Viadomy pravasłaŭny intelektuał protadyjakan Andrej Kurajeŭ vysoka acaniŭ pieršyja kroki papy Franciška. Na skieptyčnyja vykazvańni, maŭlaŭ, pavodziny novaha papy heta prosta pijar, jon piarečyć: «Papa pa svajoj pasadzie publičny čałaviek. Tamu łahična, što luboje jahonaje dziejańnie praduhledžvaje najaŭnaść peŭnaha pijaru. Jon robić svaje spravy dla taho, kab jany byli zaŭvažanyja. Pierš za ŭsio, jon choča dać prykład ułasnym biskupam, śviataram. Svaimi ŭčynkami jon apraŭdvaje svajo maralnaje prava zaklikać inšych ludziej da achviarnaści. Z taho, što razumny čałaviek ździajśniaje dziejańni z publičnym rozhałasam, zusim nie vynikaje kryvadušnaść hetaha čałavieka.
Tym bolš što, tak pačaŭšy svoj pantyfikat, papa stavić vielmi vysokuju maralnuju płanku i dla siabie. Heta nošu budzie vielmi składana nieści, kali jaho dziejańni niaščyryja. Jamu pryjdziecca prytrymlivacca zajaŭlenych pryncypaŭ uvieś astatni čas svajho praŭleńnia».
Nie ŭsie pravasłaŭnyja ijerarchi ryzykujuć pastavić takuju vysokuju płanku sabie.
«Tamu ja dumaju, — piša Kurajeŭ, — što promysłam Božym byŭ zrobleny vielmi ŭdały vybar novaha pantyfika. Značny i dla Ruskaj pravasłaŭnaj carkvy. Choć my i naležym da inšaj kanfiesii, dla nas heta taksama padarunak Božy. Chaj dla kahości i niazručny».
Ciapier čytajuć
Łukašenka pieraabuŭsia: Pozna ŭviečary Minsk pahruzili ŭ ciemru. Navošta? Ja ž ad vas hetaha nie patrabavaŭ20
Kamientary