Hetaje słova ja ŭpieršyniu pačuŭ kolki hod tamu ad siabra. Ja rekamendavaŭ jamu novieńkija na toj čas kružełki sa składankami biełaruskaj ciažkaj muzyki. «A-a-a, — paziachnuŭ toj, — usio heta haŭnarok». Ja źbiantežyŭsia, bo ŭsio novaje biełaruskaje ŭ sučasnaj muzycy mnoj uvažałasia ci nie za adkryćcio Ameryki, a kiepskija ŭzory biełaruskaha roku tłumačyŭ sabie albo vydatkami pierachodnaha peryjadu, albo «zarodkavym stanam biełaruskaha muzyčnaha šoŭ-biznesu». Čas išoŭ. Źjaŭlałasia novaja pradukcyja — i pačućcio ŭsiodaravańnia čezła na vačoch. Jakaści nie pabolšała, pieśni ŭ pamiać nie zapadali, a sami kružełki... Vychodziła, što jakasnaha praduktu na kružełcy było ŭ adnosinach pryblizna 1:4.
Paśla pieršaj (dosyć sprečnaj pa svaim značeńni dla biełaruskaha šoŭ-biznesu) «Krambambuli» i epachalnaha eneremaŭskaha «Domu kultury» nabyvać aby-što achvota zaprapała. Ale adsutnaść usiaho spektru biełaruskaj muzyki ŭ radyjoetery zmušała heta rabić znoŭ, kab acanić «novieńkaje». I časta davodziłasia zaznavać horkaje pačućcio: «Nia toje». Ja nia maju na ŭvazie peŭny muzyčny napramak. Lublu z muzyki ŭsio, što «dla vušej vielmi prymannaje», jak niekali kazaŭ piśmieńnik Savič-Zabłocki. A dzie ž toje «prymannaje»? Papsa miascovaja amal spres pa-rasiejsku. Alternatyŭnuju muzyku mnohija muzyki razumiejuć tak: dziary łaŭčej struny dy niasi nisianiecicu — nichto tvaich słoŭ nie raźbiare. Nia toje, što nie raźbiare — słuchać nia stanie.
Ja nia budu nazyvać kankretnych imionaŭ i nazvaŭ. Muzyki dy pradusary ŭ Biełarusi bolš kryŭdlivyja, čym litaratary. Ale terminam «haŭnarok» pasłuhoŭvajucca mižsobku dosyć aktyŭna, abzyvajučy «haŭnarokierskaj» piasočnicu kankurentnuju ci nielajalnuju. A cierpić ad usiaho prychilny da biełaruskaj muzyki słuchač, jaki hledziačy na čarhovy dysk nia moža daŭmiecca, što jamu ŭrešcie prapanoŭvajecca — «haŭnarok» ci niešta sapraŭdy «dla vušej prymannaje».
Siarhiej Bałachonaŭ, Homiel
«Miesiačny płaciež paciahnie na 340 rubloŭ». Što budzie ŭ Biełarusi z mabilnym internetam?15
Kamientary