Andrej Chadanovič. Trynaccać sposabaŭ ubačyć flikier

1.
Ubačyŭšy heta, tuziemcy zdureli ŭščent.
Z takich udałych abmienaŭ usio j pačałosia.
Piraty, nabiŭšy zołatam trum, adpłyli na kantynent.
Miascovy šaman hladzieŭ naŭzdahon, flikier visieŭ u nosie.

2.
Jana mieła vosiem hadoŭ i na tvary vosiem radzimak.
Ja, askubaŭšy svoj rovar, addaŭ joj piać katafotaŭ –
čyrvony j čatyry aranžavyja – za zdymak,
i nie znajšoŭ troch radzimak na hetym fota.

3.
Jana ŭ karotkaj‑karotkaj spadnicy išła paŭz šašu,
a jon u doŭhim‑doŭhim pryčepie vioz drovy.
Jon vykruciŭ šyju j adčuŭ, jak kachańnie zajmaje dušu,
ubačyŭšy flikier na jejnym kalenie – za chvilu da katastrofy.

4.
Jon zrabiŭsia darožnym rabočym, jana vyrasła ŭ pornamadelku,
dy, sustreŭšy jaho na trasie, jana ŭspomniła, što ŭ ich było –
i ažno zaśviaciłasia, pierš čym zapłakać jamu ŭ kamizelku.
I pałoski na kamizelcy adbivali jaje śviatło.

5.
Voś jak było: jana zhubiłasia ŭ lochach, šukajučy skarby,
a ja šukaŭ kalijnuju sol – i trapiŭ u tuju ž jamu.
Śviatło majoj lampy ŭpała na flikier u vyhladzie lalki Barbi –
i lalka skazała «mama». Tak ja znajšoŭ tvaju mamu.

6.
Jaho šablazubaja ŭśmieška reklamavała kalcyj,
halštuk siadzieŭ na šyi, jak matylok‑adnadzionka,
flikier koleru zołata na biezymiennym palcy
chavaŭ ad žanočych vačej bieły śled ad piarścionka.

7.
U toj viečar jon moh apraŭdacca, bo čorny vołas na łožku
vydaŭ za svoj, pad paduškaj strynhi j pančošku –
za padarunak, nabyty dla žonki siońnia ŭ abied, u piarervie…
Ale hety flikier jana sama padaravała toj ściervie!

8.
Ad ciabie zastaŭsia dekadny na tralejbus, čytacki bilet,
dva bilety ŭ mienskuju operu (my tady nie pajšli na «Fihara»,
začytany raman «On the road» i bliskučy tvoj amulet –
«All you need is love». Jak ty tam, na darozie, – bieź mianie, biez kachańnia, bieź flikiera?

9.
Jaje dekalte było samym hłybokim na paetyčnym kanhresie,
a bedžyk tolki krychu ściahvaŭ jaho krajočki.
I kožny paet nachilaŭsia imia pračytać – i treśsia,
bo bedž pačynaŭ śviacicca słovam «ajoječki!»

10.
Paet uciakaŭ ad siabie va ŭnutranuju Manholiju,
pakul mianty nie zapiorli va ŭnutrany Ułan‑Batar.
Kali fatahrafavaŭsia, viasioły i hładka paholeny,
zubami adbiŭ 32 fotaŭspyški. Zubasty byŭ litaratar.

11.
Vosień. Syšoŭ patryjarch. Sychodziać premjery i śpikiery.
Z mokraj altanki sychodzić biazdomny Locha.
Padaje. Z drevaŭ u parku padajuć žoŭtyja flikiery –
i biazdomnamu Lochu miakka, śvietła i lohka.

12.
Ja pryśniŭ dziaviataje nieba, a tam – Pifahor mahutny:
u rukach jaho – struny śviatła j medyjatar trochkutny,
u nahach – Malevičy ź flikierami, jak muzy –
i suma kvadrataŭ roŭnaja kvadratu hipatenuzy.

13.
«Viedaješ, Dzima, – skazała pieršaja zorka
pieršaha B, pakul jon raniec joj nios, –
na tvaim rancy – flikier‑zajčyk, na maim – flikier‑vaviorka:
ja ŭbačyła – i zrazumieła, što heta los!»

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0