Novaja pieśnia ad Saŭki i Hryški.
Adziny ŭ dvuch asobach Lavon Volski zapisaŭ novuju pieśniu dla svajho prajektu «Saŭka dy Hryška» na radyjo «Svaboda».
Hryška:
Chočuć kałhasnyja ŭłady,
Kab «Viasny» nie było.
Nie adpuskajuć Alesia
Choć katam spłacili babło.
My tut žyviom, niby ŭ lesie.
Padčas zimovaha snu.
Nie vypuskajuć Alesia,
Nie dazvalajuć «Viasnu».
Saŭka:
Što ty zavodzišsia, Hryša?
I hłupaściej nie havary.
Možna katacca na łyžach
Zimoju pa skłonach hary.
Zimu my lubim vsie očeń,
Nietu prekraśniej pary!
Možna katacca na łyžach u Sočy
Dzień, ili dva, ili try.
Hryška:
Chočacie vy, kab marozam
Skuła nadziei i sny.
Chočacie, kab ni duša i ni rozum,
A tolki instynkty adny.
Sercy zaniesła zaviejaj —
Tak vam praściej kiravać.
Tolki daremnyja vašy nadziei,
Nielha viasnu zatrymać.
Saŭka:
Budziet viasnoj vaschiščacca
Raźvie što kruhły durak.
Što toj viasnoju za ščaście —
Ślakać, hraziuka, bardak.
Nas viecierany prasili,
Prafsajuzy i BRSM…
My ŭsie pryłožym usilja,
Viasna nie pryšła štob saŭsiem.
-
Maksim Znak apublikavaŭ svaje muzyčnyja zapisy na stryminhach
-
Kali ŭ 1979‑m «Kałasy pad siarpom tvaim» vyjšli pa-rusku nakładam 100 tysiač asobnikaŭ, imi handlavali minskija taksisty. Nastolki papularny byŭ Karatkievič
-
Pryckieraŭskaja premija 2026 hoda dastałasia čylijcu, jaki stvaraje miražy. Jaho estetyka krochkaści pieramahła manumientalny pafas
Ciapier čytajuć
Maksim Znak pra pres-kanfierencyju va Ukrainie: My damovilisia nie ŭzdymać najbolš balučyja temy — katavańniaŭ, sankcyj, vajny. Moža, musili my pa-inšamu zrabić
Kamientary