3 maja ŭ Mahilovie na domie, dzie naradziŭsia viadomy saviecki kampazitar Eduard Kałmanoŭski, była ŭračysta adkryta miemaryjalnaja doška.
«Siońnia, moža być, samy ŭračysty, samy značny dzień u maim žyćci, — zajaviŭ na cyrymonii adkryćcia doški syn kampazitara Siarhiej Kałmanoŭski, jaki pryjechaŭ z Hiermanii. — Baćka byŭ sapraŭdy narodnym artystam, narodnym kampazitaram. Jon staŭ narodnym zadaŭha da taho, jak atrymaŭ heta zvańnie».
Jak raskazaŭ syn kampazitara, u kancy žyćcia Eduard Kałmanoŭski zasmučaŭsia, što jaho pieśni, jak staryja, tak i novyja, «nie zusim upisvalisia ŭ atmaśfieru mylnych papsovych televizijnych pieradač». «Ja tady spačuvaŭ jamu, a ciapier, paśla taho jak minuła šmat času, dumaju: chiba raniej u televizijnych pieradačach prapahandavalisia takija pieśni, jak „Jość na Vołzie ŭcios“ ci „Bradziaha Bajkał pierajechaŭ“, a ich viedali i tady, jak viedajuć i ciapier, taksama buduć viedać i ŭ budučyni.
Voś što ja maju na ŭvazie, kali kažu, što baćka sapraŭdny narodny kampazitar. I ŭ jaho taksama takija ž pieśni, prosta aŭtar muzyki pakul jašče viadomy», — skazaŭ Siarhiej Kałmanoŭski.
Na adkryćcio pamiatnaj doški, jakaja ŭstanoŭlena na domie № 21 pa vulicy Pieršamajskaj, pryjšli pradstaŭniki ŭłady, navučency, členy hramadskich arhanizacyj Mahilova. Prysutničaŭ i aŭtar pracy, skulptar Andrej Varabjoŭ.
«Dla mianie heta taksama važny dzień, tamu što na adnu pracu stała bolš, i jana — u samym centry horada», — zajaviŭ skulptar. Pavodle słoŭ Varabjova, jon razumieŭ, jakaja adkaznaść lažała na im, kali jon pracavaŭ nad miemaryjalnaj doškaj, «ale pracavałasia natchniona».
Jon pavinšavaŭ prysutnych z tym, što «siońnia Mahiloŭ staŭ krychu lepšym».
Miemaryjalnaja doška ŭjaŭlaje saboju bareljef kampazitara, nad jakim napisana: «Ja lublu ciabie, žyćcio», a ŭnizie — nadpis na biełaruskaj movie, što ŭ hetym domie 9 studzienia 1923 hoda naradziŭsia viadomy kampazitar, narodny artyst SSSR Eduard Kałmanoŭski.
Adkryćcio miemaryjalnaj doški adbyłosia ŭ miežach Dzion jaŭrejskaj kultury.
***
Eduard Kałmanoŭski naradziŭsia ŭ siamji Savielija Kałmanoŭskaha i Raisy Paŭłoŭskaj. U 1945 hodzie skončyŭ Maskoŭskuju dziaržaŭnuju kansiervatoryju imia P.I.Čajkoŭskaha pa kłasie kampazicyi. Adny z samych viadomych piesień na muzyku Kałmanoŭskaha — «Ja lublu ciabie, žyćcio», «Aloša», «Ci chočuć ruskija vojny?», «Ludzi ŭ biełych chałatach», «Vy słužycie, my vas pačakajem». Pamior 27 lipienia 1994 hoda. Pachavany ŭ Maskvie na Uviadzienskich mohiłkach.
Ciapier čytajuć
Ahientka Kardaš vykarystoŭvała seks, kab źbirać infarmacyju pra kalinoŭcaŭ i zavierbavać ukrainskaha kamandzira. A kurataru KDB pisała pra jaho: «Moj łoch»
Ahientka Kardaš vykarystoŭvała seks, kab źbirać infarmacyju pra kalinoŭcaŭ i zavierbavać ukrainskaha kamandzira. A kurataru KDB pisała pra jaho: «Moj łoch»
Učora — u łukašenkaŭskaj turmie, siońnia — u Kijevie dapamahaje ŭkraincam vyžyć. Były palitviazień i svajak Cichanoŭskaj staŭ vałancioram u Punkcie niazłomnaści
Kamientary