Jak vyhladaŭ mižharodni aŭtobus u Zachodniaj Biełarusi ŭ 1930-ch FOTA
Heta «Aŭtobus Bieraście — Drahičyn, ułasnaść firmy «Poleska komunikacja». 1934 hod.
Aŭtobusny ruch pačaŭ masava raźvivacca ŭ Zachodniaj Biełarusi, jakaja była ŭ składzie Polskaj respubliki, u siaredzinie 1920-ch hadoŭ. Pieravozčykami byli pryvatnyja asoby i firmy.
Spačatku bolšaść maršrutaŭ byli karotkija — ź vialikaha horada da susiednich haradoŭ i miastečak (z Baranavič da Navahradka, Niaśviža, Lachavič, z Hłybokaha da Dzisny), ci ad haradoŭ abo bujnych miastečak da čyhunačnych stancyj (z Vałožyna da stancyi Vałožyn, z Daŭhinava da stancyi Budsłaŭ).
Ekanamičny kryzis 1929-1930 hadoŭ niehatyŭna paŭpłyvaŭ na aŭtobusnyja pieravozki. Hramadzianie pabiadnieli, mieniej stali jeździć. Novaje raźvićcio aŭtobusnaha ruchu prypadaje na siaredzinu — druhuju pałovu 1930-ch, kali ekanamičnaja situacyja stała papraŭlacca, a dziaržava narešcie pryviała ŭ prydatny stan darožnuju sietku. U toj čas bolšaść aŭtobusnych maršrutaŭ pieravozili pasažyraŭ na dalokuju adlehłaść, stvarajučy alternatyvu čyhunačnamu transpartu. (Aŭtobusnyja pieravozki byli bolš tannymi, čym čyhunka).
Źjavilisia maršruty ź Vilni ŭ Hłybokaje, Brasłaŭ, Daŭhinava, Navahradak, Baranavičy, Harodniu. Byli rejsy pamiž Baranavičami i Słonimam, Vaŭkavyskam.
U saviecki čas davajennaja sietka aŭtobusnych maršrutaŭ adnaviłasia chiba tolki pad kaniec 1950-ch.
Ciapier čytajuć
Siońnia Minsk pračnuŭsia ŭnačy ad hučnaha huka, padobnaha da drona3
Siońnia Minsk pračnuŭsia ŭnačy ad hučnaha huka, padobnaha da drona
Pahladzieli film «Piaščotna da siabie», źniaty pa dzika papularnaj biełaruskaj knizie — pra zaciukanuju žančynu, jakuju chočuć zrabić dla ŭsich zručnaj33
Kamientary