Андрэй Федарэнка — пра сыход з «ЛіМа», прэмію Гедройца і маладых аўтараў
Пісьменнік пазбягае даваць інтэрв’ю, але для «НН» зрабіў выключэнне. На пытанні, праўда, адказаў у «тэлеграфным» стылі, не адкрываючы надта заслону творчасці і прыватнага жыцця.
«НН»: Не так даўно Вы сталі беспрацоўным. Сыход з тыднёвіка «ЛіМ» — уласная ініцыятыва?
Андрэй Федарэнка: Гэта было скасаванне шлюбу па ўзаемнай згодзе. Я збіраўся сыходзіць сам, а тут і лёс прыйшоў мне на дапамогу ў выглядзе запісу ў працоўнай кніжцы: «Уволен в связи с сокращением численности работников».
«НН»: І што цяпер робіце?
АФ: Пішу новую аповесць.
«НН»: Нядаўна абвясцілі конкурс на 2-ю літаратурную прэмію імя Гедройца. Вы сёлета атрымалі адзін з прызоў першай прэміі, але праігнаравалі цырымонію ўзнагароджання. Чаму?
АФ: Такі прыемны працэс, як літаратурная прэмія, павінен выклікаць пазітыўныя пачуцці і аб’ядноўваць людзей. Калі ж ён выклікае адмоўныя эмоцыі нават у лаўрэатаў і раз’ядноўвае, значыць, нешта тут не так.
«НН»: Прэміі, рэйтынгі, узнагароды спрыяюць адкрыццю талентаў?
АФ: Безумоўна. Але арганізацыя такіх мерапрыемстваў павінная быць як жонка Цэзара — па-за падазрэннямі.
«НН»: Вы адпрацавалі шмат гадоў рэдактарам аддзелаў у літаратурных выданнях, праз якія праходзяць і творы маладых аўтараў. У кім з іх бачыце вялікі талент — каго можаце назваць пайменна?
АФ: У нас цяпер у прозы, кажучы медыцынскай тэрміналогіяй, «стабільна цяжкі» стан. А ў такой сітуацыі — панавання «сярэдняга ўзроўню» — дзяўчаты чамусьці заўсёды пішуць крышку мацней за хлопцаў. Магу назваць Кацю Іваніну, Кацю Фядотаву, Наталлю Ярмольчык. Вельмі сімпатычна пішуць зусім маладыя Андрэй Голуб і Зміцер Баяровіч.
«НН»: Фактычна адна за адной у Вас сёлета вышлі кнігі «Ланцуг», «Сечка». Аповесць «Вёска», калі не памыляюся, выдадзеная ў серыі «Школьная бібліятэка». Адбылося тое, пра што мараць пісьменнікі — чарга з выдаўцоў?
АФ: Роўна 15 гадоў (з 1994 па 2009) не магла выйсці ніводная мая «дарослая» кніга. Гэтыя кнігі проста дысцыплінавана «адстаялі» ў чарзе і дачакаліся свайго часу.
«НН»: І гэтыя пятнаццаць гадоў Вас успрымалі як аўтара кніжак для падлеткаў («Шчарбаты талер», «Афганская шкатулка»). А цяпер, наадварот, пішаце толькі для дарослых?
АФ: Так атрымліваецца.
«НН»: Па-за літаратурай Андрэй Федарэнка чымсьці цікавіцца?
АФ: З гадамі ўсё менш і менш.
* * *
Андрэй Федарэнка нарадзіўся ў 1964 годзе ў в. Бярозаўка на Мазыршчыне. Скончыў Мазырскі палітэхнікум і бібліятэчна-бібліяграфічны факультэт Мінскага інстытута культуры. Працаваў мулярам, бібліятэкарам, у рэдакцыях часопісаў «Полымя», «Маладосць», газеты «ЛіМ».
Аўтар кніг прозы «Гісторыя хваробы», «Смута», «Нічые», «Мяжа». Па кнізе «Шчарбаты талер» зняты чатырохсерыйны мастацкі фільм.
Цяпер чытаюць
Лукашэнка загадаў забараніць арганізаваныя паездкі дзяцей за мяжу без дазволу дзяржавы12
Каментары