«Da apošniaha nie viedała, što kvaternaje pytańnie moža vyrašycca». Mama trojni raskazała, jak navažyłasia prasić žyllo ŭ Łukašenki

Praz dva tydni paśla rodaŭ, 10 vieraśnia, Anhielina zapisała videa sa zvarotam da Alaksandra Łukašenki. Tam jana pryviała vyrazku ź jahonaha vystupleńnia sa słovami «Darahija žančyny, radzicie troch małych — i patrabujcie ad mianie što zaŭhodna» — i paprasiła žytło ŭ Minsku.

Videa stała virusnym u sacsietkach. A 26 vieraśnia Anhielina zapisała ŭžo inšy rolik — sa słovami padziaki za toje, što «žyllovaje pytańnie tak chutka i dobra vyrašyłasia».

U padpisčykaŭ tut ža ŭźnikli pytańni pra padrabiaznaści: abmiarkoŭvali, budzie kvatera naležać siamji ci heta arendnaje žytło. Ciapier dakładna viadoma: kvatera ŭ šmatdzietnaj siamji va ŭłasnaści, dom užo pabudavany, znachodzicca niepadalok ad centra, pobač vialiki pryhožy park dla prahułak.

Jak raskazvaje Anhielina, u kvatery ŭžo jość łaminat i naciažnyja stoli, ścieny padrychtavanyja pad špalery. Siamji taksama vydzielili kuchniu z chaładzilnikam, vyciažkaj i plitoj. Zastajecca ŭładkavać pakoi i pryvieźci meblu. Rabić heta z tryma małymi adrazu na novym miescy baćki nie płanujuć: spačatku chočuć padrychtavać žytło da pierajezdu. Ale Novy hod raźličvajuć sustreć užo tam.

«Ja da apošniaha nie viedała, što kvaternaje pytańnie moža niejak vyrašycca. Zvarot byŭ źniaty chutčej naŭdaču. Uletku ja ŭbačyła toj samy rolik sa słovami kiraŭnika dziaržavy, plus ciapier idzie Hod biełaruskaj žančyny. Kali ja daviedałasia pra troch dziaŭčynak, zrazumieła: heta dakładna moj hod. Voś tak i skłałasia dva plus dva.

Strašna było tolki ŭ toj momant, kali ja vykładvała videa. A potym za dziesiać chvilin užo nabrałasia 10—15 tysiač prahladaŭ, ja ŭbačyła stanoŭčyja kamientary, što mianie pačynajuć padtrymlivać. Darečy, było šmat reakcyj ź inšych krain: Rasii, Kazachstana. I ja zrazumieła, što zrabiła ŭsio pravilna.

A kali pačali źjaŭlacca videa inšych žančyn, jakija, mahčyma, nabralisia śmiełaści paśla mianie, adčuła, što padniała niejkuju važnuju temu», — raskazvaje Anhielina.

U kamientarach pytalisia i pra toje, navošta naradžać, kali ŭ siamji niama ŭłasnaha žylla. Anhielina nahadvaje: rašeńnie zavieści dzicia supruhi prymali z ulikam svaich mahčymaściaŭ. Prosta kolkaść budučych dziaciej akazałasia niečakanaj. Da idei spačatku abaviazkova kupić kvateru, a ŭžo potym stanavicca baćkami jana stavicca skieptyčna.

«My płanavali adno małoje i razumieli, što spravimsia. Kali dzieci naradžajucca pa čarzie, ty sam robiš vybar: naradžać, nie naradžać, razumieješ svajo finansavaje stanovišča. Ale tut adrazu troje. A kali buduć naradžać tolki tyja, u kaho ŭžo źjaviłasia kvatera, heta budzie ŭ 40+. Nu praŭda, chto z moładzi ciapier naohuł biez dapamohi moža dazvolić sabie kupić kvateru? Na žal, ja takich ludziej nie viedaju».

Niekatoryja kamientary pierachodzili miežy zvyčajnaha abmierkavańnia. Anhielina ŭzhadvaje prapanovy pakinuć adno dzicia zamiest traich. Takija słovy jaje złavali. Ale ahułam svaju aŭdytoryju jana pa-raniejšamu ličyć dobraj, jakaja padtrymlivaje.

«Kali ty chočaš bačyć dobraje, ty budzieš čytać dobraje. Baču niehatyŭny kamientar — prahartaju, bo na adzin niehatyŭny dziesiać stanoŭčych. Kali małyja naradzilisia i ja była ź imi adna, u mianie navat nie było času čytać i reahavać. Mahła zasmucicca, padumać: «Blin, jakija ž złyja ludzi». A potym adna z małych mnie ŭśmichałasia, i ja razumieła, što ŭ mianie jość toje, čaho niama ŭ ludziej, jakija prajaŭlajuć hetyja złość i žoŭć. Im mahu tolki pažadać hetaha ščaścia, i ŭsio».

Ciapier Anhielinu rehularna paznajuć na vulicy — časam navat nie jaje samu, a vazki, jakija zaśviacilisia ŭ navinach.

«Usie havorać tolki stanoŭčyja i dobryja słovy. Nichto ŭ naš bok jašče nie plavaŭ, — śmiajecca dziaŭčyna. — Spadziajusia, takoha nikoli i nie budzie».

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0