«Heta dobraja rysa, treba havaryć». Paźniak pachvaliŭ Makrona za zvanok Łukašenku

Kiraŭnik ruchu «Volnaja Biełaruś» pachvaliŭ prezidenta Francyi za zvanok Alaksandru Łukašenku. Paźniak nazvaŭ heta «dobraj rysaj»: «Biezumoŭna, treba spatykacca i havaryć, a nie stavić siabie ŭ pozu, što jon nie lehitymny i znać jaho nie chaču, tamu što idzie vajna, tut surjoznyja spravy».

«Kali hety pradstaŭnik Francyi budzie dastatkova razumny i kali jon zmoža vyśvietlić niejkuju situacyju, to heta budzie karysna. Francyja atrymaje niejkuju infarmacyju dastatkova dakładnuju, bo ja nie dumaju, što jany znajuć usiu situacyju, jakaja adbyvajecca. Toje, što Makron dasyłaje pradstaŭnika, heta dobra. To, što Francyja — jadravaja kraina, toje, što pačynajecca taki pieramoŭny praces, — heta ŭzmacniaje vahu Biełarusi ŭ hetaj vajnie. Bo ŭ hetaj vajnie samaje važnaje — nie stracić niezaležnaść», — zajaviŭ Paźniak.

Apazicyjanier upeŭnieny, što z Łukašenkam varta vieści pieramovy i varta ź im handlavacca. U vyniku ŭsie palitviaźni majuć vyjści na volu, a represii — spynicca. Z kožnym novym raŭndam pieramovaŭ nieabchodna vystaŭlać Minsku novyja ŭmovy — tak, jak robiać amierykancy. Spačatku było vyzvaleńnie i prymusovy vyvaz palitviaźniaŭ za miažu, potym častku vyzvalenych usio ž pakinuli ŭ Biełarusi.

Vielmi važna, kab ludzi, jakija siadziać u turmach, byli vypuščanyja. Nastupnaje — abmiežavańnie represijaŭ, spynieńnie represijaŭ, potym — inviestycyi. Amieryka pravodzić paśladoŭnuju palityku, vyhadnuju Amierycy i vyhadnuju biełarusam», — uvažaje Paźniak.

Jon davodzić, što kali ZŠA pačnuć układać hrošy ŭ Biełaruś, to takim čynam zajmiejuć svoj intares, a heta abaronić našuju krainu ad pahłynańnia Rasijaj:

«Toje, što ŭklučyłasia Amieryka, — zaraz Biełaruś jość palityčnym subjektam. Dla Amieryki nie važna, chto budzie prezidentam, choć koń, važna, kab była niezaležnaja Biełaruś. Dla hieapalityki amierykanskaj važna: nie pavinna tut być Rasieja. Toje, što jany prapanoŭvajuć, kab handal pačaŭsia kalijem, to, značyć, jany ŭkładajuć svaje kapitały. Heta značyć, buduć inviestycyi. Tam, dzie amierykanskija kapitały, tam, dzie ichnyja inviestycyi, tam ichnyja intaresy. I haspadzinu Pucinu niečaha budzie sunuć nos».

Paźniak čakaje, što pieramovy amierykancaŭ z Łukašenkam praciahnucca, niahledziačy na paŭzu. Naŭrad ci pryčynaju zaminki zrabilisia niejkija patrabavańni Miensku, jakija nie moža vykanać Vašynhton.

«Łukašenka ŭchapiŭsia za Trampa, za Amieryku, jak za travinku, jak za nitačku. Nie dumajcie, što Łukašenku dobra być pad Pucinym i vykonvać jaho ŭsie pažadańni. Jon tut, jak kažuć, varušycca pamiž Pucinym, pamiž Amierykaj, pamiž Trampam, šukaje jon usiakija vychady. Ale my ž razumiejem, što takoje Łukašenka: kali treba źniščyć uvieś narod, biełarusaŭ jon źniščyć, nie zadumvajučysia, kali treba vyratavać svaju škuru», — padsumavaŭ Zianon Paźniak.

Učora Łukašenka na samicie ŭ Astanie paviedamiŭ pra zvanok Makrona, raskazaŭšy, što razmova doŭžyłasia hadzinu i 40 chvilin.

Alaksandr Łukašenka raskazaŭ pra prośbu z boku francuzskaha prezidenta: «Ja kažu: «Słuchaj, nu my z taboj razmaŭlajem — heta praktyčna adkrytaja suviaź. Pra što my možam z taboj pahavaryć? Paśla Jerevana ŭ Maskvu ty nie pryjechaŭ, u Minsk ty nie pryjechaŭ. Pra što havaryć?» Jon mnie kaža: «Spadar Prezident, vy možacie pryniać maju davieranuju asobu i ź joj pahavaryć, i kab jon pryjechaŭ i mnie ŭsio heta vykłaŭ?»

Łukašenka, pa jaho słovach, daŭ na heta svaju łaskavuju zhodu: maŭlaŭ, kali baicca pryjechać sam Makron, to chaj budzie choć pradstaŭnik. «Dniami litaralna — u paniadziełak-aŭtorak (nie pamiataju) — hety čałaviek budzie tut. Nie chaču nazyvać jaho proźvišča. Jon (Makron. — NN) nazvaŭ kaardynaty. I my ź im (davieranaj asobaj. — NN) surjozna pahavorym. Heta jaho čałaviek, absalutna davierany, jon u temie. I ja jamu vykažu detalova ŭsie prablemy, jakija isnujuć».

• 4
• 3
• 1
• 8
• 0
• 0
• 0
• 0