«U hetuju piražkovuju mianie dzied pryvoziŭ jašče 50 hod tamu». Repartaž ź lehiendarnaj čaburečnaj u Śmiłavičach
U Śmiłavičach pracuje ŭnikalnaja čaburečnaja, dzie ni interjer, ni recepty piražkoŭ nie mianiajucca ŭžo mnoha-mnoha hadoŭ.
Hetuju čaburečnuju na vulicy Dziaržynskaha viedajuć nie tolki miascovyja žychary — siudy zajazdžajuć prajezdam, siudy navat admysłova pryjazdžajuć sa stalicy, kab pačastavacca piražkami dy čaburekami.
«Naša Niva» vyrašyła na svaje vočy pabačyć, što ž takoha asablivaha ŭ tych śmiłavickich čaburekach.
Interjer
Jak tolki vy stupajecie na hanak hetaj čaburečnaj, vy traplajecie ŭ minułaje, hadoŭ tak na 40 tamu.
Ścipłaja šylda sa ścipłaj nazvaj «Čaburečnaja», na jakoj paznačana, što z 14.00 da 15.00 čaburečnaja zakryvajecca na abied. Jašče ŭ tak zvanym «pryłaźniku» vy pozirkam upirajeciesia ŭ pano. Z kavałačkaŭ plitki vykładzieny hlak, chleb, miska ź pialmieniami. Nad uvachodam z tych ža plitačak vykładzieny nadpisy: naleva «STAŁOVAJA», naprava — «KULINARYJA». Raniej heta była stałovaja Červieńskaha rajspažyŭtavarystva. Ciapier dźviery sprava začynienyja, a stałovaja pieraŭtvaryłasia ŭ čaburečnuju.
Draŭlanyja dźviery, staryja vokny, zvyčajnaja plitka na ścienach. Nidzie navat niama namioku na płastyk i na toje, što na dvare 2020 hod.
«Ja nie pamiataju, kab hetu stałovaju kaliści začyniali na ramont. Było niejak, što stolu zakryli płastykam, ale paśla jaho źniali, tolki dzirki ad jaho ŭ stoli zastalisia», — raskazvaje pradavačka Alena Niežaviec.
«Mnie 57 hadoŭ, ja pamiataju jak jašče dziciom mianie dziadula pryvoziŭ siudy na rovary. Tut tady była zvyčajnaja piŭnucha. Možna było vypić 100 hramaŭ. Paśla była stałovaja», — pryhadvaje spadarynia Alena.
Kali i čamu tut stali piačy čabureki, Alena nie viedaje. Raskazvajuć, što ŭ Śmiłavičach žyło šmat tatar, tamu ich nacyjanalnaja strava tut i pryžyłasia.
Z časoŭ dziacinstva Aleny Niežaviec tut mała što źmianiłasia.
Pa-raniejšamu tut možna vypić 100 hramaŭ i zakusić piražkom.
«Asabliva šmat ludziej u nas pierad śviatami, kali skaročany dzień. Tady zabiahajuć na čarku kańjaku», — kaža Alena Niežaviec.
Ceny
Pracoŭny dzień u čaburečnaj pačynajecca a 8 hadzinie ranicy. Kuchnia pačynaje pracavać raniej, kab užo pad adkryćcio padać praz akienca mietaličnuju jomistaść, da vierchu zapoŭnienuju tłustymi čaburekami i smažanymi piražkami z roznym načyńniem.
Čabureki samyja darahija — adzin kaštuje 70 kapiejek. Bielašy pa 55 kapiejek, piražki z pavidłam, rysam, bulbaj, kapustaj kaštujuć 50 kapiejek.
Kuchnia pracuje ŭvieś dzień, tamu što hetyja mietaličnyja jomistaści vielmi chutka puściejuć. Redka chto zabiahaje kupić tolki adzin čaburek ci piražok. U asnoŭnym adsiul vychodziać z poŭnymi pakietami.
Adna z pakupnic, minčanka Kaciaryna, admysłova pryjechała siudy za piražkami z pavidłam.
