Biełpop: mutacyi hołasu

U subotu na Kastryčnickaj było tłumna. Pa ŭsioj płoščy — AMON i moładź. Tolki moładź hetym razam ničoha nie skandavała, a ŭ milicyjantaŭ byli viasiołyja tvary. Asnoŭnaja masa narodu sabrałasia la Pałacu prafsajuzaŭ. Mima kročyć kabieta stałaha vieku: «Kudy staicio?» — «Tut naš «Narodny artyst» prachodzić, śpievakoŭ vybirajuć!» — choram adkazvajuć dźvie dziaŭčynki hadoŭ šasnaccaci — u ich karacieńkija spadnički, staranna adprasavanyja kašuli, akuratna ŭkładzienyja hielem vałasy. Jany pryjšli, kab skaryć žury teleprajektu «Zorny dyližans» i trapić u biełaruski šoŭ-biznes.

Termas, hitara i telefon

Adnaho žadańnia mała. Varta jašče mieć dobruju dolu nachabstva i być ciarplivym. Kab trapić na prasłuchoŭvańnie, treba adstajać u čarzie niekalki hadzin. Kali pašancuje i trapiš na mienski finał (jon prachodzić u hety ž dzień), u čarhu stanovišsia pa novaj. Nastupny dzień — tamsama źbirajucca finalisty z usich abłaściej. Iznoŭ čarha, praŭda, udziasiaciera karaciejšaja. Standartny nabor rečaŭ udzielnika konkursu — termas, hitara i telefon. «Mama, ja chutka ŭžo budu Tam!» — havoryć u słuchaŭku bialavaja dziaŭčyna z vyhladu hod trynaccaci, robiačy taki akcent na apošnim słovie, niby spraŭdziłasia hałoŭnaja jaje mara. Va ŭmovach konkursu paznačana, što ŭzrost udzielnikaŭ pavinien być ad 15 da 25 hod. Niekatoryja iduć na padman i nakidvajuć hod-dva ŭ ankietach, kab tolki vystupić. Z takimi staršynia žury Alaksandar Cichanovič suvory: «U vas jašče mutacyi hołasu nie adbyłosia. Da pabačeńnia!» Zbolšaha ž žury dobrazyčlivaje. Cichanovič źviartajecca da kožnaha kankursanta padkreślena na «vy», nazyvajučy imia i imia pa baćku. Tym, chto asabliva padabajecca, daje parady, advioŭšy ŭbok. Alaksandar Patlis, lider hrupy «Novy Jerusalim», padpiavaje ŭdzielnikam. Vykanać jahonuju «Luboŭ u dałoniach» — najvyšejšy pilataž, nia ŭ kožnaha atrymlivajecca, ale ŭsie viedajuć hetuju pieśniu — nastolki časta jana hučyć pa radyjo i na tieleekranie. Ź bieł-popu śpiavajuć Chlastova, Afanaśjevu i Alesiu. Sama Alesia emacyjna reahuje, kali čuje svaju pieśniu, navat krychu čyrvanieje.

Ad himnu da šansonu

Repertuar u kankursantaŭ raznastajny. Na rehijanalnym adbory vykonvali navat himn Biełarusi — pasprabuj, žury, «zarež» paśla hetaha…

Kali śpiavajuć pa-biełarusku, to abaviazkova što-niebudź tužliva-akademičnaje — «Rečańka», «Kupalinka», «Pa-nad biełym pucham višniaŭ». Vidavočna, z repertuaru muzyčnych studyj pry pałacach moładzi. Kali Cichanovič prosić što-niebudź modnaje, dziaŭčynki pryhadvajuć pieśni rasiejskich «Ślivok», chłopcy — «Źvieriej». Jak lakmusavaja papierka dla žury — prośba praśpiavać «Padmaskoŭnyja viečary» ci «Kaciušu». Maŭlaŭ, hetyja tvory viedajuć usie, pa ich prosta vyznačyć hałasavyja danyja.

