raściažki: adna pa‑rasiejsku — «S Rośsijej biez Łukašienko», a druhaja pa‑biełarusku — «Svabodu Kazulinu». Frałoŭ trymaŭ sšyty z čyrvona‑zalonaha i bieła‑sinie‑čyrvonaha pałotniščaŭ ściah, jaki musiŭ symbalizavać biełaruska‑rasiejskuju družbu. Tak palityki prastajali chviliny try.
Siarhiej Skrabiec potym pajšoŭ padziakavać za ŭvahu i prysutnaść pradstaŭnikoŭ amerykanskaha pasolstva i medykaŭ, paśla čaho jašče vystupiŭ ź nievialičkaj pramovaj, dzie pavitaŭ «šmatlikich prychilnikaŭ biełaruska‑rasiejskaj intehracyi». Skrabiec adznačyŭ, što niezaležna ad ułady Biełaruś musić mieć dobryja adnosiny z Rasiejaj, zapatrabavaŭ vyzvalić usich palitviaźniaŭ i jašče raz pavinšavaŭ sa śviatam.
Hienerał Frałoŭ navat admoviŭsia skazać niešta ŭ mehafon, jon havaryŭ tolki z žurnalistami. Frałoŭ adznačyŭ, što 48 adsotkaŭ biełarusaŭ za sajuz z Rasiejaj, a za ŭstupleńnie ŭ Eŭrasajuz tolki 33 %. Hałoŭnymi pryčynami pravału akcyi Frałoŭ nazvaŭ budni dzień, nia centar Miensku, a taksama, što «akcyja nie zusim zvyčajnaja».
Čarhovaja sproba pierachapić u Alaksandra Łukašenki intehracyjnuju rytoryku skončyłasia bujnym pravałam. Akcyja jadnańnia paćvierdziła, što prychilnikaŭ jadnańnia vobmal.
Kamientary