(?-
U Kniastvie Vialikim, jak serca, Ajčyna
Tvaja, dla jakoj naradziŭsia, žyvieš.
Šumić la darohi staraja rabina,
Kareńni, jak kości, u pylnaj travie.
U Łosku tabie śniacca Rym i Bałońja,
Dzie ty navučaŭsia Ajčynu lubić,
Ale nie za toje, što ŭsich nas baronić,-
Za toje, što možam jaje baranić.
Drukarniu tvaju pachvaliŭ by Skaryna,
Bo ty, jak Skaryna, aśvietu niasieš.
I knihi tvaje, jak u ścienach cahliny
Vialikaha zamka, što Kniastvam zavieš.
Pra słavu nie maryš, bo
Jakaja, dušu raźjadajučy ŭsim,
Prynosić adnojčy pažary i smutak,
A potym źnikaje, jak z vohnišča dym.
I ty kala vohnišča krok prypyniaješ,
Na popieł, niby na byłoje, hladziš.
I siońnia ty lepšych krajoŭ nie šukaješ,
I Łosk nie zamienić nijaki Paryž.
Šumić la darohi staraja rabina,
I syplecca liście pad koły karet,
Jak sercy ludskija pad nohi Ajčyny,
Kab viedaŭ Ajčynu tvaju bieły śviet.
* * *
- Jan Kiška — dziaržaŭny i kulturny dziejač Rečy Paspalitaj. Vučyŭsia ŭ Bazeli, Ciurychu, Rymie, Nieapali i Bałońni. Z 1569 h. — krajčy VKŁ, z 1579 h. padčašy VKŁ, starasta žamojcki (1579), z 1588 h. vilenski kaštalan, z 1589t h. vajavoda brescki, dziaržaŭca bystrycki i civun ejraholski. Udzielnik pachodaŭ Stefana Batoryja na Maskoŭskaje kniastva.
- Zasnavaŭ Aryjanskuju akademiju ŭ Iŭi, drukarniu ŭ Vienhravie, Łoskuju drukarniu, pabudavaŭ na svaich ziemlach niekalki bažnicaŭ.
Ciapier čytajuć
Łukašenka: Abmiarkoŭvajem z ZŠA vyzvaleńnie palitviaźniaŭ3
Kamientary