Chadanovič pra knihu Rubinava: Heta novy žanr u suśvietnaj paezii (videa)
«Siońnia najlepšyja biełaruskija knihi vychodziać za hrošy samich aŭtaraŭ, a tut situacyja naŭprost supraćlehłaja».
«I jak u nas ludzi traplajuć u dziaržaŭnyja čynoŭniki?» — zadaje rytaryčnaje pytańnie viadomy biełaruski paet Andrej Chadanovič, recenzujučy zbornik vieršaŭ Anatola Rubinava.
Anatol Rubinaŭ — staršynia Savieta Respubliki Nacyjanalnaha schodu Respubliki Biełaruś. Nahadajem, jaho kniha vyjšła ŭ vydaviectvie «Litaratura i mastactva» pry finansavaj padtrymcy Ministerstva infarmacyi, to bok za narodnyja hrošy. Zbornik adlustroŭvaje bolš za 20 hadoŭ «tvorčaści» čynoŭnika.
Paznajomiŭsia ź lirykaj
Miarkujcie sami:«Aŭtar akazaŭsia datyčnym da stvareńnia novaha žanru ŭ suśvietnaj paezii. Jość paety, jakija padhladajuć za sučaśnikami, jość litaratary, jakija padsłuchoŭvajuć sučaśnikaŭ, liryčny ž hieroj našaha dziaržaŭnaha muža zajmajecca padniuchivańniem za svaimi sučaśnikami.
Och, narod ty naš, narod,
Och, narodiŝie!
Iz połtysiači porod —
Odna porodiŝa!
Naš odin — za ichnich dvuch —
Tolko daj borŝa…
I raz v dvadcať kriepčie duch…
Iz tualetiŝa.
— začytaŭ paet adzin ź vieršaŭ Anatola Rubinava.
Pry hetym Andrej Chadanovič padkreślivaje, što kožny hramadzianin krainy, nie zvažajučy na rod zaniatkaŭ, maje poŭnaje prava pisać vieršy. Ale «inšaja sprava, kali hetaja tvorčaść vychodzić z pavažanaha dziaržaŭnaha vydaviectva, pry padtrymcy Ministerstva infarmacyi. A značyć, nie za hrošy aŭtara, nie za hrošy jaho siabroŭ, a za srodki padatkapłatnikaŭ.
I tut užo robicca tryvožna.Bo siońnia najlepšyja biełaruskija knihi vychodziać za hrošy samich aŭtaraŭ, a tut situacyja naŭprost supraćlehłaja.
Bo adzin z najlepšych biełaruskich paetaŭ Uładzimir Niaklajeŭ vymušany iści ŭ palityku, za što jaho źbivajuć, jon traplaje ŭ turmu KDB, ciapier utrymlivajecca pad chatnim aryštam. U toj samy čas hety dziaržaŭny dziejač idzie ŭ paeziju. Ale kali ŭ pieršaha atrymałasia stvaryć zapaminalny palityčny vobraz (moža, tamu i byŭ taki žorstki adkaz), to druhomu lepš by ŭ paeziju nie iści».
Zrešty, jak adznačaje telekanał «Biełsat», novyja vieršy Anatola Rubinava zusim nie «horšyja» za raniejšuju tvorčaść:
Žizń u mientov takaja nieprostaja,
Opiať zovut, opiať na vyjezd im pora,
I dniem, i noċju mirnych hraždan ochraniajut,
Riskuju žiźniami, lichije opiera.
Och, i mienty, mienty, mienty!
Oni s priestupnikom «na ty»,
Jeho pojmať dla nich pustiak liš suŝij,
…
Choť tupovaty, no chitry,
Choť nieukluži, no chrabry,
Ot nich po tieleku i pluŝit nas, i kriučit.
(«Mienty», 2010).
-
«Ja nie chaču ŭ zahončyk biełaruščyny». Knyrovič adkazaŭ na krytyku za ŭdzieł u kancercie na Dzień Rasii
-
Fiaduta pra Aŭtuchoviča: U dvoryku «Amierykanki» jon uparta rabiŭ praktykavańni, imknučysia padtrymlivać siabie ŭ formie
-
Ci jość siarod siłavikoŭ u turmach i kałonijach dobryja ludzi? Adkazvaje Łosik
Ciapier čytajuć
Zialenski nazvaŭ, jakija retranślatary na miažy i biełaruskija pradpryjemstvy chvalujuć Ukrainu45
Kamientary