Aŭtobusnyja maršruty Minska: samy doŭhi, samy karotki, samy stary i maršruty-pryvidy
Pieršyja aŭtobusy na vulicach stalicy źjavilisia jašče ŭ 1924 hodzie. Heta byli impartnyja «Lejłandy», «Fordy», «Many». Užo praź piać hadoŭ u Minsku źjaŭlajucca aŭtobusy savieckaj vytvorčaści.
Samyja viadomyja ź ich — ŁAZy. Inturysty nazyvali ich «love machine»: u hadzinu pik pasažyry jechali ŭ ŁAZie, jak praviła, ciesna prycisnuŭšysia adno da adnaho. Čym nie nahoda dla znajomstva? A ŭ chałodnaje nadvorje znosiny pieramiaščałasia na apošnija miescy aŭtobusa. Siadzieńni tam bolš nahadvali piečku i ratavali źmierzłych pasažyraŭ. ŁAZy ŭžo ŭspaminajucca ź ciažkaściu. A stareńkija vienhierskija «Ikarusy» byli śpisanyja ŭ apošnija 4–5 hadoŭ.
Siońnia adkaznyja za pieravozku biełaruskija MAZy. Z 2003 hoda jany vyklučna zialonaha koleru, jaki staŭ firmovym dla ŭsich haradskich aŭtobusaŭ Minska.
Samy papularny maršrut u Minsku — № 100. Raniej jon pralahaŭ pa inšych vulicach horada: da 2002 hoda «sotka» kursavała ad DS «Vulica Karžanieŭskaha» da pramzony Kaladzičy. A pryčyna, ź jakoj zabrali numar u hetaha maršruta i addali tamu, što adkryli na praśpiekcie, prostaja: dla pryhažości. Byłoj «sotcy» dastaŭsia № 7.
Isnujuć u Minsku i
Samy «daŭhaviečny» minski maršrut — № 18. Jon nie mianiaŭsia z 1967 hoda.
A kali zachočacie pavandravać i pahladzieć horad, abirajcie aŭtobusnyja maršruty № 59, № 84, № 515 i № 88. Jany samyja praciahłyja. A samy karotki — usiaho siem prypynkaŭ — aŭtobusny maršrut № 62.
Ciapier čytajuć
Koŭł Łukašenku: Tabie treba być bolš aściarožnym, za stałom kiepskich pacanoŭ zastaŭsia adzin ty27
Koŭł Łukašenku: Tabie treba być bolš aściarožnym, za stałom kiepskich pacanoŭ zastaŭsia adzin ty
Časam niečakanaja historyja biełaruskich himnaŭ: «My vyjdziem ščylnymi radami», «Pahonia», «Žyvie Biełaruś», «Radzima maja darahaja», «Mahutny Boža» (ź VIDEA)77
Kamientary