Kankursantaŭ z hołasam — sotni, z hołasam i artystyzmam — dziasiatki, z hołasam, artystyzmam i charyzmaj — adzinki. Siarhiej ź Viciebskaj vobłaści pamiž kupletami pieśni «Kasiŭ Jaś kaniušynu» emacyjna čytaŭ rep ułasnaha aŭtarstva, pryčym vychodziła «pa temie». Cichanovič ažno ŭźniaŭsia sa svajho miesca, usie siabry žury plaskajuć u dałoni rekardsmenu pa kolkaści času, praviedzienaha na scenie. Zvyčajna kankursanty nie zatrymlivajucca i na 30 sekundaŭ. «Ludi vstriečajutsia, ludi vlublajutsia-a-a-a…» — zavodzić niapeŭnym hołasam kankursantka-kłon Na¬dziei Mikulič. Žury: «Dastatkova!» Chłopca z mahutnym hołasam taksama nie zatrymlivajuć. Cichanovič paznaje ŭ kankursantu salista arkiestru Finbierha: «My vas viedajem, vy — u finale».

Vy ŭ finale!

Navat sami arhanizatary nie raźličvali na takuju kolkaść udzielnikaŭ — u kožnym abłasnym centry ich čakali sotni maładych, prahnych da papularnaści. Tamu pryjšłosia krychu źmianić rehlament i ŭvieści pramiežkavy adboračny tur siarod pieramožcaŭ va ŭsich abłaściach, kab adabrać udzielnikaŭ finału. Choć konkurs pravodziŭsia na dziaržaŭnym uzroŭni — za arhanizacyju na miescach adkazvała rajonnaja administracyja, — niekatoryja pieramožcy z abłasnych centraŭ pryjechali ŭ Miensk za svaje hrošy. Praz toje, što žury raiłasia pierad abviaščeńniem vynikaŭ dźvie hadziny, šmat chto spaźniŭsia na ciahnik. Ale finalisty — imiony ich ahučyła Nastaśsia Cichanovič — zabylisia na ŭsio na śviecie. Ź niekalkich tysiač udzielnikaŭ u finał trapili 32 čałavieki. Ciapier ź imi buduć pracavać televizijniki, pradusary, imidž¬mejkiery.

Pa zakančeńni siabry žury pryznavalisia, što adbirać finalistaŭ było vielmi składana: «Jakija talenavityja ludzi zastalisia pa-za finałam!.. — škaduje adna z arhanizataraŭ konkursu Zoja Haryna. — Bo my nie raźličvali, što ich budzie nastolki šmat. U sprečnych momantach pieravahu addavali vyhladu, pryvabnaści, bo prajekt televizijny». Zavadatary prajektu ŭpeŭnieny, što biełaruskaja estrada pakrysie moža viarnuć pieśniaroŭska-vierasoŭskuju słavu z dapamohaj takoha prajektu. Tolki ci mahčymy hety revanš praz kalkavańnie nievysokich standartaŭ, zakładzienych rasiejskaj pop-muzykaj?

«Atrymaŭsia paŭtor «Fabryki», tolki ŭ biełaruskim farmacie, — havoryć Alaksandar Patlis. — Kab pop-artysty zaśpiavali pa-biełarusku, patrebna źmiena pakaleńniaŭ. Mahčyma, adlik možna budzie vieści ad pieramožcaŭ «Zornaha dyližansu». Pakul na biełaruskaj estradzie niama nivodnaha biełaruskamoŭnaha pop-prajektu — sapraŭdnaja pradusarskaja niša. Siabar žu¬ry, pradusar i kampazytar, u minułym muzyka «Novaha Nieba» Leanid Šyryn kaža, što bačyć budučyniu ŭ zadumie z «Zornym dyližansam»: «Biełaruskaść prajektu ŭ tym, što zadumvaŭsia jon u Biełarusi dla biełarusaŭ i realizujecca našymi siłami. Pieśni pieramožcam buduć pisać ajčynnyja aŭtary, havaryłasia i pra biełaruskamoŭnyja pieśni».

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0