«Maje dzieci abažajuć hetyja piražki. Što datyčycca čaburekaŭ i bielašoŭ, u Minsku ja ich nie kuplaju. Strašna. A tut ich kuplać nie strašna. Smačnaje ciesta, smačnaje miasa», — kaža Kaciaryna.
Pach i smak
Pachnuć hetyja piražki i čabureki dziacinstvam. Mienavita tak kaliści pachli piražki, jakimi handlavali ź mietaličnych bitončykaŭ vuličnyja handlarki.
Pach čaburečnaj nie vyvietryvajecca z adzieńnia až da viečara.
«U nas moładź nie pracuje. Usie kuchary žančyny sa stažam, pieradpiensijnaha ŭzrostu. Kaniečnie, jość kniha receptaŭ, ale chto tudy hladzić? Užo hadoŭ dvaccać hatujem pa adnym i tym ža recepcie», — raskazvaje Alena Niežaviec.
U čaburečnuju zabiahajuć ludzi roznaha ŭzrostu. Školniki prybiehli paśla ŭrokaŭ pierakusić i pabiehčy na boks, rabotniki ŽKH z Červienia pryjechali ŭ Śmiłavičy pa spravach i zajšli paabiedać.
«Pieršyja naviedniki pačynajuć prychodzić niedzie a 10 hadzinie ranicy. Tut ža ŭ nas rynak za roham, handlary zabiahajuć pierakusić śviežym piražkom, napoŭnić termasy čajem», — pryznajecca Alena Niežaviec.
Zachodzić u čaburečnuju i siastra pradavački Aleny. Jana adzinaja, chto nie kuplaje čabureki.
«Mnie 66 hadoŭ, ja strojnaja i adčuvaju siabie dobra, tamu što nie jem hetych čaburekaŭ. Ja ŭžo nie ŭ tym uzroście, kab jeści takuju ciažkaju ježu», — pryznajecca žančyna.
«Oj dzievački, ja akramia vas, bolš tolki karanavirusa bajusia»
Kali my źjavilisia na parozie čaburečnaj, akienca kuchni adrazu zakryłasia. Rabotnicy kuchni pabajalisia žurnalistaŭ.
Bajałasia nas i pradavačka Alena.
«Oj, dajcie mnie da piensii dapracavać. Nie dazvalaje nam načalstva z vami razmaŭlać», — ščyra pryznałasia pradavačka.
Sprava nie ŭ tym, što načalstva niešta chavaje, a ŭ tym, što prosta saromiejecca niepryhožaj, staroj ustanovy.
Čaburečnuju ŭ Śmiłavičach tolki-tolki pieradali z bałansu Červieńskaha rajspažyŭtavarystva na bałans Biarezinskaha.
Kiraŭnictva rajspažyŭtavarystva abiacaje, što nieŭzabavie ŭ čaburečnaj pačniecca ramont. Ale vielmi chočacca, kab ramont abmiežavaŭsia tolki restaŭracyjaj i abnaŭleńniem taho, što jość, a nie zamienaj usioj mazaiki, usiaho interjeru na tanny sajdynh.
«Oj, dzievački, bolš čym vas, ja tolki karanavirusa bajusia», — uzdychaje Alena Niežaviec.
Žančyna raskazvaje, što na abied zaraz čaburečnaja amal nie zakryvajecca, niehledziačy na toje što ŭ raskładzie na abied adviedzienaja cełaja hadzina.
«Nie, heta raskoša zakrycca na hadzinu, treba ž płan vykonvać. My zakryvajemsia nienadoŭha. Prybiralščyca myje padłohu, a ja staranna admyvaju ruki, bo pracuju z hrašyma, a na ich stolki mikrobaŭ. A chto ž nam praŭdu skaža, kolki tych zachvarełych na samoj spravie», — adkazvaje Alena Niežaviec.
Čas na hadzińniku 14.00, dźviery ŭ čaburečnaj nie zakrylisia, ale ŭvachod pieraharodžany kresłam. Padłoha pamytaja, i pakul jana nie vysachnie, pa pamytamu prajścisia nie navažvajecca nichto.
Śpievaka z «Marafonu adzinstva» asudzili za palityku — pryhadali kamientary 2020-ha. Baranić u sud jaho chadzili siostry Hruździevy16
Kamientary