Лукашэнка, наведваючы пагранзаставу «Дзівін» у Кобрынскім раёне, адзначыўся фразай пра магчымасць пераразмеркавання асабовага складу між войскам і Пагранічным камітэтам.
«Можа быць, нам не варта імкнуцца ўжо надта скарачацца ў Пагранвойсках. Яны тут вечна ў баявой гатоўнасці, і навучанне дай бог. І для будучыні яны даюць больш навыкаў, хаця б для звычайных мотастралкоў. Можа быць, нам дзесьці ў войску падскараціцца на 2—3 тысячы, пакінуўшы ім [пагранічнікам] гэтую колькасць. Хай яны будуць на кожнай заставе па 5—10 чалавек. Не лішнія, а каб больш свабодна служыць у нейкім рэзерве», — сказаў кіраўнік дзяржавы.
Адначасова Аляксандр Лукашэнка падкрэсліў, што Мінск уважліва сочыць за дзеяннямі Расіі: «Мы павінны бачыць, што яны хочуць. Мы ведаем, дзе яны навыводзілі свае войскі, стварылі камендатуры і іншую інфраструктуру», — адзначыў кіраўнік дзяржавы.
Лукашэнка прапанаваў Расіі «вызначыцца з фарматам прысутнасці пагранічнікаў на беларуска-расійскай граніцы».
«Калі яны хочуць закрыць граніцу — калі ласка. Закрыюць — мы ў адказ таксама мусім увесці кантроль на граніцы», — сказаў Лукашэнка.
Ці не з'яўляюцца планы павелічэння колькасці пагранічнікаў падрыхтоўкай да імавернага закрыцця граніцы з Расіяй?
«Наша Ніва» спыталася пра гэта ў ваенных экспертаў і пагранічнікаў.
Аналітык Андрэй Паротнікаў не выключае, што тыя «2—3 тысячы чалавек» могуць рыхтаваць для ўсходняга кірунку.
«Калі з'явіцца граніца, вырашыць Лукашэнка, гадаць тут марна. Але гэта залежыць ад пазіцыі Расіі, а ў іх пазіцыя даволі ясная — яны ствараюць сталую сістэму пагранічнай аховы. Гэта не часовая, падкрэслю, а сталая: яны набралі людзей на 5-гадовы кантракт, яны разгортваюць там інфраструктуру, у тым ліку палігоны і стрэльбішчы, выдаткаваныя грошы на рамонт інфраструктурных будынкаў, там усё сур'ёзна. Расійскія пагранічнікі ўжо кантралююць не толькі дарогі, але і наземную частку — лясы, балоты і гэтак далей. Таму нам трэба будзе дзейнічаць адпаведна», — лічыць Паротнікаў.
Наколькі можна меркаваць з перыядычных паведамленняў беларускага Пагранічнага камітэта, сённяшні фармат нашай работы на граніцы з Расіяй — гэта мэтавыя аперацыі па аператыўнай наводцы.
Расія ў свой час выказвала жаданне, каб знешнюю граніцу Саюзнай дзяржавы ў Беларусі ахоўвалі расійскія пагранічнікі, але натыкнулася на адмову беларускага боку.
Афіцыйнай нагодай для стварэння Расіяй памежнай інфраструктуры на граніцы з Беларуссю стаў уведзены намі бязвіз для 80 краін.
Дарэчы, людзі, якія служылі ў Пагранічных войсках, сказалі «Нашай Ніве», што кадравае пытанне на асобных заставах стаіць востра і новыя людзі лішнімі не будуць.
«Сапраўды, у час службы былі перыяды, калі спалі па некалькі гадзін на суткі, бо падмяніцца не было кім, — сказаў нам былы пагранічнік. — Калі нехта хварэе, другі ў звальненні, а яшчэ адзін на курсы паехаў — то зусім бяда. Ад загружанасці не было і дзедаўшчыны, бо ты або служыш, або спіш. Да таго ж, якая дзедаўшчына, калі ў кожнага ёсць зброя і вы разам ходзіце ў патруль? Ты яго прынізіш, а ён табе стрэльне ў спіну — гэта ўсе разумеюць. Падрыхтоўка ў нас таксама лепшая, чым у мотастралкоў, я лічу. Часцей стралялі і ўвогуле, на граніцы служба баявая, а не тылавая, новыя людзі будуць на карысць».
Варта дадаць, што колькасць пагранічнікаў даўно не павялічвалася.
Цяпер чытаюць
Сёстры Груздзевы драматычна расказалі, як іх выкінуў за дзверы міністр культуры Руслан Чарнецкі. «Як сабак»16
Каментары