Vasil Parfiankoŭ, jaki viarnuŭsia z frontu: Ukrainskamu pałonnamu za tatu tryzubca adrezali ruku

Z-za čarhovaj ratacyi z frontu pad Danieckam viarnuŭsia były biełaruski palitviazień Vasil Parfiankoŭ, jaki zmahajecca za niezaležnuju Ukrainu ŭ składzie dabraachvotnickaha bataljonu AUN. Pa darozie ŭ Kijeŭ Vasil Parfiankoŭ adkazaŭ na pytańni karepandenta Radyjo Svaboda.

— Jakaja sytuacyja pad Piaskami, dzie vy vajujecie? Niekatoryja pišuć, što zdali pazycyi, ci heta tak?

— Nie, nichto ničoha nia zdaŭ. Była nievialikaja panika, kali da nas padyšła 93-ja bryhada Ŭzbrojenych sił Ukrainy z Charkava. Jany pastavili svaju techniku kala našych pazycyj, i tady ŭźnikli čutki, što nibyta nas akružyli i zahadali zdać zbroju. Ale heta nie dakładna. Zbroju nichto nie zdavaŭ, dobraachvotniki ŭ Piaskach jak stajali, hetak i buduć stajać. A ŭ mianie prosta čarhovaja ratacyja. Ciapier voś znachodžusia ŭ Čyrvonaarmiejsku, a niedzie praz 2 tydni budu viartacca.

— Apošni raz my razmaŭlali u kancy lutaha. Za hetyja amal užo dva miesiacy ci vialisia pad Piaskami bajavyja dziejańni? Jak vykonvajecca pieramirje?

— Jak takich bajoŭ nie było, ale pracujuć snajpery. Davodzicca chadzić sahnutym, kab nia trapić pad streł. Byvaje, z AHSaŭ pracujuć — heta aŭtamatyčny hranatamiot, jaki bje čerhami. Ale ichniaja artyleryja ŭ asnoŭnym nie pracuje. Kali pa našych pazycyjach stralajuć, my adkazvajem ahniom, jany bačać heta i spyniajucca. U nas byli lohkija paranienyja. U tym liku askołkam ad AHS u śpinu paraniła biełarusa. Jon byŭ ŭ broniekamizelcy, tamu heta chutčej kantuzija, a nie pranikalnaje ranieńnie. Kali čałaviek u broniekamizelcy «łović» kulu ci askołak, to heta vielmi mocny ŭdar, adčuvańnie, jak koń bje kapytom. Takoje ŭžo davodziłasia źviedać.

— Vy žyvy-zdarovy, nie paranieny? Jakija naviny ŭ vašym asabistym bajavym žyćci?

— Ničoha asabliva novaha. Zdarovy. Adzinaje, što pieraviali sa zvyčajnych stralcoŭ u DRH — heta dyversijna-vyviedkavaja hrupa. Chodzim u vyviedku, u tym liku ŭ tyły praciŭnika. Heta, kaniečnie, bolš niebiaśpiečna, bo my chodzim, i jany chodziać pobač z nami, i my časta navat čujem, što jany viaduć pieramovy pa racyi. Voś tak davodzicca ciapier vajavać.

— Jak pa nazirańniach, na druhim baku rychtujucca da nastupu?

— Ciažka skazać. Apošnija 5 dzion dyk naahuł było vielmi cicha ŭ Piaskach. Jany nie stralali navat sa strałkovaj zbroi i nie adkazvali na našy «prafilaktyki», chacia raniej adrazu adkazvali. Mahčyma, da čahości rychtujucca. Jany «kamuniaki», u ich chutka 9 traŭnia. Jany vychodzili na našu chvalu i kryčali, što «ŭkropy, viešajciesia, my 9 traŭnia budziem u Kijevie» i hetak dalej.

— A jak vašy bajcy ŭspryniali hety zakon ab zabaronie kamunistyčnaj symboliki i pomnikaŭ? Jak vy asabista da hetaha staviciesia?

— Dobra ŭspryniali, bo nikomu hetyja Leniny dy inšyja niepatrebnyja. Voś pomniki sałdatam, miarkuju, možna zachavać. Nia važna, što jany zmahalisia ŭ tyja savieckija časy, ale ž za ziamlu Ŭkrainy. Ja maju na ŭvazie pomniki kštałtu nieviadomaha sałdata. A hetyja Leniny-Dziaržynskija, jakija i ŭ nas paŭsiul stajać, ich, kaniečnie, treba prybirać. Bo čaho jany symbali? Tolki źničtažeńnia narodu.

— Mižnarodnaja amnistyja paviedamiła pra fakt rasstrełu prarasiejskimi paŭstancami 4 ukrainskich vajskoŭcaŭ-pałonnych. Palavy kamandzir Mataroła publična pryznaŭsia, što asabista rasstralaŭ hrupu ŭkrainskich pałonnych. Vam pra takija fakty viadoma? Jak staviacca na tym baku da pałonnych?

— Mahu skazać adno, što z dobraachvotnickaha bataljonu — a tut słužać u bataljonach «Pravaha sektaru» i AUN — jany nas u pałon nie biaruć. Zabivajuć adrazu. Jany biaruć u pałon u asnoŭnym chłopcaŭ z Uzbrojenych sił Ukrainy, to bok vajskoŭcaŭ. A z tymi pa-roznamu abychodziacca. Viedaju pra vypadak, što ŭ čałavieka była nakołataja tatuiroŭka «tryzubiec» na zapiaści — dyk adrezali razam z rukoj pa plačo.

Byvaje, mianiajucca pałonnymi. Ale što da nas, dobraachvotnikaŭ, dyk nas jany ŭ pałon nie biaruć. Z bolšaha, jak i my ich. Kali dajšło da ahniavoha kantaktu, dyk na źničtažeńnie.

— Uznaharodaŭ jašče nia majecie?

— Nie. Ja ŭvohule zamiežnik, mianie ŭznaharodžvać nielha pavodle zakonu, dyj my vajujem nie za ŭznaharody, a za volnuju Ŭkrainu i za volnuju Biełaruś. Bo kali my damo tut, na Danbasie, Pucinu pa rukach, jon krychu supakoicca sa svaim «ruskim śvietam». Tut jamu nia «ruski śviet», i ŭ Biełarusi «nia ruski śviet». Moža, krychu zrazumieje, što nia treba siudy leźci. I my heta ŭžo dakazvajem. Piaski faktyčna ŭžo hod trymali, trymajem i budziem trymać. I jany tam nia projduć.

Padčas znachodžańnia «na ratacyi» Vasil Parfiankoŭ, pavodle jaho słoŭ, naviedaje žonku i syna, jakija žyvuć va Ŭkrainie.

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0