Ty vyžyvieš, moj narodziec. I ja, miersi.
Bo nam ža badziacca z taboju i tut i tam,
Luboŭ da ciabie, narodziec — heta jak niejki štam.
Kali ty, naprykład, ź siarebranaj łyžki jasi —
I to možna uziać, ty viedaješ, dy zachvareć.
A my ž z taboju naohuł tudy-siudy
Kryvioju mianialisia dumaju, što na treć.
Nu jak kryvioju — niečym nakštałt vady.
Žyli my z taboju? Nu što tut skazać — žyli.
Mianialisia, byccam by, niečym nakštałt kryvi.
Na niečym, narodziec, kštałtu svajoj ziamli,
My vyžyviem. Vyžyviem, jak nas ni nazavi.
Hałoŭnaje
Kamientary