Žurnalist Dźmitryj Siemčanka raskazaŭ, jak jaho sprabavali złamać u SIZA
Były žurnalist łukašenkaŭskaha puła, što pravioŭ za kratami try hady, raskazaŭ u svaim fejsbuku, jak jaho łamali ŭ Baranavičach.
«Kali siadzieŭ u Baranavickim SIZA, to mianie pasadzili na tak zvany rovar. Heta kali kožny dzień ciabie kidajuć u roznyja kamiery. Robicca, kab złamać psichałahična. Tabie prychodzicca štodzień «uvachodzić u chatu», — napisaŭ jon.
Ty nie viedaješ, chto tam i kožny raz rychtuješsia da bojki. Ja tady ŭžo prajšoŭ u Žodzinie i pravakataraŭ, što mieli pa 7 adsidak, i piedafiłaŭ, jakich padkidvali ŭ kamieru, kab potym možna było zapałochać «nizkim statusam» i šantažavać tym, što sam pojdzieš u tak zvanyja «pieŭni». Mnie paščaściła, bo va ŭsich vypadkach atrymałasia prymusić mienavita niepažadanych haściej pakinuć kamieru. U peŭnych vypadkach heta było praz kroŭ, bo ty sam nie pavinien «łamicca», to-bok hrukać u dźviery i prasić vartu ciabie zabrać.
Nu dyk voś ujavicie moj stan u Barankach, kali praź dzień mianie zavodzili ŭ novuju kamieru. Ty tolki paznajomiŭsia, zrabiŭ maleńki vydych, a ciabie znoŭ kidajuć u nieviadomaść.
Ale była adna reč, jakaja dapamahła mnie vytrymać. Heta była pieśnia, što kožny dzień hučała pa radyjo ŭ kalidory [Que vendra (Što budzie potym francuzskaj vykanaŭcy ZAZ — NN].
U jakuju b kamieru nie zakinuli. Soramna, što da taho momantu ja nie čuŭ jaje, ale tamu i ŭražańnie było bolš mocnaje. U hetaj pieśni było stolki siły i takoj prostaj viery ŭ budučyniu, što ja kazaŭ sabie: «Ściśni zuby i prajdzi hety šlach z uźniataj hałavoj!» A mianie čakali jašče bolš za dva hady zony. Ja nie razumieŭ usich słovaŭ, navat nie moh zrazumieć čamu ŭ francuzskaj pieśni ispanski vyraz, ale mnie byŭ nie patrebny pierakład. Ja słuchaŭ sercam — Qué vendrá? (Što potym?) Nie tak važna, što budzie potym.
Hałoŭnaje, kab serca praciahvała čuć. I ŭ hetyja dni ja vas znoŭ čuju, maje rodnyja biełarusy i najlepšyja ŭ śviecie biełarusački!», — napisaŭ Dźmitryj Siemčanka.
Kamientary