(?-
У Княстве Вялікім, як сэрца, Айчына
Твая, для якой нарадзіўся, жывеш.
Шуміць ля дарогі старая рабіна,
Карэнні, як косці, у пыльнай траве.
У Лоску табе сняцца Рым і Балонья,
Дзе ты навучаўся Айчыну любіць,
Але не за тое, што ўсіх нас бароніць,-
За тое, што можам яе бараніць.
Друкарню тваю пахваліў бы Скарына,
Бо ты, як Скарына, асвету нясеш.
І кнігі твае, як у сценах цагліны
Вялікага замка, што Княствам завеш.
Пра славу не марыш, бо
Якая, душу раз’ядаючы ўсім,
Прыносіць аднойчы пажары і смутак,
А потым знікае, як з вогнішча дым.
І ты каля вогнішча крок прыпыняеш,
На попел, нібы на былое, глядзіш.
І сёння ты лепшых краёў не шукаеш,
І Лоск не заменіць ніякі Парыж.
Шуміць ля дарогі старая рабіна,
І сыплецца лісце пад колы карэт,
Як сэрцы людскія пад ногі Айчыны,
Каб ведаў Айчыну тваю белы свет.
* * *
- Ян Кішка — дзяржаўны і культурны дзеяч Рэчы Паспалітай. Вучыўся ў Базэлі, Цюрыху, Рыме, Неапалі і Балонні. З 1569 г. — крайчы ВКЛ, з 1579 г. падчашы ВКЛ, стараста жамойцкі (1579), з 1588 г. віленскі кашталян, з 1589т г. ваявода брэсцкі, дзяржаўца быстрыцкі і цівун эйрагольскі. Удзельнік паходаў Стэфана Баторыя на Маскоўскае княства.
- Заснаваў Арыянскую акадэмію ў Іўі, друкарню ў Венграве, Лоскую друкарню, пабудаваў на сваіх землях некалькі бажніцаў.
Каментары