Siońnia ŭ vioscy Siarhiejevičy Kiraŭskaha rajona raźvitavajucca z Alaksandram Ivanavičam Sałanovičam.
Na pachavańnie Alesia Ivanaviča pryjeduć siabry i tavaryšy z Babrujska.
Treba skazać, što ŭ Babrujsku, jak ni ŭ adnym z haradoŭ Biełarusi siarod
Jašče adna asablivaść
Siarod vieteranaŭ partyi byŭ i piensijanier, były rabotnik «Biełšyny», ślesar, majstar na ŭsie ruki Aleś Sałanovič.
Aleś Ivanavič Sałanovič pamior učora, 16 traŭnia. Pamior raptoŭna, nie dažyŭšy kolki miesiacaŭ da svajho
Žychar Babrujska, jon z nastupleńniem viasny vyjazdžaŭ na małuju radzimu. Sioleta jon viarnuŭsia na ziamlu baćkoŭ nazaŭsiody.
U asobie Alesia Ivanadiča Sałanoviča my stracili pravieranaha i zahartavanaha tavaryša. Pryjazdžajučy ŭ Babrujsk, ja pryvyk siarod udzielnikaŭ schodaŭ bačyć Alesia Ivanaviča ź jaho miakkaj, spakojnaj uśmieškaj. Ciažka budzie pryvykać da dumki, šo Alesia Ivanaviča ŭžo niama siarod nas.
Niachaj miakkim pucham budzie tabie baćkoŭskaja ziamla, darahi naš tavaryš!
Kamientary